Adolf Bagiński - pseudonim aktorski Adolf Dymsza. Najbardziej znany jako Dodek. Jego kariera rozpoczęła się od występów w warszawskim kabarecie Qui Pro Quo. Z czasem stał się najpopularniejszym aktorem komediowym. Jest to próba opowieści o części świata przedwojennej Warszawy, której już nie ma. Po raz pierwszy zestawienie spektakli, w których naprawdę wystąpił.

Stara teatralna zasada mówi, że aktora najpierw trzeba poznać, potem polubić, a na końcu - chodzi się na niego. Krzysztof Kowalewski dla jednych pozostanie Panem Sułkiem, dla innych Janem Hochwanderem z ?Misia? lub Zagłobą z ?Ogniem i mieczem?, ale dla niego samego najważniejszy pozostaje teatr. Dziesiątki ról w STS-ie, Polskim, Kwadracie i Współczesnym. Za nimi oraz za postaciami, które stworzył w radio i filmie, idzie rzecz bezcenna - sympatia widzów. Dlatego Kowalewskiego się słucha, ogląda i na niego - chodzi. Ponieważ należy do coraz mniej licznej grupy aktorów pamiętających, czym była garderoba aktorska, a więc miejsca, w którym królowała anegdota, gdzie przekazywano tradycję teatru i pobierano lekcje rzemiosła, schronimy się tam, aby porozmawiać. Wtedy wyjaśni się, skąd ta tytułowa ?skarpetka w ręku?. Książka Romana Dziewońskiego zbiega się z 75. urodzinami aktora (20 marca).

"Jurek, Juras, Dobrowol, Dobrowół - dla przyjaciół i kolegów. Niezapomniany... NIE! Coraz bardziej zapomniany. Pozostało nieco kadrów z filmów: "Hydrozagadka", "Rejs", "Poszukiwany, poszukiwana", "Nie ma róży bez ognia", kilka minut z jego kabaretów KOŃ i OWCA, strzępy słynnej trójkowej RADIOKRONIKI DECYBEL, głos - Ciotka śpiewa, dobiegający z wysp Hula-Gula." Jerzy Dobrowolski - aktor, reżyser, reżyser radiowy, autor tekstów satyrycznych, kabareciarz. Aktor Krzysztof Kowalewski, który zagrał główną rolę w spektaklu Stanisława Tyma i Jerzego Dobrowolskiego "Ciemny grylaż", w reżyserii tego ostatniego, powiedział kiedyś - "...Dobrowolski - zdawkowość, komentarz. Piekielna inteligencja. Cios wyprzedza myśl. Mwi się, że nie ma ludzi niezastąpionych. W tym przypadku to się nie sprawdza. Brak Jurka odczuwam do dziś. I na pewno nie tylko ja".

Wielka Gala Urodzinowa Ireny Kwiatkowskiej pt. Kabaret Starszej Pani. Pozostałe nagrania na płytach DVD pochodzą z różnych programów rozrywkowych TVP, rejestrowanych od początku lat sześćdziesiątych. Artystce partnerują w nich m.in.: A. Seniuk, M. Czechowicz, E. Dziewoński, J. Gajos, W. Gołas, J. Kobuszewski, Z. Leśniak, W. Michnikowski, T. Pluciński, J. Przybora i J. Wasowski. Całość zamykają bajki i wiersze dla dzieci. Bez nich, to i tak skromne świadectwo kunsztu Pani Ireny, byłoby niepełne. Kiedyś bowiem powiedziała - "Przygotowuję się do występów przed dziecięcą publicznością, a więc tą najbardziej wymagającą i najwrażliwszą, tak jak dla dorosłych - tylko lepiej. Najlepiej jak potrafię".

Siódmy tom serii wydawniczej Korzenie miasta poświęcamy historii stolicy po drugiej wojnie światowej, kiedy na ruinach dawnej Warszawy narodziło się miasto jakże inne od tego sprzed kataklizmu ostatniej wojny. We wspomnieniach i relacjach znakomitych autorów odnajdujemy zmieniające się na przestrzeni ponad trzydziestu lat oblicze Warszawy ? nową architekturę, warunki życia jej mieszkańców w realiach nowego ustroju politycznego. W odróżnieniu od poprzednich tomów serii, do których tekstów dostarczył znany varsavianista Jerzy Kasprzycki, niniejsza książka ma kilku autorów. Zaprosiliśmy do współpracy autorów związanych duchem i ciałem z Warszawą, którzy tu się wychowali i pracowali, kultywowali tradycję i współtworzyli współczesny charakter stolicy, znosili jak inni trudy życia codziennego. Specjalnie do naszej książki swoje rozdziały przygotowali Jarosław Zieliński, Marek Nowakowski, Zbigniew Jerzyna, Danuta Szmit-Zawierucha, Zofia Kucówna, Alicja Dołowska, Roman Dziewoński oraz Tadeusz Górny. Tom dopełniają publikowane już przed laty fragmenty wspomnień Agnieszki Osieckiej oraz artykuł dziennikarki Agnieszki Rybak. Wszystkie rozdziały są ? jak zawsze w tej serii ? bogato ilustrowane. Wierzymy, że zamieszczone tu relacje wiernie oddają atmosferę naszego miasta do późnych lat siedemdziesiątych. Jako cezurę przyjęliśmy rok 1978, kiedy z Rzymu nadeszły słynne słowa ? Habemus Papam! Od tego pamiętnego dnia Polska i jej stolica wkroczyły w nowy okres swoich dziejów. O tym ? mamy nadzieję ? przeczytają Państwo w kolejnym tomie serii Korzenie miasta.

Telewizja Polska, zgodnie ze stwierdzeniem Boya: "Jeżeli się ogółowi nie dostarczy zabawy w dobrym gatunku, pójdzie szukać w złym", przedstawia obszerne fragmenty ocalałych programów Kabaretu "Szpak". Kabaretowe przebudzenie powojennej Polski nastąpiło 10 maja 1954 roku. Wtedy ze swoim pierwszym programem wystąpił Kabaret Artystów "Szpak". Twórcą kabaretu był Zenon Wiktorczyk - reżyser i kierownik artystyczny. Dzięki Wiktorczykowi skecze, monologi i piosenki prezentowali publiczności znakomici aktorzy, w tym przedwojenne gwiazdy.

Był sobie chłopiec o imieniu Pinio. Ponieważ był bardzo mały, mama dawała mu witaminy. Chłopczyk nie lubił witamin i chował je w trąbie malutkiego słonika z porcelany. Wkrótce maskotka ożyła i zaczęła szybko rosnąć. A co może się wydarzyć, kiedy w domu pojawi się ogromny słoń. Dowiecie się tego, oglądając ten zabawny film. Głosów użyczyli: Iren Kwiatkowska, Wiesław Michnikowski, Ludwik Benoit, Danuta Przesmycka, Krystyna Sienkiewicz, Mieczysław Czechowicz, Edward Dziewoński, Bronisław Pawlik, Kazimierz Wichniarz, Jerzy Biedenia, Wojciech Duryasz

Opowieść o niezapomnianym Dudku ? Edwardzie Dziewońskim. Biografia artysty, anegdoty, wypowiedzi słynnych aktorów, wiele zdjęć. Książkę napisali syn i wnuk, korzystając z rodzinnego archiwum. Barwny portret Edwarda Dziewońskiego (1916-2002): pamiętnego bohatera ?Eroiki?, Kuszelasa z ?Kabaretu Starszych Panów?, twórcy kultowego kabaretu ?Dudek? i reżysera. Opowieść o charyzmatycznym artyście o niezwykłym poczuciu humoru na tle ponad pięćdziesięciu lat naszego życia kulturalnego.

Irena Kwiatkowska w historii polskiego teatru i kabaretu zajmuje absolutnie wyjątkowe miejsce, którego żadna inna osobowość artystyczna nie zastąpi. W 2012 roku mija pierwsza rocznica śmierci Ireny Kwiatkowskiej. Była aktywna zawodowo do ostatnich lat swojego długiego życia. Książka jest obszerną biografią Aktorki z głównym akcentem położonym na Jej życiorys zawodowy. Biografia bogato ilustrowana nie tylko zdjęciami ale przedrukami plakatów teatralnych, ogłoszeń, artykułów prasowych. Tym samym książka jest także doskonałym źródłem wiedzy o polskim teatrze głównie komediowym, filmie i kabarecie w jego złotych latach XX wieku. Roman Dziewoński - przyjaciel Pani Ireny - jest autorem tekstu, dokonał też wyboru materiału ilustracyjnego, jest również autorem projektu graficznego książki. Po raz pierwszy dołączony został spis wszystkich ról Ireny Kwiatkowskiej.

... panowie Przybora i Wasowski. Starsi Panowie dwaj. Amatorzy! Nie otrzymali bowiem wykształcenia w kierunkach, które przyniosły im uznanie. Jeremi Przybora przecież łączył jedynie w logiczną całość, poddaną poezji, słowa nie do połączenia. Jerzy Wasowski zaś, zapewniając o swojej maniackiej pracowitości. którą nadrabia brak talentu, zapisywał nuty na pięciolinii. I to wszystko. Tyle tylko, że wciąż nucimy ich piosenki. Bawią nas zbitki słów i gra skojarzeń, która przeniknęła ze świata wyobraźni Starszych Panów, czyniąc nasz radośniejszym. Poddany oczywiście od czasu do czasu smuteczkom. Jeremi Przybora i Jerzy Wasowski wykreowali ów świat, pozostając sobą. A to dane jest nielicznym. Roman Dziewoński

Fatamrugana na prywatny użytek. Poprawianie bądź lekceważenie tego, co minęło, jest od dłuższego czasu zajęciem dość sporego stadka osobników różnej maści. Do tego przepaść pomiędzy faktami a ich interpretacją prowadzi często do lekceważenia wspomnień o zwykłym dniu.

Na niepowtarzalny świat Przybory i Wasowskiego składają się stworzone przez nich niezwykłe postaci, nieznane gdzie indziej zwierzęta, rośliny i zjawiska... Sam leksykon napisali napisali syn Jerzego Wasowskiego i syn Edwarda Dziewońskiego, pamiętnego Kuszelasa z kabaretu. Stąd tak wiele tu materiału z pierwszej ręki i niepowtarzalnych zdjęć. Pyszna zabawa i najlepszy hołd, jaki można złożyć Starszym Panom.

Niezwykły przewodnik po świecie Kabaretu Starszych Panów. Można wędrować przez biogramy postaci (Babka Gołoledź, Samobójca Miłosny) i bohaterów historycznych (Spinoza!), poznawać dziwne zwierzęta, rośliny, rzeczy (melopiecyk) i zjawiska (dwuzdradność). Są informacje muzyczne, pojęcia i sentencje oraz dokumentacja słynnych programów. Najlepszy hołd, jaki można złożyć Jeremiemu Przyborze i Jerzemu Wasowskiemu. Niepowtarzalne zdjęcia i rysunki.

Znani Sprawcy, wspominani i wspominający, w tej próbie opisania Ireny Kwiatkowskiej zostali ujawnieni. Na pewno nie wszyscy. Wszyscy jednak, podobnie jak publiczność, pozostają urzeczeni maestrią Pani Ireny. Poddają się niejednoznaczności postaci wykreowanych przez aktorkę. Rozśmieszeni, odkrywają po chwili nutę refleksji, naiwności dziecka, zderzoną z doświadczeniem. Wszyscy, którzy kiedykolwiek obcowali ze scenicznym wcieleniem Pani Ireny, ze zdziwieniem odkryli, że teksty przygotowane przez nią już nigdy nie dadzą się jednoznacznie zakwalifikować. Postacie komediowe - podobnie. Mimo że przypisana została do najtrudniejszego z teatralnych gatunków, często proponowała ukryte "drugie dno". Szablon w przypadku Ireny Kwiatkowskiej nie istniał.

3 marca 2011 r. wieku 98 lat odeszła Irena Kwiatkowska, jedna z najbardziej rozpoznawalnych gwiazd polskiego kina. Dzięki temu wydawnictwu miłośnicy fenomenalnego talentu aktorki mogą przypomnieć sobie występy Artystki wraz z jednym z najsłynniejszych polskich kabaretów, obok takich sław jak Edward Dziewoński, Wiesław Gołas, Jan Kobuszewski, Wiesław Michnikowski czy Bronisław Pawlik. Roman Dziewoński skrzętnie archiwizował nagrania programów kabaretowych Dudka. Jego marzenia o wydawnictwie w pełni ukazującym twórczość Ojca Edwarda Dziewońskiego spełniły się - oto cała twórczość Kabaretu Dudek z bonusem w postaci DVD. Przekrojowy boks zawiera wszystkie z zachowanych archiwalnych programów kabaretu zarejestrowanych "na żywo". DVD zawiera unikatowy program telewizyjny z 1978 roku, w którym Dziewoński czyta monologi Sławomira Mrożka.