"Moskwa-Pietuszki może w naiwnym odbiorze sprawiać wrażenie rwącego potoku bezładnej, alkoholicznej maligny. To jednak pozór. W istocie mamy do czynienia z kunsztowną, wielopiętrową parabolą w szatach ludowego śmiechowiska; z opowieścią o bezwyjściowości rosyjskiego losu, z którego ucieczką jest jedynie pijaństwo, ale i ono prowadzi donikąd. To niespełnialne marzenie o wolności, a szaleństwem rozpasanych parodii i przedrzeźniań, z wielką kupą gorzkiego śmiechu, spuentowanego bezlitosnym, zimnym ciosem stali". Andrzej Drawicz, wybitny tłumacz literatury rosyjskojęzycznej. Nazywał Jerofiejewa " rosyjskim Kafką". Wieniedikt Jerofiejew (1938-1990) - jeden z najwybitniejszych dwudziestowiecznych pisarzy i dramaturgów rosyjskich.

Dzieła prawie wszystkie stwarzają okazję do zapoznania się z niemal całym dostępnym w języku polskim dorobkiem Wieniedikta Jerofiejewa (1938-1990), jednego z najważniejszych dwudziestowiecznych pisarzy rosyjskich. Część tekstów została przetłumaczona specjalnie do tej edycji. W tomie obok słynnej powieści Moskwa-Pietuszki znajdują się dwa dramaty: Noc Walpurgi i nie dokończony Fanni Kapłan. Jest też Mała Leniniana oraz esej o Rozanowie. Niniejsza edycja została wzbogacona listami i złotymi myślami autora, a także przejmującym wywiadem, którego pisarz udzielił pod koniec życia. Wyboru dokonał i wstępem opatrzył Andrzej Drawicz.

Kolekcja "Mistrzowie słowa" to dzieła literackie w znakomitych interpretacjach wybitnych polskich aktorów. Każdy tom zawiera bogato ilustrowaną książkę przedstawiającą sylwetkę aktora. Na płytach CD nagrane zostały książki audio w formacie MP3 według adaptacji Polskiego Radia. 21. wybitnych nazwisk, 21. wybitnych interpretacji. Wystarczy tylko nacisnąć play na przenośnym odtwarzaczu, aby przenieść się w świat wymalowany słowami przez Twojego ulubionego aktora!

Za motto tej powieści wybrała Müller słowa Wieniczki z "Moskwy" Pietuszki Wieniedikta Jerofiejewa: "Nic to, nic to, powiedziałem sobie, nic to", powtarzane w chwili największego zagubienia, działające niczym zaklęcia, mające człowieka choć chwilę jeszcze utrzymać przy życiu. Również bohaterowie Müller mają swoje tajemne formułki, pod przykrywką których obok strachu narasta wielki gniew i wściekłość. Powieść zaczyna się fragmentami poetyckiej, przygnębiającej prozy, oferującej spojrzenie na szare i wrogie miasto, jego równie szarych mieszkańców, rzeczy wymykające się spod ludzkiej kontroli, nieprzyjazną przyrodę. W te opisy wplatają się wspomnienia z dzieciństwa. Stopniowo wyłania się z nich opowieść o nauczycielce Adinie, jej przyjaciołach i społeczeństwie zniszczonym i zdemoralizowanym przez terror i strach.

Za motto tej powieści wybrała Muller słowa Wieniczki z Moskwy ? Pietuszki Wieniedikta Jerofiejewa: ?To nic, to nic, powiedziałem sobie, nic nic", powtarzane w chwili największego zagubienia, niczym zaklęcia, które mają moc utrzymywania przy życiu. Również bohaterowie Muller posługują się tajemnymi formułkami, pod którymi pulsują strach, wściekłość i gniew. Powieść rozpoczynają fragmenty poetyckiej prozy, której tematem jest szare i wrogie miasto, jego równie szarzy i zmęczeni mieszkańcy, sprawy wymykającesię spod ludzkiej kontroli, nieprzychylna przyroda. W ten opis wplatają się wspomnienia z dzieciństwa. Stopniowo wyłania się z nich klau-strofobiczna historia o społeczeństwie zniszczonym i zdemoralizowanym przez terror i strach. Proza Muller osiąga swoje napięcie nie tyle przez akcję, co przez nagromadzenie intensywnych, przesyconych dziwnością i znużeniem obrazów. Na ich tle przesuwają się marzenia o ucieczce i strach przed nią, potrzeba miłości zamienia się w seks, który ma choć na chwilę zagłuszyć samotność, splugawiony seks jest instrumentem władzy, narzędziem terroru wobec kobiet, lojalność w każdej chwili może zamienić się w zdradę. Koniec dyktatury przynosi łzy ulgi i żałoby po bliskich oraz stopniowe zanikanie strachu - ale wygranymi pozostają oprawcy, a radykalne rozliczenie z przeszłością nie jest możliwe.

Dzieła prawie wszystkie stwarzają okazję do zapoznania się z niemal całym dostępnym w języku polskim dorobkiem Wieniedikta Jerofiejewa (1938-1990), jednego z najważniejszych dwudziestowiecznych pisarzy rosyjskich. Część tekstów została przetłumaczona specjalnie do tej edycji. W tomie obok słynnej powieści Moskwa-Pietuszki znajdują się dwa dramaty: Noc Walpurgi i nie dokończony Fanni Kapłan. Jest też Mała Leniniana oraz esej o Rozanowie. Niniejsza edycja została wzbogacona listami i złotymi myślami autora, a także przejmującym wywiadem, którego pisarz udzielił pod koniec życia. Wyboru dokonał i wstępem opatrzył Andrzej Drawicz. Kiedy go poznałem, jesienią 1987, był już po ciężkiej operacji gardła. Wstawiono mu specjalny aparat, dzięki któremu mógł dobyć głosu. Ale mówił tym zwięźlej, dobitniej i dowcipniej. Twarz, znana mi z fotografii, była kiedyś bardzo jesieninowska, cherubińska, z puklem jasnych włosów i szelmowskim uśmiechem. Teraz stała się surowsza, silnie pobrużdżona. Ale błysk w oku pozostał. Sylwetka była wytwornie szczupła, maniery nienaganne, umysł żywy. Docenił w pełni polsko-żydowski dar z ziemi naszej: butelkę pejsachówki. Zaryzykowałem ? i trafiłem: nie zaznał jej wcześniej! On, znakomity alkohololog, twórca niezapomnianych recept ?Łzy komsomołki?, ?Balsamu kanaańskiego?, ?Psiej krwi? ? nie pił dotąd śliwowicy paschalnej! Tak spotkałem Wieniczkę Jerofiejewa; bo inaczej przecież niż tym zdrobnieniem żaden czytelnik ?Moskwy-Pietuszek? autora tego arcydzieła nie nazwie. Pozostawała mu już tylko końcówka i tak krótkiego życia. Przeżył je trudno, chociaż z fantazją.

Moskwa - Pietuszki - najważniejsza książka Jerofiejewa opublikowana została w Rosji w roku 1989 - dwadzieścia lat po napisaniu. Poemat ten, z pozoru będący bezładnym zapisem myśli, spostrzeżeń, chaotycznych skojarzeń, delirycznych cierpień na kacu i fantastycznych wizji po pijaku, jest w rzeczywistości poruszającą przypowieścią o ludzkim losie, zabawną i przygnębiającą jednocześnie. Wieniczka pije i wyklina wszystko i wszystkich: odrzuca, neguje, ignoruje, nie przyjmuje, nie akceptuje, nie zgadza się, nie dostosowuje się... nadal jednak marzy - o szczęściu, lepszym życiu, o miłości, zwyczajności...