Poezja to najmniej znany aspekt twórczości Ryszarda Kapuścińskiego. "Wiersze zebrane" stanowią dziesiąty tom kolekcji Dzieł wybranych Ryszarda Kapuścińskiego wydanych w ramach Biblioteki Gazety Wyborczej. Książka została wzbogacona o esej Claudio Magrisa oraz suplement w postaci rozmowy Jarosława Mikołajewskiego z Ryszardem Kapuścińskim o jego poezji. Wstęp napisał Silvano De Fanti. Książka zawiera wiersze z tomiku "Notes" wydawnictwa Czytelnik, "Prawa natury" Wydawnictwa literackiego oraz 9 dotąd niepublikowanych wierszy Ryszarda Kapuścińskiego.

Ryszard Kapuściński był nie tylko jednym z najwybitniejszych reportażystów XX wieku, ale też znakomitym fotografem. W albumie tym znalazł się wybór jego najlepszych - często nigdy nie publikowanych - fotografii robionych podczas podróży autora Cesarza po całym świecie. "W swej pracy Ryszard Kapuściński trafiał w przeróżne rozpaczliwie biedne i targane wojnami zakątki świata. Mimo to jego reportaże - choć przekazują przecież szczerą prawdę - mają w sobie nie tylko poetyckość, ale i nawet pewną wesołość. Jest z nimi tak samo jak z fotografiami zebranymi w tym wspaniałym tomie: zaskakują atmosferą szczęścia. [...] Choć przez całe życie Kapuściński był świadkiem wielu niedotrzymanych przyrzeczeń, to w jego fotografiach wciąż jest obecny podziw dla ludzkości. Mówią nam one, że mamy prawo do społeczeństwa, które potrafi oddać sprawiedliwość ludzkiej sile, pięknu i niewinności". - ze wstępu Johna Updike'a Patron medialny:

Lapidarium VI wyd. I oprawa twarda Ostatni, szósty tom Lapidariów Ryszarda Kapuścińskiego, to pasjonujący zapis przekształcania reporterskich spostrzeżeń w filozoficzną refleksję o świecie i człowieku. "?Lapidarium? jest tekstem pisanym spontanicznie od przypadku do przypadku - jest to rodzaj pisania spontanicznego. ?Lapidaria? stanowią taki odrębny nurt, nie powiązany innymi moimi książkami. Jest to rodzaj zapisu stanu, zapisu wrażeń i refleksji. Czasami to jest jakiś cytat, czasami fragment rozmowy, czyichś wypowiedzi. To jest luźny zbiór w formie bardzo różnych rzeczy, bo takie, jak powiadam, jest nasze myślenie - bardzo różnorodne, bardzo nieskładne, często bardzo niepowiązane. I to jest technika i forma ?Lapidarium? ". Ryszard Kapuściński

Bestseller 1993 roku, tłumaczony na całym świecie.Imperium to bodaj najwybitniejsze dokonanie indywidualnego, pełnego inwencji stylu reportażu Kapuścińskiego, niemożliwego do naśladowania, a będącego niedościgłym wzorem dla największych dziennikarzy dzisiejszych czasów. Uchwycony na gorąco, w pełnych znaczeń przybliżeniach i detalu proces rozpadu Związku Radzieckiego ? ostatniego imperium kończącego się stulecia. Załamanie i rozpad radzieckiego molocha próbowałem przedstawić od środka. Było to bardzo osobiste, gdyż sam jestem z kresów, które od 1939 roku były częścią radzieckiego imperium. Miałem więc pewne poczucie obowiązku napisania tej książki. Ryszard Kapuściński

Wznowienie tomu notatek z końca lat 90., wydanego po raz pierwszy w 2000 roku. "Wiek XX rozpina los ludzki nad zawrotną przepaścią, której wysokie brzegi są szczytami osiągnięć i wzniosłości, ale której głębokim dnem płynie rzeka hańby i krwi. Jest to wiek cezury między światem społeczeństw tradycyjnych, trwających stuleciami w niezmienionej formie, a ruchliwą społecznością współczesną, masową i z wolna już planetarną, odciętą od swoich korzeni, żyjącą w gorączce pośpiesznej i nieustannej przemiany." Ryszard Kapuściński

Zbiór reportaży z lat 60.i 70. ukazujących dramatyczne wydarzenia w Afryce i Ameryce Południowej. Tytułowa Wojna futbolowa dotyczy konfliktu zbrojnego między Hondurasem a Salwadorem w 1969 roku. ?W Ameryce Łacińskiej sposób odbierania futbolu jest szaleństwem. Ludzie popełniają samobójstwa po przegranym meczu, z tego samego powodu do więzienia idą całe drużyny. Chodziło mi o to, żeby pokazać ten inny wymiar, ten szerszy wymiar tego czym jest futbol i do czego może doprowadzić emocja futbolowa. W tym wypadku właśnie do wojny.? Ryszard Kapuściński

Ryszard Kapuściński przebywając trzy miesiące w Luandzie miał okazję obserwować przebieg tamtejszej wojny domowej. Posiadając naturalny dar do pozyskiwania sobie zaufania ludzi mógł nie tylko przedstawić to, co zobaczył jako naoczny świadek wydarzeń, lecz skorzystać także z informacji od innych. Wszystko to pozwoliło mu stworzyć ciekawą całość, co teraz ma możliwość ocenić czytelnik w niniejszej publikacji.

Kiedy Ryszard Kapuściński wyruszał w swoją pierwszą zagraniczną podróż, dostał w prezencie Dzieje Herodota. Dzieło starożytnego historyka towarzyszyło mu w wędrówkach po Indiach, Chinach, Azji Mniejszej i Afryce. W tej książce sławny reporter opowiada o wielu fascynujących wydarzeniach politycznych i historycznych, których był naocznym świadkiem, zestawiając je z faktami opisywanymi przez Herodota. Zastanawia się, jak sposób podróżowania, przekazywania wiadomości i opisywania dziejów wpływa na rozumienie świata. I choć wydawać by się mogło, że od czasów Herodota w pracy reportera zmieniło się prawie wszystko, to jednak i współcześnie, mimo natłoku informacji z różnych części globu, trudno zrozumieć bieg historii. Dla tych, którzy chcą podjąć ten wysiłek, książka Ryszarda Kapuścińskiego jest wspaniałym przewodnikiem, przede wszystkim dlatego, że nie udziela gotowych odpowiedzi, a uczy stawiać mądre pytania.

Książka "Gdyby cała Afryka?" składa się z 15 tekstów, napisanych przez Ryszarda Kapuścińskiego podczas jego pracy na kontynencie afrykańskim. ? W Afryce nie szukałem przygód, nie polowałem na słonie i nie kopałem diamentów ? pisze Kapuściński we wstępie. ? Byłem korespondentem Polskiej Agencji Prasowej i miałem pisać o tym, co tam na miejscu zasłyszałem czy zobaczyłem, o tym, co się tam działo. A działo się wtedy wiele. Spędziłem w Afryce blisko sześć lat w jej najbardziej burzliwym i niespokojnym okresie, zresztą pełnym dobrych ? choć czasem za łatwych ? nadziei. Był to przełom dwóch epok ? kończył się kolonializm, zaczynała się niepodległość. Tę zmianę, ten przewrót, tę rewolucję starałem się opisywać.? Tom został wydany w 1969 roku w ?Czytelniku ?, gdy Ryszard Kapuściński pracował jako korespondent PAP w Ameryce Łacińskiej. Książka od razu zyskała uznanie czytelników. Otrzymał za nią ?Srebrny Globus ?, nagrodę miesięcznika ? Widnokręgi ?. Wznawiamy ją po 40 latach, bo ? jak napisał w swoim wstępie prof. Jan Milewski, afrykanista z Uniwersytetu Warszawskiego i SWPS ? ? Gdyby cała Afryka? to jedna z najważniejszych książek w literaturze światowej o początkach niepodległej Afryki. Kapuściński jak Tukidydes stworzył wielki obraz dziejów, w których uczestniczył. Ale jej wartość wykracza daleko poza świadectwo historyczne pierwszej dekady niepodległości Afryki. Autor zdołał, jak niewielu analityków ówczesnych wydarzeń, zrozumieć i pokazać najważniejsze wyzwania i trudności, przed jakimi staną młode państwa i elity afrykańskie w nadchodzącej przyszłości. Zdołał odczytać tamte wypadki jako części długofalowych procesów historycznych, które trwają do dziś. Dzięki temu wiele części tej książki czyta się jako rozważania o dzisiejszych dylematach.? Wznowienie zostało wzbogacone fotografiami ? agencyjnymi i autorstwa Ryszarda Kapuścińskiego ? przywódców afrykańskich, aktualną mapą polityczną kontynentu i indeksem osób.

Jeden z największych bestsellerów światowych. Przedmiotem reportażu-powieści są ludzie dworu cesarza Etiopii Hajle Sellasje zmarłego w 1975 roku. Ukazując ich służalczość, lizusostwo, strach, pazerność, uległość oraz walkę o względy władcy, Kapuściński w mistrzowski sposób przedstawia ponure kulisy jego panowania. Książka ma uniwersalny charakter, obnaża mechanizmy władzy nie tylko politycznej. Cesarzem Ryszard Kapuściński rozpoczął karierę międzynarodową i nadał reportażowi wymiar literacki.

"Cesarz. Postscriptum" to nagranie w formacie mp3 książki Ryszarda Kapuścińskiego "Cesarz" według adaptacji Krystiana Nehrebeckiego. Książkę czyta Zbigniew Zapasiewicz. Dzieło zostało wzbogacone o: - 35 zdjęć z Etiopii autorstwa Ryszarda Kapuścińskiego. - Kalendarium życia Hajle Sellasje I. - Ryszard Kapuściński opowiada Hansowi Magnusonowi Enzensbergerowi o "Cesarzu". - Esej szkockiego dziennikarza Neala Aschersona, recenzenta "London Review of Books". "Cesarz. Postscriptum" to trzynasty tom kolekcji Dzieł Wybranych Ryszarda Kapuścińskiego wydanych w ramach Biblioteki Gazety Wyborczej. Czyta Zbigniew Zapasiewicz

"Wojna futbolowa. Postscriptum" to nagranie w formacie mp3 książki Ryszarda Kapuścińskiego "Wojna futbolowa" według adaptacji Krystiana Nehrebeckiego. Książkę czyta Krystyna Czubówna . Dzieło zostało wzbogacone o: - Ryszard Kapuściński o historii Wojny futbolowej. - Fotograficzną opowieść o reporterze w wyborze Izabeli Wojciechowskiej. - Czterokrotnie rozstrzelany. Wywiad-szkic Wojciecha Giełżyńskiego. - Esej Wojciecha Jagielskiego. - Wiosna ludów latynoskich. Rozmowa Artura Domosławskiego z Ryszardem Kapuścińskim. "Wojna futbolowa. Postscriptum" to czternasty tom kolekcji Dzieł wybranych Ryszarda Kapuścińskiego wydanych w ramach Biblioteki Gazety Wyborczej. Czyta Krystyna Czubówna

Książka Beaty Nowackiej i Zygmunta Ziątka - literaturoznawców od lat zajmujących się twórczością Ryszarda Kapuścińskiego - to pierwsza próba pokazania całości dzieła autora Podróży z Herodotem. Biografia twórcza jednego z najwybitniejszych reportażystów XX wieku jest próbą opisania rozwoju i przemian jego pisarstwa. Opisowi działalności literackiej towarzyszy próba naszkicowania losów pisarza, który sam często stawał się bohaterem swoich tekstów. Autorzy nie tylko analizują reportaże Kapuścińskiego, ale wyjaśniają też kulisy ich powstania oraz ich odbiór w Polsce i na świecie. Ryszard Kapuściński Beaty Nowackiej i Zygmunta Ziątka to niezbędny przewodnik dla wszystkich, których interesuje życie i twórczość cesarza reportażu.W naszej propozycji refleksji nad twórczością Ryszarda Kapuścińskiego nie kierujemy się przede wszystkim skrupulatnością interpretacyjną. Interesuje nas właśnie uchwycenie dynamiki rozwoju duchowego autora Cesarza - jego próby rekonstruowania własnej biografii w rytmie przemian historii, poszukiwanie zgodności pomiędzy nowym obliczem świata a własną tożsamością. W nagraniu jednej z naszych ostatnich rozmów z pisarzem znajdujemy takie zdanie: "Reporter zmienia się tak, jak się zmienia świat. Trajektoria historii pokrywa się z trajektorią życia reportera". (ze wstępu autorów) Patron medialny Przeczytaj recenzję

est to niewielka książka, zawierająca podstawowe informacje o ocenie i percepcji twórczości Ryszarda Kapuścińskiego. Jej rozmiar ma być zachętą dla tych czytelników, którzy nie lubią czytać opasłych tomów. Głównym celem jej napisania była chęć zwrócenia uwagi na fakt, że pod koniec pierwszej dekady XXI wieku, ściślej od 2007 roku, można było zdać maturę, nie wiedząc, kim był Ryszard Kapuściński. Wspaniały, dobry człowiek, odważny, obdarzony wieloma talentami. Wiedzą o tym ci, którzy czytali jego książki. Natomiast ci, którzy ich nie czytali, nie wiedzą, co stracili.

Książka gromadzi teksty pisane przez Ryszarda Kapuścińskiego od lat siedemdziesiątych XX wieku po ostatnie miesiące jego życia, publikowane w prasie codziennej i literackiej, w książkach innych autorów (jako wprowadzenia lub posłowia), a także niedrukowane dotąd opinie dla wydawnictw. Kapuściński recenzuje reportaże autorów młodszego pokolenia, rekomenduje polskim wydawcom nowe, wartościowe publikacje zagraniczne, dzieli się refleksjami wywołanymi lekturą książek historycznych i poezji. Pisze o ludziach: mistrzach reportażu, tłumaczach, fotografach i malarzach, o przyjaciołach. Wśród nich o Marianie Brandysie, Leopoldzie Ungerze, Stefanie Bratkowskim, Kazimierzu Dziewanowskim. Wspomina zmarłych: Agnieszkę Osiecką, Jerzego Giedroycia, Bolesława Wierzbiańskiego. Ujawnia różnorodne zainteresowania, często nieznane czytelnikom jego reportaży: malarstwem, fotografią, filmem. Wiele z tych tekstów to samodzielne eseje o literaturze, sztuce reportażu, historii i polityce.

Wykład wygłoszony przez Ryszarda Kapuścińskiego 1 października 2004 roku z okazji przyznania mu tytułu doktora honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Tej esej został znaleziony w archiwum Ryszarda Kapuścińskiego i opublikowany w warszawskim dodatku Gazety wyborczej dwa dni po śmierci pisarza. Prawdopodobnie powstał w 1996r.

Zbiór wypowiedzi i zapisków Kapuścińskiego na temat historii, globalizacji i poszczególnych regionów świata: Afryki, Ameryki Łacińskiej, Europy i Rosji. Wybór i układ rozdziałów został zaakceptowany przez Ryszarda Kapuścińskiego. Książka jest uzupełnieniem jego znakomitych dzieł reporterskich i punktem wyjścia do rozważań o współczesnym świecie, bogatym i wielowymiarowym. Teksty te pokazują Ryszarda Kapuścińskiego nie tylko jako reportera i pisarza, ujawniają one jego budzącą podziw wiedzę fachową (przecież z wykształcenia był historykiem) o dziejach i kulturze regionów, do których podróżował. To, co w jego książkach stanowi fundament - solidny, lecz niewidoczny - w wywiadach i wykładach płynie szerokim strumieniem: komentarze polityczno-społeczne, nazwiska, daty, dane statystyczne. Ale nie jest to li tylko erudycyjny popis. Kapuściński przywołuje fakty po to, by je zinterpretować, wskazać paralele historyczne i kulturowe, by prognozować. ze Wstępu Krystyny Strączek Książka jest ilustrowana niepublikowanymi dotąd zdjęciami wykonanymi przez samego Ryszarda Kapuścińskiego w różnych częściach świata.

Imperium. Postscriptum "Imperium. Postscriptum" to nagranie w formacie mp3 książki Ryszarda Kapuścińskiego "Imperium" według adaptacji Krystiana Nehrebeckiego. Książkę czyta Jerzy Trela. Dzieło zostało wzbogacone o: - Fragmenty najciekawszych wywiadów z Ryszardem Kapuścińskim o Imperium. - Esej kanadyjskiej pisarki Margaret Atwood. - 22 fotografie Ryszarda Kapuścińskiego z podróży po ZSRR. - Wspomnienie Alakseia Dzikavickiego ze spaceru z Kapuścińskim po Pińsku. "Imperium. Postscriptum" to szesnasty tom kolekcji Dzieł wybranych Ryszarda Kapuścińskiego wydanych w ramacg Biblioteki gazety Wyborczej. Czyta Jerzy Trela