O KSIĄŻCE Najnowszą powieść autor Pątników z Macierzyzny ubrał w gatunek staropolskiej sylwy, która rozgrywa się... w przyszłości. W zaświatach odbywa się Ostatni Zlot Aniołów, na który zaproszony zostaje główny bohater powieści ? stukiludziesięcioletni Marian Pankowski. Obserwuje tam m.in. ?pokaz mód metafizycznych? czy turniej na ?fraszkę ero-skatologiczną? całkiem po ludzku zachowujących się Aniołów... Pierwsza polska powieść postsekularna. FRAGMENT POWIEŚCI ? Aaaaj! Aaaaj! ? strasznie zapiszczy Aniołka, bo koniec jej aksamitnego spływu z niebios na grzeszny padół... Urwał się, kurwa, jeden z kabli, na których Aniołka Józia harmonijnie się huśtała, w szafirowym, grudniowym eterze. Teraz ukośnie se dynda i przez łzy rozpaczy widzi ubawione gęby mieszczan i mieszczek. A do tego popłoch wyrwanych ze snu pastuszków! Spieprzają, aż się piętami po dupie kopią! O AUTORZE Marian Pankowski (1919 r. w Sanoku) - od 1938 r. studiował filologię polską na UJ, uczestniczył w kampanii wrześniowej 1939, w latach 1942?1945 był więźniem obozów koncentracyjnych w Oświęcimiu, Gross-Rosen i Bergen-Belsen. Od 1945 roku mieszka w Brukseli. Poeta, prozaik, dramaturg, historyk literatury, tłumacz. Wydał m.in. Smagłą swobodę (1955), Matuga idzie (1959), Kozaka i inne opowieści (1965), Rudolfa (1980, 1984, 2005, 2007), Pątników z Macierzyzny (1987, 2007), Putto (1994), Z Auszwicu do Belsen (2000), W stronę miłości (2001), Bal wdów i wdowców (2006). Był dwukrotnie nominowany do Nagrody Literackiej Nike (2001, 2002). Jest jednym z najlepszych, a zarazem najmniej znanych w Polsce, pisarzy mieszkających i tworzących poza granicami kraju.

Najnowsza powieść Mariana Pankowskiego jest parabolą polsko-żydowskiego losu. Tytułowa ostatnia Żydówka z miasta N. zostaje zaproszona już po wojnie przez swoich rodaków z odległej ?amerykańskiej krainy? na spektakl, którym mają być jej własne tragiczne losy. Opowiadając swoją historię, wraca do zapomnianej przeszłości i po raz kolejny zostaje przez nią uwięziona. Pankowski przywołuje cały wachlarz ludowych stereotypów antyżydowskich w postaci owadów, węży i bezwstydnych kotów, które nigdzie długo miejsca nie zagrzeją ze względu na rewolucyjne popędy. Na tym tle rozgrywa się odwieczna rywalizacja w cierpiętnictwie pomiędzy Polakami i Żydami, dziś dostrzeganym jedynie w szumnych debatach na temat pamięci i w patetycznych rocznicach, w czasie których ofiary są już tylko aktorami.

Pierwsze na polskim rynku wydawniczym pełne ujęcie twórczości Mariana Pankowskiego; autor dramatów, powieści i zbiorów poezji ? dzieł pozostających w cieniu dorobku największych emigracyjnych sław ? jako zachodnioeuropejski slawista żyjący od lat w Brukseli pełni też rolę ambasadora polskiej literatury przybliżając ją tamtejszemu środowisku.

ALARM! ALARM!!! ?Przekazujemy komunikat europejskiego satelity: Natychmiast! I to już! opuścić plażę! Idzie na was, nie wiadomo skąd, Wielka Woda! Nim słońce za zielony grzbiet ardeńskiego lasu się schowa ? głos mu się łamie, ale jeszcze zawoła: ? Rety! Ratuj się, kto może! W Ardeny! W Ardeny! Tam wasza ostatnia deska ratunku! W górach was fala nie porwie? Tam drzew a drzew? Starczy dla was? i dla nas? na supertratwy! Uciekajcie! Tu równina, dolina? ona już ska??. Marian Pankowski (1919) ? więzień obozów koncentracyjnych, profesor uniwersytecki, emigrant, autor dziesiątków powieści i dramatów, które zmieniały i zmieniają oblicze polskiej kultury. Ostatnio wydał Bal wdów i wdowców (2006), Ostatni zlot aniołów (2007), Była Żydówka, nie ma Żydówki (2008), Niewola i dola Adama Poremby (2009). Wielokrotnie nagradzany.

Pasjonująca historia Adama Poremby, stolarza, "artysty kąkolowej dębiny". Pierwsza wojna światowa, niewola rosyjska, odzyskanie niepodległości, Ameryka i Miasteczko. Żona i kochanka, miłość i zdrada, ucieczka o świcie i powrót. Hollywoodzka intryga, zaskakujące zwroty akcji, emocje, zmysły, napięcie... i śmierć.

Nie szukaliśmy słowa, które by nas wpisało do jednej z kategorii przyjętych w leksykonie... Nasze wdowieństwo przestało być stanem zakonnym. Pamięć Elżbiety i moja sqsiadowały. Obecni tam wczorajsi kochankowie i kochanki nie mieli już dostępu do naszego scenariusza. Z uśmiechniętym szacunkiem odnosiliśmy się do galerii pobladłych poprzedników, z którymi każde z nas patrzyło na wschód księżyca, ręka w rękę...

"Niewielka powieść jest czymś w rodzaju medytacji prozą na temat specyfiki "stanu wdowiego", zawierającej katalog wszelkich blasków i cieni życia po śmierci "drugiej połówki". Bohater powieści próbuje przełamać wzorzec życia wdowca, z jednej strony nie chce wejść w rolę wesołego seniora - jak uczestnicy corocznego "Balu wdów i wdowców" w Ostendzie - "kulturalnego hedonisty", który wyciska maksimum przyjemności z ostatnich lat życia, z drugiej - nie zamierza żyć samotnie, zajmując się doglądaniem pamiątek z muzeum prywatnej pamięci..." - Robert Ostaszewski.

"Nam wieczna w polszczyźnie rozróba", wywiad rzeka Piotra Mareckiego z Marianem Pankowskim (Ha! art), to pożegnanie zmarłego w ubiegłym roku pisarza. Odtwarza całą jego życiową drogę, od przedwojennych Sanoka i Krakowa, poprzez obozy koncentracyjne w Oświęcimiu, Gross-Rosen i Bergen-Belsen, po Brukselę, gdzie po wojnie został profesorem slawistyki.

Prawdziwy koniec wojny jest przed jej początkiem, dwujęzyczna antologia opowiadań przygotowana przez Wydawnictwo W.A.B. we współpracy z niemiecką oficyną Wallstein Verlag, to zbiór znakomitych i poruszających tekstów dotyczących wojny i przemocy. Czy możliwy jest świat bez przemocy? Czy kiedy konflikt już wybuchnie, może się naprawdę skończyć? Czy przemoc może zapobiec większemu złu i czy będzie wtedy usprawiedliwiona? W opowiadaniu Wojciecha Jagielskiego Na rozstaju poznajemy życiorys Janusza Walusia, zabójcy komunistycznego lidera czarnej większości w RPA Chrisa Haniego. Historia Walusia, potomka kresowej rodziny, emigranta z komunistycznej Polski, który w RPA znalazł nową ukochaną ojczyznę, pokazuje, jak działa mechanizm reprodukcji przemocy i jak trudno jednoznacznie ocenić tych, którzy stali się jej narzędziem. To być może tekst najlepiej ilustrujący dylematy zawarte w tytule antologii.A inni autorzy? Tokarczuk sięga do rodzinnych wspomnień, by opowiedzieć o kobiecie, która chcąc kochać mężczyznę, musiała zdradzać swój kraj. Silke Scheuermann pisze o przemocy, która pojawia się w relacjach między młodymi ludźmi w Niemczech kilkadziesiąt lat po wojnie. Salinia Stroux przedstawia dramatyczną sytuację imigrantów z Azji, którzy na wyspie Lesbos czekają, aż otworzy się przed nimi brama Europy.Czołówka polskich i niemieckich pisarzy różnych pokoleń pokazuje się od najlepszej strony. Prawdziwy koniec wojny jest przed jej początkiem. Antologia polsko-niemiecka pod redakcją Stephana StrouxaAutorzy tekstów: Volker Braun, Durs Grünbein, Matthias Göritz, Wojciech Jagielski, Marian Pankowski, Silke Scheuermann, Salinia Stroux, Wojciech Tochman, Olga Tokarczuk, Magdalena TulliWstępy: Kathinka Dittrich van Weringh i Małgorzata SzpakowskaTłumaczyli: Jakub Ekier, Jan Glas, Olaf Kühl, Karin Wolff

Prawdziwy koniec wojny jest przed jej początkiem, dwujęzyczna antologia opowiadań przygotowana przez Wydawnictwo W.A.B. we współpracy z niemiecką oficyną Wallstein Verlag, to zbiór znakomitych i poruszających tekstów dotyczących wojny i przemocy. Czy możliwy jest świat bez przemocy? Czy kiedy konflikt już wybuchnie, może się naprawdę skończyć? Czy przemoc może zapobiec większemu złu i czy będzie wtedy usprawiedliwiona? W opowiadaniu Wojciecha Jagielskiego Na rozstaju poznajemy życiorys Janusza Walusia, zabójcy komunistycznego lidera czarnej większości w RPA Chrisa Haniego. Historia Walusia, potomka kresowej rodziny, emigranta z komunistycznej Polski, który w RPA znalazł nową ukochaną ojczyznę, pokazuje, jak działa mechanizm reprodukcji przemocy i jak trudno jednoznacznie ocenić tych, którzy stali się jej narzędziem. To być może tekst najlepiej ilustrujący dylematy zawarte w tytule antologii. A inni autorzy? Tokarczuk sięga do rodzinnych wspomnień, by opowiedzieć o kobiecie, która chcąc kochać mężczyznę, musiała zdradzać swój kraj. Silke Scheuermann pisze o przemocy, która pojawia się w relacjach między młodymi ludźmi w Niemczech kilkadziesiąt lat po wojnie. Salinia Stroux przedstawia dramatyczną sytuację imigrantów z Azji, którzy na wyspie Lesbos czekają, aż otworzy się przed nimi brama Europy. Czołówka polskich i niemieckich pisarzy różnych pokoleń pokazuje się od najlepszej strony. Prawdziwy koniec wojny jest przed jej początkiem. Antologia polsko-niemiecka pod redakcją Stephana Strouxa Autorzy tekstów: Volker Braun, Durs Grünbein, Matthias Göritz, Wojciech Jagielski, Marian Pankowski, Silke Scheuermann, Salinia Stroux, Wojciech Tochman, Olga Tokarczuk, Magdalena Tulli Wstępy: Kathinka Dittrich van Weringh i Małgorzata Szpakowska

Niech Pan z konia zeskoczy, póki czas, niech Pan nad olszynowy potok jaki pobiegnie, niech Pan z siebie wszystko światowe zrzuci, w wodę wstąpi... I nim się Pan obejrzy, jakiś pastuch Panu głowę, ramiona i plecy obmyje, że naraz ciałem pojmie Pan wodę, ptaki, światło i braterstwo!

Niech Pan z konia zeskoczy, póki czas, niech Pan nad olszynowy potok jaki pobiegnie, niech Pan z siebie wszystko światowe zrzuci, w wodę wstąpi ... I nim się Pan obejrzy, jakiś pastuch Panu głowę, ramiona i plecy obmyje, że naraz c i a ł e m pojmie Pan wodę, ptaki, światło i braterstwo!

Tom "Z przełomu wieków, czyli literatury dzień powszedni (1990-2008)" zawiera szkice Janusza Termera drukowane w czasopismach lub w publikacjach zbiorowych poświęconych twórczości wybitnych pisarzy (Jarosława Iwaszkiewicza, Marian Pankowski, Teodor Parnicki i in.), parę wstępów do popularnych wydań klasyków, omówienia wybranych dzieł rodzimej i światowej prozy, poezji, dramatu i krytyki literackiej, nadto garść wspomnień o zmarłych literatach, a nawet listy prywatne do pisarzy...

Tytuł Niesformatowani mówi właściwie wszystko o moich rozmówczyniach i rozmówcach, jest również nawiązaniem do "Dużego Formatu", dodatku do "Gazety Wyborczej", w którym pracuję i z którego pochodzi duża część tekstów. Do książki wybrałam 20 wywiadów (niektóre publikowane w "Wysokich Obcasach") z osobami różniącymi się wiekiem, zawodem, dorobkiem, religią, filozofią, stylem życia, poglądami, relacjami ze światem, orientacją seksualną, rodzajem dyskomfortu czy opresji, z jakimi się zmagają, i - co dla mnie ważne - płcią. Mam wrażenie, że większość książek o ludziach kultury prezentuje prawie samych mężczyzn, a kobiety - z racji płci - są grupowane w oddzielnych publikacjach. Wywiady były robione w różnym czasie i nie są ułożone chronologiczne, bo chodzi w nich głównie o problematykę, prywatne poszukiwania i punkty zwrotne. Poruszają tematykę związaną z różnymi rodzajami sztuki, psychologiczną, religijną, filozoficzną, feministyczną, seksualną, dają też szeroką - na ogół ujawnianą po raz pierwszy i tylko w tych wywiadach (!) - reportażową wiedzę o życiu bohaterów. Proponowany układ stara się zderzać postacie. Płaszczyzn ewentualnego dialogu czytelnik musi szukać na własną rękę. Katarzyna Bielas Wśród osób portretowanych przez Katarzynę Bielas znalazły się: Nina Andrycz, Michał Witkowski, Hanna Krall, Janina Katz, Małgorzata Braunek, Lech Janerka, Zbigniew Libera, Marek Kondrat, Sławomir Idziak, Maria Janion, Kazimiera Szczuka, Marek Koterski, Krzysztof Majchrzak, Grzegorz Ciechowski, Bartosz Żurawiecki, Dorota Nieznalska, Artur Żmijewski, Magdalena Mosiewicz, Wojciech Waglewski, Marian Pankowski.