Tom 3 Wielkiej Historii Polski. Kolejne tomy Wielkiej Historii Polski odpowiadają ważnym okresom w historii naszych ziem. Każdy z nich jest pisany przez jednego autora, wybitnego naukowca, specjalizującego się w historii danego okresu. Każdy z tomów jest więc spójny wewnętrznie. Nadzór nad całością pełni komitet redakcyjny złożony z największych autorytetów krakowskiego środowiska akademickiego. Całości dopełnia bogata szata graficzna, wiele map, schematów, setki zdjęć i ilustracji.

Na treść tomu składa się jedenaście artykułów historycznych, przygotowanych w większości przez pracowników naukowych i doktorantów Instytutu Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Spośród nich jeden odnosi się do starożytności, dwa do średniowiecza, osiem poświęconych zostało tematyce nowożytnej i najnowszej. Wszystkie artykuły były recenzowane i uzyskały wysokie oceny specjalistów. Część z nich dotyka tematów do tej pory w nauce niebadanych. Wszystkie są oparte na solidnej podstawie źródłowej i wnoszą wiele nowych, istotnych ustaleń do wiedzy historycznej w zakresie specjalizacji autorów. Krzysztof Baczkowski

Praca traktuje o niezwykle ciekawej grupie skandynawskich wojowników epoki Wikingów, którzy posiadali umiejętność wpadania w toku bitwy w amok - szał bitewny. We wczesnośredniowiecznych źródłach skandynawskich byli oni określani jako berserkir (berserkowie) i ulfheónar. Temat ten w literaturze polskiej nie był - poza paroma cząstkowymi ujęciami - zupełnie poruszany. Właściwe rozpatrzenie i wyczerpanie tego zagadnienia wymagało nie tylko wiedzy i umiejętności warsztatowych czysto historycznych, ale i zastosowania wiedzy i metody z zakresu antropologii społecznej, psychologii, religioznawstwa, etnologii, literaturoznawstwa, ikonografii, archeologii, toksykologii, medycyny i wielu innych nauk pokrewnych. - z recenzji prof. Krzysztofa Baczkowskiego.

"Dr Tomasz Graff jest znanym krakowskim mediewistą, specjalizującym się w dziejach polskiego Kościoła w XV wieku. [...] W recenzowanej książce podejmuje zagadnienie ważne i istotne i co najważniejsze, całościowo nie opracowane dotychczas w nauce historycznej. [...] Szczegółowe badania dr. T. Graffa dowiodły, że najczynniejsi w obronie polskich interesów narodówych wobec zakonu byli biskupi z Korony, zarazem najważniejsi przedstawiciele polskiej hierarchii duchownej, tacy jak: arcybiskup gnieźnieński, biskup krakowski, poznański i włocławski, pełniący najczęściej równocześnie z dostojeństwami kościelnymi wysokie urzędy państwowe (koronne). Autor nie ograniczył się do skrupulatnego wyliczenia udziału tych hierarchów we wszystkich starciach ideologicznych, propagandowych, dyplomatycznych, wojskowych polsko-krzyżackich w okresie 1404-1466, ale również starał się wniknąć w motywy postępowania i wszechstronne uwarunkowania wpływające na decyzje i postawy poszczególnych protagonistów. To pogłębione podejście jest rezultatem bardzo szczególowej analizy wszystkich istniejących źródeł [...] i równie dokładnej weryfikacji bardzo bogatej i z każdym rokiem narastającej literatury przedmiotu, ze szczególnym uwzględnieniem publikacji z lat ostatnich. Autor wykazał (nie po raz pierwszy) wysokie umiejętności krytycznej analizy źródel i uwolnił się od sugestii płynących z opracowań starszych, pióra niejednokrotnie uznanych badaczy. Praca jego wnosi więc nowe przewartościowania i ustalenia do nauki". Z recenzji Prof. dr. hab. Krzysztofa Baczkowskiego