Rafał Żebrowski przedstawia genealogię rodziny Herbertów oraz biografię Zbigniewa Herberta obejmującą okres dzieciństwa i młodości. Odnosi się też do twórczości Herberta. Swoją powieść, opartą na wielu nieznanych szerzej dokumentach, ilustruje ponad 160 zdjęciami. Rafał Żebrowski to najbliższy krewny Zbigniewa Herberta, syn jego siostry Haliny Herbert-Żebrowskiej. Rafał Żebrowski (ur. 1954) ? historyk, publicysta, pisarz i poeta, pracownik naukowy Żydowskiego Instytutu Historycznego zajmujący się historią Żydów XIX wieku i okresu międzywojennego, także biografią i analizą twórczości Zbigniewa Herberta.

Zbigniew Herbert (ur. 29 października 1924 we Lwowie, zm. 28 lipca 1998 w Warszawie) ? polski poeta, eseista, dramatopisarz, autor słuchowisk; kawaler Orderu Orła Białego. Z wykształcenia ekonomista i prawnik. W czasie wojny był żołnierzem AK. Jako poeta zadebiutował na łamach prasy w 1950; jego debiut książkowy, tom wierszy Struna światła ukazał się w 1956. Do najbardziej cenionych dzieł Herberta należy cykl utworów o Panu Cogito, postaci zanurzonej we współczesności, a jednocześnie mocno zakorzenionej w europejskiej tradycji kulturowej. W latach 80. Herbert stał się sztandarowym poetą polskiej opozycji. Od 1986 mieszkał w Paryżu, gdzie współpracował z Zeszytami Literackimi; do Polski wrócił w 1992. 10 lipca 2007 Sejm Rzeczypospolitej Polskiej uchwalił rok 2008 Rokiem Zbigniewa Herberta.

Zbigniew Herbert (ur. 29 października 1924 we Lwowie, zm. 28 lipca 1998 w Warszawie) ? polski poeta, eseista, dramatopisarz, autor słuchowisk; kawaler Orderu Orła Białego. Z wykształcenia ekonomista i prawnik. W czasie wojny był żołnierzem AK. Jako poeta zadebiutował na łamach prasy w 1950; jego debiut książkowy, tom wierszy Struna światła ukazał się w 1956. Do najbardziej cenionych dzieł Herberta należy cykl utworów o Panu Cogito, postaci zanurzonej we współczesności, a jednocześnie mocno zakorzenionej w europejskiej tradycji kulturowej. W latach 80. Herbert stał się sztandarowym poetą polskiej opozycji. Od 1986 mieszkał w Paryżu, gdzie współpracował z Zeszytami Literackimi; do Polski wrócił w 1992. 10 lipca 2007 Sejm Rzeczypospolitej Polskiej uchwalił rok 2008 Rokiem Zbigniewa Herberta.

W latach 50. ubiegłego wieku Zbigniew Herbert własnoręcznie sporządzał dla przyjaciół książeczki ze swymi utworami. Jedną z nich były ?Bajki? ? rękopiśmienny zbiór, ofiarowany prof. Tadeuszowi Chrzanowskiemu. Książeczka ta jest ważnym dokumentem kształtowania się poetyki i niezwykle bogatej osobowości i wyobraźni młodego Herberta. Znalazły się w niej dwadzieścia dwa wczesne utwory z gatunku, który poeta odkrył dla siebie w 1952 roku, i który najpierw nazywał bajkami, żeby w końcu w tomie, któremu tytuł nadał jeden z najbardziej niezwykłych utworów tej książeczki: Hermes, pies i gwiazda, powrócić do skromnej, rzeczowej nazwy: proza poetycka. Wydaniu towarzyszy reprodukcja szczęśliwie zachowanego zeszytu, do którego przyszły autor ?Pana Cogito? wpisał swoje utwory. Oba tomy, połączone opaską i zafoliowane, tworzą wydanie unikalne: piękne dzieło sztuki poligraficznej i hołd dla Zbigniewa Herberta.

SPRZEDAŻ OD 12-03-2010! Na kolejnej płycie z serii "Złota Setka Teatru Polskiego Radia" znalazły się dwie znakomite sztuki Zbigniewa Herberta, napisane specjalnie dla Teatru Polskiego Radia. Słuchowisko "Drugi pokój" zostało nagrane i wyemitowane w 1958 roku. Reżyser Janusz Warnecki zaprosił do współpracy przy realizacji tej sztuki Halinę Mikołajską i Wieńczysława Glińskiego. Autor sztuki stawia przed słuchaczem liczne pytania o nasz stosunek do drugiego człowieka, często żyjącego za ścianą obok. To pytania trudne, dotykające najgłębszych pokładów ludzkiej wrażliwości i zmuszające do refleksji. Słuchowisko "Lalek" jest poruszającą opowieścią Herberta o ludziach, którzy przemijają, nie zostawiając po sobie śladu, choć - tak jak my - myśleli, mówili i czuli. To o nich i za nich mówi Zbigniew Herbert. Słuchowisko, w reżyserii Jerzego Markuszewskiego, nagrano w 1962 roku. W obsadzie znaleźli się m.in.: Gustaw Holoubek, Bogusz Bilewski, Władysław Kowalski, Stanisława Perzanowska, Kalina Jędrusik, Roman Wilhelmi, Zbigniew Zapasiewicz.

Jestem oto we Włoszech to znaczy na kolanach przy źródle. Jest tu nieprzytomnie pięknie i chodzę cały spuchnięty ze szczęścia. [...] Jestem tak jak kazałeś w Orvieto. Zgadza się wszystko: trawa na placu i katedra, którą obchodzę z wszystkich stron i zupełnie nie mogę sobie dać z nią rady. [...] Sam rozumiesz, że oczy mi wyłażą i tylko w nocy wracają na swoje miejsce i to nie zawsze?. Zbigniew Herbert Łajdaku, smak świata to dla ciebie wszystko: tawerna, stół, szklanki, zapachy, światła, cienie, architektura ale to zaznaczone mimochodem, jak na mój gust za dużo pokłonu przed sztuką. Czesław Miłosz Spotkanie wypadło raczej policyjnie niż sentymentalnie z matką ziemią rodzinną. Potem miałem jeszcze parę przykrości więc postanowiłem uciec z Warszawy i zaszyć się w lasach nad jeziorami razem z planem Paryża i albumem szkoły sieneńskiej. Zbigniew Herbert Przed oknem oliwki a za nimi ogromny krajobraz w dole, aż do morza. Jednak pomyśl o tym, żeby przyjechać. [...] Potrzebujesz rzeczy - ich piękno, poza wszystkimi naszymi zakręceniami, jest tylko zbawienne. A właśnie rzeczy do oglądania tu dużo. Więc pomyśl! Czesław Miłosz

Album przygotowany w hołdzie dla poety w osiemdziesiątąpiątą rocznicę jego urodzin. Pomysłodawcą projektu i kompozytorem muzyki jest Karim Martusewicz,lider międzynarodowej grupy muzycznej Karimski Club oraz basista zespołu Voo Voo. Do wyrecytowania i zaśpiewania wierszy Herberta zaprosił on takich artystów jak Maria Seweryn, Sylwia Wiśniewska,Gaba Kulka, Jan Nowicki, Wojciech Waglewski, Adam Nowak, Muniek Staszczyk, Sebastian Karpiel Bułecka, Maciej Stuhr. Nie zabrakło tutaj również przyjaciół Martusewicza z zespołu Karimski Club, którzy w swoich ojczystych językach interpretują twórczość mistrza. Dzięki archiwalnym nagraniom Polskiego Radia na płycie można też usłyszeć głos samego poety. W dołączonej do płyty książce znalazły się wiersze Zbigniewa Herberta (m. in. "Głos wewnętrzny", "Do Marka Aurelego", "Pan Cogito a pop", "Węgrom", "Dwie krople", "Kołatka", czy "Przesłanie Pana Cogito") oraz zdjęcia wykonawców.

Obszerny wybór z całego dorobku poetyckiego Zbigniewa Herberta w niemieckim przekładzie znakomitego tłumacza i znawcy literatury polskiej Karla Dedeciusa.

Sztuki sceniczne i radiowe Zbigniewa Herberta po raz pierwszy wydane w edycji krytycznej, na podstawie lektury rękopisów poety, uzupełnione, oczyszczone z błędów, które wkradły się do poprzednich publikacji. Konteksty interpretacyjne i tło historyczne naświetlają niekonwencjonalnie opracowane przypisy, w których wielkiemu pisarzowi towarzyszy dociekliwy badacz i odkrywca tajemnic jego dramaturgicznego warsztatu, Jacek Kopciński. Błyskotliwy esej jego autorstwa poprzedza edycję pięciu sztuk poety, wzbogaconą o niepublikowany dotąd dramat radiowy Maja.

"Utwory rozproszone ( Rekonesans)" są poetyckim suplementem do wydanego w 2008 tomu Wierszy zebranych, o którym Andrzej Franaszek pisał, że jest do ? [?] czytania od nowa i na nowo, czytania wielokrotnego i w różnych porządkach, do lektury będącej poszukiwaniem tego Herberta, który jest nam najbliższy.? Tom zawiera w dużej części utwory wcześniej nie publikowane, odnalezione w Archiwum Zbigniewa Herberta i opracowane przez Ryszarda Krynickiego. Suplement obejmuje wiersze powstałe na przestrzeni kilku dekad, począwszy od końca lat czterdziestych, tłumaczenia z poezji angielskiej i amerykańskiej (m.in. Sylwii Plath, Dylana Thomasa) i krótkie formy prozatorskie. ? ?jeżeli wybierasz się w podróż niech będzie to podróż długa?? zapraszamy więc do wędrówki.

Bez tej książki nie sposób w pełni zrozumieć niezwykłego zjawiska, jakim w naszej kulturze był Zbigniew Herbert. Na tom ?Węzeł gordyjski? składa się blisko 300 rozproszonych w czasopismach, a zapomnianych tekstów Herberta z lat 1948-1998. Są to: eseje, szkice o sztuce polskiej i francuskiej, wspomnienia o ludziach, recenzje książkowe i teatralne, rozmowy z pisarzami i malarzami, reportaże, felietony, odpowiedzi na ankiety. Zbiór jest dopełnieniem znanej z książek spuścizny jednego z najwybitniejszych twórców polskiej kultury współczesnej.

Pierwsza tak dokładna bibliografia dzieł Herberta. W części podmiotowej zarejestrowano wszystkie drukowane w latach 1948-2008 utwory literackie (wiersze, eseje, dramaty, opowiadania) i nieliterackie (publicystyka, recenzje, listy, wywiady) oraz przekłady dokonane przez Zbigniewa Herberta. W części tej odnotowano też tłumaczenia dzieł pisarza na kilkadziesiąt języków obcych, dzięki czemu czytelnik może śledzić światową recepcję utworów poety. W części przedmiotowej opisane zostały drukowane prace o twórczości i życiu autora Pana Cogito. Całość opatrzono indeksem osobowym.

Bohaterem książki jest "Herbert metafizyczny?, "wygnany arkadyjczyk? biorący odpowiedzialność za rzeczywistość, w której rozegrał się i trwa nadal metafizyczny dramat. Autorka skupia się na mechanizmach wyobraźni, głównie na implikacjach paradoksu jako zasady organizującej świat poetycki Herberta w aspekcie religijnym i kulturowym. Osadzając twórczość poety w bogatej tradycji filozoficzno-literackiej, zarysowuje horyzont tej twórczości jako pejzaż kultury, w którym "metafizyczne? przemawia głosami wielkich twórców: Rilkego, Eliota, Hölderlina. W tej perspektywie ważna jest również tradycja polska: dziedzictwo żagarystów oraz poetów okresu wojny i okupacji. Zawarta w książce refleksja łączy tradycyjną historię literatury z dociekaniami natury hermeneutycznej. W centrum literaturoznawczego dyskursu pozostaje jednak interpretacja tekstu oraz podmiot mówiący - wyraźnie nietożsamy z autorem, będący tyleż przedstawicielem "ery postnietzscheańskiej?, co człowiekiem w ogóle. Istotne okazuje się przy tym napięcie między osobowością "lepszą?, "ideałem osobistym? a pełną pęknięć egzystencją - napięcie, które szczególnie silnie ujawnia się w konfrontacji poety z dziedzictwem kultury. Badaczka odwołuje się do bogatej literatury przedmiotu - czerpie z niej, ale i polemicznie przewartościowuje kanoniczne odczytania. Jej interpretacjom przyświeca pragnienie rekonstrukcji "projektu całości? wpisanego w twórczość Herberta oraz przeświadczenie, że "metafizyczny reflektor? pozwoli oświetlić to, co skrywa się poza ciśnieniem historii. Zdążanie śladem "Herberta metafizycznego? staje się tym samym poszukiwaniem najbardziej trwałych rysów poetyckiego wizerunku. Małgorzata Mikołajczak (ur. 1966), doktor, kierownik Zakładu Teorii Literatury Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu Zielonogórskiego. Współtwórczyni i w latach 2001-2002 redaktor naczelny lubuskiego pisma literacko-kulturalnego Pro Libris. Autorka książek Podjąć przerwany dialog. O poezji Urszuli Kozioł (2000), W cieniu heksametru. Interpretacje wierszy Zbigniewa Herberta (2004) oraz antologii poezji lubuskiej Mieszkam w wierszu (2001 - razem z B. Mirkiewicz) i Od słowa do słowa (2006). Publikowała m.in. w Pamiętniku Literackim, Ruchu Literackim, Zagadnieniach Rodzajów Literackich, Tekstach Drugich, Twórczości, Odrze, Kwartalniku Artystycznym.

Korespondencja poety i filozofa, przypadająca na lata 1951-1966, lata wchodzenia i artystycznej pełni talentu Zbigniewa Herberta, dojrzałości i schyłku Henryka Elzenberga.

David Weinfeld o Zbigniewie Herbercie Recepcja Herberta w Izraelu Rozproszone wspomnienia o Herbercie w Izraelu

W tej poezji idzie o ból XX wieku, o otwarcie na okrucieństwo nieludzkiego stulecia, o nadzwyczajne wyczucie rzeczywistości.

"Do lektur Pana Cogito należą proroctwa Izajasza i pisma filozofów, ale również codzienna gazeta. Znajduje się on w kręgu oddziaływania tysięcy lat europejskiej kultury, ale jest też pod naciskiem najnowszych mód i snobizmów o motylim żywocie. Nie jest o wiele mądrzejszy czy bardziej pewny swoich racji od rzeszy swych współczesnych i współziomków. Wyróżnia go to, że próbuje myśleć, że borykając się z niepewnością i zwątpieniem stara się mimo wszystko ocalić w sobie zdolność do niezależnego myślenia. I stąd jego imię. Herbert w pewnym sensie odwraca słowa& Kartezjusza nie tylko "myślę, więc jestem", ale również: skoro chcę istnieć naprawdę - muszę myśleć." Stanisław Barańczak, "Polityka", 1974

Czy można Wam w czymś pomóc? Co w ogóle można zrobić? Bardzo Cię proszę, jeśli tylko widzisz cokolwiek, do czego mógłbym się przydać, daj mi natychmiast znać. Stanisław Barańczak

"Martwa natura z wędzidłem", ostatni tom szkiców, który ukazał się za życia autora, wraz z "Labiryntem nad morzem" i "Barbarzyńcą w ogrodzie" tworzy trylogię - niezwykłą opowieść o "złotych wiekach" sztuki i cywilizacji europejskiej.

Książka, która nie doczekała się publikacji za życia autora, wraz z "Barbarzyńcą w ogrodzie" i "Martwą naturą z wędzidłem" tworzy trylogię - niezwykłą opowieść o sztuce i cywilizacji Południa i Północy, od antyku do czasów współczesnych.