Przygodami, które Ryszard Sługocki przeżył w trakcie swojej podróży, można by obdzielić co najmniej kilkanaście innych wypraw i każdy ich uczestnik miałby co opowiadać. Marzeniem ściętej głowy wydawała się w 1957 roku w PRL wyprawa samochodem dookoła świata. To, że mimo wielu przeciwności udało się ją zorganizować zakrawało na cud a to, że jej dwaj uczestnicy wrócili cali i zdrowi na cud do kwadratu. Jak to się stało możliwe, że wyprodukowana w FSO warszawa przebyła najeżoną trudnościami drogę przez Bałkany i Turcję, przetrwała burzę piaskową na Wielkiej Pustyni Słonej w Iranie, pokonała bezdroża i pułapki Afganistanu i Pakistanu, wyszła zwycięsko z walki z żywiołami Indii, przejechała przez birmańską dżunglę i niedostępną część Chin ? Jak udało się dwóm dziarskim podróżnikom przekroczyć tyle granic, odnaleźć się w różnych kulturowo miejscach i wyjść cało z wielu opresji? Czy znajdzie się śmiałek, który podejmie się powtórzenia tego sprzed pół wieku wyczynu?

"Na przekór i na bakier" to tylko na pozór saga rodzinna, w którą autor wplótł opowieść o pierwszych 18 latach swego długiego życia. Życia, w którym objawił czupurność i zadziorność, opór wobec więzów, jakimi usiłowano go spętać. Wyrastał - dzięki matce śpiewaczce operowej i ojcu rzeźbiarzowi - w warszawskim środowisku artystyczno-inteligenckim, obserwował w codziennym życiu wielkich artystów i znaczących ludzi epoki. Chłonął świat oczami przedwcześnie dojrzałego dziecka, któremu rodzina i otoczenie raczej oszczędzały przykrości codziennego bytowania. A potem nagle ten świat się zawalił. Początek II wojny światowej jako jedenastolatek powitał z entuzjazmem jak dobrą przygodę, która po kilku dniach zmieniła się w trwający 5 lat koszmar - egzystencję na krawędzi głodu i ciągłego zagrożenia życia. Po wojnie, po wyzwoleniu-zniewoleniu Polski przez komunistów, dorastającemu chłopakowi trudno było wrócić do normalności. Sprawiły to wydarzenia, w których uczestniczył, nieprawdopodobne zbiegi okoliczności, sytuacje bez wyjścia, z których tylko cudem uchodził cało. Z młodzieńczą beztroską pakował się w tarapaty, gdzie dziecinada ocierała się o bohaterstwo, makabra mieszała z radością życia i niefrasobliwością, fantazja z twardym stąpaniem po ziemi. Autor opisuje wydarzenia z satyrycznym zacięciem i zachowaniem ironicznego dystansu wobec siebie i innych. Niezwykle sugestywnie odmalowuje obraz ówczesnej rzeczywistości i jej klimat, kreśli mistrzowsko sylwetki ludzi. Zadziwia niezwykły dar obserwacji i pamięć szczegółów, które sprawiają, że czytelnik staje się jakby naocznym świadkiem wydarzeń. To wszystko sprawia, że książkę czyta się jak sensacyjną powieść, a potoczysty język ułatwia pochłonięcie jednym tchem tej 600-stronicowej "cegły".

Niezwykła opowieść familijna umieszczona na tle najważniejszych i najtragiczniejszych wydarzeń XX wieku. Przedwojenna Warszawa, w której Ryszard Sługocki urodził się w rodzinie artystów zachowuje niezwykły klimat europejskiej stolicy. Matka ? Helena Sługocka była śpiewaczką operową kształconą we Włoszech. Ojciec ? Marian Sługocki ? rzeźbiarz. Początek drugiej wojny światowej 11-letni bohater przyjmuje z entuzjazmem, jak świetnie rozpoczynającą się przygodę. I choć bombardowania Warszawy i śmierć ludzka powszednieją ? dla bohatera życie nadal jest pełne piękna.. Życie w okupowanej Warszawie, które pod rządami hitlerowskiej administracji funkcjonuje staje się tak trudne, że matka postanawia wyjechać wraz z Ryśkiem i jego młodszym bratem ? Wojtkiem do posiadłości hrabiego Michała Załuskiego ? przyjaciela męża do Iwonicza. Górskie wycieczki, nauka w gimnazjum, prywatne lekcje angielskiego ? matka uparcie stała na straży dobrego wykształcenia swych synów. 16-letni Rysiek ucieka jednak z domu i przyłącza się do grupy partyzantów AK, która walczyła z okupantem w okolicach Iwonicza. Powojenna rzeczywistość, niepewność przyszłości, tworzenie nowego państwa polskiego w ?przyjaźni? ze Związkiem Radzieckim jest czasem wyboru drogi życiowej dla całego przedwojennego pokolenia.

"Na przekór i na bakier" to tylko na pozór saga rodzinna, w którą autor wplótł opowieść o pierwszych 18 latach swego długiego życia. Życia, w którym objawił czupurność i zadziorność, opór wobec więzów, jakimi usiłowano go spętać. Wyrastał - dzięki matce śpiewaczce operowej i ojcu rzeźbiarzowi - w warszawskim środowisku artystyczno-inteligenckim, obserwował w codziennym życiu wielkich artystów i znaczących ludzi epoki. Chłonął świat oczami przedwcześnie dojrzałego dziecka, któremu rodzina i otoczenie raczej oszczędzały przykrości codziennego bytowania. A potem nagle ten świat się zawalił. Początek II wojny światowej jako jedenastolatek powitał z entuzjazmem jak dobrą przygodę, która po kilku dniach zmieniła się w trwający 5 lat koszmar - egzystencję na krawędzi głodu i ciągłego zagrożenia życia. Po wojnie, po wyzwoleniu-zniewoleniu Polski przez komunistów, dorastającemu chłopakowi trudno było wrócić do normalności. Sprawiły to wydarzenia, w których uczestniczył, nieprawdopodobne zbiegi okoliczności, sytuacje bez wyjścia, z których tylko cudem uchodził cało. Z młodzieńczą beztroską pakował się w tarapaty, gdzie dziecinada ocierała się o bohaterstwo, makabra mieszała z radością życia i niefrasobliwością, fantazja z twardym stąpaniem po ziemi. Autor opisuje wydarzenia z satyrycznym zacięciem i zachowaniem ironicznego dystansu wobec siebie i innych. Niezwykle sugestywnie odmalowuje obraz ówczesnej rzeczywistości i jej klimat, kreśli mistrzowsko sylwetki ludzi. Zadziwia niezwykły dar obserwacji i pamięć szczegółów, które sprawiają, że czytelnik staje się jakby naocznym świadkiem wydarzeń. To wszystko sprawia, że książkę czyta się jak sensacyjną powieść, a potoczysty język ułatwia pochłonięcie jednym tchem tej 600-stronicowej "cegły".

Pasjonujące wspomnienia z pobytu w Wietnamie dyplomaty dziennikarza, tłumacza i podróżnika. Pod koniec lat 50. Ryszard Sługocki wyjeżdża do Wietnamu jako tłumacz przy polskiej delegacji w ramach Międzynarodowej Komisji do spraw Indochin. Autor barwnie opisuje życie polskiej dyplomacji: byli urzędnicy partyjni, którzy pracę w delegacji traktują jedynie jako okazję do dorobienia się, wszechobecne intrygi, donosy, piękne i zaborcze kobiety ...oraz Imogena. Wielka - wydawałoby się, że niemożliwa do spełnienia - miłość autora do kobiety idealnej. Wietnam tamtego okresu to świat przerażający i fascynujący zarazem. Książka ukazuje obraz rozkładu i dekadencji zarówno państwa, jak i międzynarodowej dyplomacji. Niepokojąca jest nie tylko coraz silniejsza obecność amerykańska, ale także coraz śmielsze i zuchwalsze ataki komunistycznego Wietkongu: czuje się wszechobecny niepokój - wszyscy wiedzą, że wojna wisi na włosku. Egzotyczne Indochiny, przygody w dżungli, spotkanie z odmienną, niepojętą dla białego człowieka kulturą dopełniają fascynującego obrazu kraju na krawędzi upadku.