Czy ktokolwiek, kiedykolwiek dowiódł, że Bóg nie istnieje? Czy teoria kwantowa wyjaśnia rozszerzanie się wszechświata i dlaczego nie? Czy racjonalizm wyjaśnia nam, co jest dobre, właściwe i moralne? Czy idea świeckości w strasznym XX wieku była czynnikiem dobra?

Od wieków królowie, królowe, geniusze i zwyczajni ludzie spoglądali w gwiazdy, aby znaleźć w nich odpowiedź na najważniejsze pytania. Ta książka opowiada o fascynującej historii astrologii, o jej rozwoju i o tym, dlaczego zawsze pobudzała naszą wyobraźnię.

Przenieś sie w świat fantazji. Ciesz się magią ponadczasowych bajek. W serii dostępne: Kot w butach Czerwony kapturek Królewna Śnieżka Kopciuszek

Przenieś się w świat fantazji. Ciesz się magią ponadczasowych bajek! W serii ukazały się: Kot w butach Czerwony Kapturek Królewna Śnieżka Kopciuszek

Wir Sind Helden "Die Reklamation".Ostrzeżenie: poniższy tekst zawiera dwa kawały. A że nie są to klasyczne żarty wypalone wprost, musimy więc o nich wspomnieć. W wielu przypadkach bowiem ironia zostaje niezauważona, o ile nie jest poprzedzona ostrzeżeniem w rodzaju pomachania czerwoną płachtą na byka tak też czterej członkowie zespołu Wir Sind Helden (w wolnym tłumaczeniu: jesteśmy bohaterami) w rzeczywistości, w codziennym życiu wcale nie wierzą w to, że są bohaterami, pomimo iż śpiewają Przybywamy, by wymeldować wszystkich innych bohaterów . Czy kiedykolwiek byłeś w urzędzie meldunkowym w wielkim mieście? W takim razie wiesz jak wiele czasu i papieru marnuje się przy zameldowaniu, lub wymeldowaniu kogoś. Piosenka nie wystarczy i członkowie zespołu Wir Sind Helden doskonale zdają sobie z tego sprawę. To właśnie jest powód, dla którego ta młoda popowa grupa jest tak odświeżająca w czasach plastikowej muzyki i wypromowanych na siłę gwiazd.Oto jak dzisiaj zaczyna się każda prasowa wzmianka o nich zarówno od tych dobrych kolesi, jak i od tych złych. Zdaje się, że ludzie zapominają już o tym, że w pewnym sensie cała dzisiejsza muzyka jest sztuczna, a wszystkie kapele są z castingu: członkowie Wir Sind Helden również musieli się nawzajem odszukać. W wielkomiejskiej dżungli Berlina i Hamburga musieli zdawać sobie sprawę z tego, że taki układ jest najlepszym wyjściem dla każdej potencjalnej grupy. Do pierwszego singla Wir Sind Helden, noszącego tytuł Guten Tag (takie nowocześniejsze Ça Plane Pour Moi , barykadowy kawałek popu, stanowiący zarzut wobec obecnych prezesów itp.) został nagrany niesamowity animowany teledysk w chmurce tekstowej, pojawiającej się w ustach aktora grającego szefa możemy przeczytać: Konsumkritik + Sex = Ź ! (konsumencka krytyka + seks = Ź !). Czyżby to znów była ironia? W skład grupy wchodzą: Judith Holofernes (26 lat, wokal, gitara, konsumencki krytycyzm), Mark Tavassol (29 lat, gitara basowa), Jean-Michel Tourette (27 lat, klawisze, gitara) i Pola Roy (perkusja, ten z brodą). To Judith pisze większość piosenek, zacznijmy więc od niej: jako nastolatka śpiewała utwory Boba Dylana, Elvisa Costello, Davida Bowiego, oraz swoje własne kompozycje w podziemnych przejściach we Freiburgu (w regionie Black Forest). Kiedy przeniosła się do Berlina przez krótki czas grała w knajpach jako piosenkarka folk, a niedługo potem zaczęła myśleć o założeniu zespołu. O prawdziwym gangu, z sekretnymi kodami i wszystkimi takimi sprawami... najchętniej z samymi chłopakami. Okazało się nimi trzech kumpli, którzy mieli za sobą już sporo muzycznych doświadczeń, kiedy Pola i Jean pierwszy raz spotkali Judith, odwiedzającą latem 2000 roku Hamburg. Mark dołączył do nich odrobinę później, a zaraz po uformowaniu się zespołu Judith namówiła chłopaków, by pojechali razem z nią do Berlina (rzecz jasna nie do jej dawnej dzielnicy Mitte, lecz do Kreuzberg) gdzie szansa na sukces wzrasta o 33 %. Pola pojechał z nią, podczas gdy Mark i Jean spali przez tydzień na balkonie u dawnego berlińskiego dentysty Davida Bowiego , choć wciąż oficjalnie mieszkali w Hamburgu i Hannoverze. Guten Tag był tytułowym utworem samodzielnie wyprodukowanej płyty, na której zawartych było pięć utworów, który, ku zaskoczeniu zespołu, zgodzili się bez żadnych pieniędzy i promocji wziąć od nich niemieccy i austriaccy nadawcy radiowi. Zachęceni tym sukcesem Wir Sind Helden nakręcili wyżej wymieniony teledyski, który zaczęło nadawać MTV, pomimo iż zespół nie miał jeszcze w tamtej chwili podpisanego żadnego kontraktu płytowego. Tak na marginesie, nie jest to bynajmniej jeden z zapowiedzianych wyżej żartów. Album Reklamation (czyli zażalenie) stanowi odpowiedź na wszystkie pytania, jakie chciałoby się zadać Wir Sind Helden. W szczególności na te, dotyczące ich brzmienia: podobnego do stylu New Wave (Stranglers!), The Police, Ideal, XTC, like Indie Rock (Weezer!), Elastica, oraz nawiązujących do typowych tekstów i melodii muzyki pop (w szczególności chodzi o piosenki o miłości). Na płycie miała się też znaleźć dwunastominutowa gitarowa solówka grana przez Judith stojącą na głowie, która jednak nie ukazała się na krążku, gdyż chłopcy nabawiliby się kompleksu niższości. Zamiast tego Judith postanowiła śpiewać coraz więcej z pięknym, ponadczasowym akcentem w stylu znanego niemieckiego piosenkarza buntownika, śpiewającego w stylu protest-song, Rio Reisera. Die Zeit heilt alle Wunder , piosenka, która mogłaby równie dobrze być jednym z jego kawałków, jest widowiskiem dla tych, którzy potrafią wyobrazić sobie Judith jako największą w całym wszechświecie specjalistkę od stawiania retorycznych zarzutów. Oczywiście są tu również protest-songi, które mają na celu szukanie odpowiedzi na pewne pytania, wspierane przez klawiszowe syreny i dowodzące, że największą siłą rockowego grania jest żywiołowość. Na płycie jest również wściekła piosenka o scementowanej miłości, zatytułowana Denkmal (Pomnik), prowokacyjna, hałaśliwa Monster , oraz urzekający popowy kawałek zatytułowany Aurélie , opowiadający o dziewczynie pochodzącej z Francji, która nie potrafi poradzić sobie z miłosnymi nawykami Niemców. Kluczowe sentencje z tych tekstów już niebawem ujrzysz wypisane wszędzie małymi i wielkimi literami, w tytułach maili i na ścianach budynków. Jeśli zaś nie wypisz je sam na swojej koszulce Lassen Sie uns durch, wir sind Arzt! (w wolnym tłumaczeniu: Wpuść nas, jesteśmy lekarzem! ).Ujawniam teraz drugi dowcip: oczywiście David Bowie nigdy nie był w Berlinie u dentysty, rzecz jasna Judith nigdy nie zagrała dwunastominutowej gitarowej solówki, a zespół Wir Sind Helden nigdy przenigdy nie był dręczony przez błękitnego słonia, który wypluł ich wprost na sam środek głównej sceny Madison Square Garden. Jednakże nikt nie potwierdził tego w stu procentach...

Po prawie trzech latach, które minęły od wydania znakomitego krążka "Accelerate" z 2008 roku, jedna z najważniejszych formacji na świecie ostatniego ćwierćwiecza z dumą prezentuje nowy, doskonały, piętnasty w dorobku studyjny materiał. R.E.M. pracowali nad piosenkami nad "Collapse Into Now" w studiach Blackbird w Nashville, w Hansa Studios w Berlinie, gdzie irlandzkie U2 nagrało "Achtung Baby", David Bowie "Heroes", a Iggy Pop "Lust For Life" i w Music Shed w Nowym Orleanie. Zespół z Athens w stanie Georgia wspomogli znakomici goście, między innymi Patti Smith, wokalista Pearl Jam, Eddie Vedder, Peaches, gitarzysta i wieloletni współpracownik Patti Smith Lenny Kaye oraz Joel Gibb frontman znany z formacji The Hidden Cameras. Brzmienie 12 piosenkom na płycie wraz z Michaelem Stipe`em, Peterem Buckiem i Mike`em Millsem nadał laureat Grammy i współproducent "Accelerate" Jacknife Lee (m.in. U2, Snow Patrol, The Hives, Kasabian, Editors, Bloc Party). (Warner)

Po prawie trzech latach, które minęły od wydania znakomitego krążka "Accelerate" z 2008 roku, jedna z najważniejszych formacji na świecie ostatniego ćwierćwiecza z dumą prezentuje nowy, doskonały, piętnasty w dorobku studyjny materiał. R.E.M. pracowali nad piosenkami nad "Collapse Into Now" w studiach Blackbird w Nashville, w Hansa Studios w Berlinie, gdzie irlandzkie U2 nagrało "Achtung Baby", David Bowie "Heroes", a Iggy Pop "Lust For Life" i w Music Shed w Nowym Orleanie. Zespół z Athens w stanie Georgia wspomogli znakomici goście, między innymi Patti Smith, wokalista Pearl Jam, Eddie Vedder, Peaches, gitarzysta i wieloletni współpracownik Patti Smith Lenny Kaye oraz Joel Gibb frontman znany z formacji The Hidden Cameras. Brzmienie 12 piosenkom na płycie wraz z Michaelem Stipe`em, Peterem Buckiem i Mike`em Millsem nadał laureat Grammy i współproducent "Accelerate" Jacknife Lee (m.in. U2, Snow Patrol, The Hives, Kasabian, Editors, Bloc Party). (Warner)

Po prawie trzech latach, które minęły od wydania znakomitego krążka "Accelerate" z 2008 roku, jedna z najważniejszych formacji na świecie ostatniego ćwierćwiecza z dumą prezentuje nowy, doskonały, piętnasty w dorobku studyjny materiał. R.E.M. pracowali nad piosenkami nad "Collapse Into Now" w studiach Blackbird w Nashville, w Hansa Studios w Berlinie, gdzie irlandzkie U2 nagrało "Achtung Baby", David Bowie "Heroes", a Iggy Pop "Lust For Life" i w Music Shed w Nowym Orleanie. Zespół z Athens w stanie Georgia wspomogli znakomici goście, między innymi Patti Smith, wokalista Pearl Jam, Eddie Vedder, Peaches, gitarzysta i wieloletni współpracownik Patti Smith Lenny Kaye oraz Joel Gibb frontman znany z formacji The Hidden Cameras. Brzmienie 12 piosenkom na płycie wraz z Michaelem Stipe'em, Peterem Buckiem i Mike'em Millsem nadał laureat Grammy i współproducent "Accelerate" Jacknife Lee (m.in. U2, Snow Patrol, The Hives, Kasabian, Editors, Bloc Party).

W tym psychologicznym thrillerze, w którym zło rzuca hipnotyczny urok (Newsweek) reżyser Ingmar Bergman zagłębiając się w horror Niemiec lat 20. ubiegłego wieku, tworzy obraz prawdziwego piekła na ziemi, z mocą, której równać się mogą tylko nieliczni (Cue). Bezrobotny akrobata cyrkowy Abel Rosenberg (David Carradine) zna tylko jeden sposób przetrwania na arenie surrealistycznego cyrku, którym był Berlin w roku 1923 - jest to notoryczne pozostawanie w stanie nietrzeźwym. Jednak nawet to zamroczenie nie jest w stanie przysłonić zagrożenia i przerażającej tajemnicy - wszyscy jego znajomi, nawet ci najdalsi, giną w okrutny sposób. Czy Abel ocaleje, czy też jego umysł i dusza ulegną całkowitej destrukcji?

Czy światowej sławy mistrz kina artystycznego może robić filmy interwencyjne? Skolimowski. Przewodnik Krytyki Politycznej to ilustrowana wieloma zdjęciami opowieść o reżyserze niepokornym, twórcy kina zbuntowanego, którego europejska krytyka jednym tchem wymieniała obok Godarda, Polańskiego czy Antonioniego. Co wkurza go tak bardzo, że musi zrobić o tym film? Czy pokazuje nam jakieś uniwersalne prawdy o społeczeństwie? Jaka rolę odgrywa u niego płeć? Dlaczego Skolimowski pisał wiersze? Wśród autorów Jaś Kapela, Cezary Michalski, Jakub Majmurek, Tymon Tymański, Bartosz Żurawiecki. Skolimowski portretuje buntowników, którzy przypominają dzisiejszych dezerterów ze społeczeństwa konsumpcji. Agnieszka Wiśniewska Od obejrzenia filmu "Ręce do góry" z większą sympatią obserwuję próby ludzi o pokolenie młodszych ode mnie, którzy chcą być feministkami, nową lewicą, neokonserwatystami i neoliberałami czy wreszcie zdepolityzowanymi ?niewinnymi czarodziejami?. Cezary Michalski W filmach Skolimowskiego ciało ucieka przed Formą, a jednocześnie Formę goni. Jest to ? dodajmy ? ciało męskie, przeważnie młode i wysportowane. Nieustający bieg wykształcił w nim mięśnie, odpowiednio zaokrąglił łydkę i pupę. Bartosz Żurawiecki Jerzy Skolimowski (1938) ? reżyser, scenarzysta i aktor filmowy; poeta i malarz. Zaliczany do polskiej Nowej Fali w kinie. Studiował polonistykę i etnografię na UW, ukończył Wydział Reżyserii PWSTiF w Łodzi. Współautor scenariusza do Niewinnych czarodziejów Andrzeja Wajdy i Noża w wodzie Romana Polańskiego. Sławę przyniosły mu pierwsze filmy: Rysopis (1964), Walkower (1965) i Bariera (1966). Opuścił Polskę w 1969, gdy nie uzyskał zgody na premierę filmu Ręce do góry. Na emigracji zrealizował między innymi: Start (1967), Wrzask (1978) i Fuchę (1982). Powrócił do kraju filmem Ferdydurke (1991), a po przerwie na twórczość malarską zrealizował docenione przez krytykę Cztery noce z Anną (2008). Jako aktor poza swoimi filmami zaprezentował się także w produkcjach innych reżyserów: m.in. Marsjanie atakują Tima Burtona (1996), Operacja Samum Władysława Pasikowskiego (1999) oraz Wschodnia obietnica Davida Cronenberga (2007). Otrzymał wiele nagród filmowych, w tym Złotego Niedźwiedzia w Berlinie (1967).

Lider grupy rockowej Talking Heads od trzydziestu lat nie rozstaje się z rowerem, a obecny model przewozi z kontynentu na kontynent w walizce. Szybko docenił korzyści, jakie daje patrzenie na świat z wysokości rowerowego siodełka. Rower stał się częścią jego życia, eskapady na dwóch kółkach są dla niego źródłem twórczej inspiracji. Niniejsze dzienniki sięgają przynajmniej kilkunastu lat wstecz. Wiele powstało w czasie ?służbowych" podróży do różnych miast, przy okazji wystaw lub koncertów. Mnóstwo ludzi ma pracę, która rzuca ich w najróżniejsze zakątki świata. Odkryłem, że codzienna, kilkugodzinna jazda na rowerze [...], fizyczne doznania związane z przemieszczaniem się o własnych siłach wespół z poczuciem dwukołowej samowystarczalności przyjemnie dodają sił i pewności siebie. (fragment) Uwagi Byrne'a o architekturze i rozwiązaniach urbanistycznych sąsiadują z relacjami z koncertów, zapisami rozmów oraz obserwacjami codziennego życia mieszkańców Berlina, Stambułu, Buenos Aires, Manili, Sydney, Londynu, San Francisco, Nowego Jorku i innych miasta amerykańskich. Davida Byrne'a ciekawi wszystko: zwykli ludzie i artyści, kultura i krajobrazy, architektura i historia. Przemierzył niemal cały świat, przejechał tysiące kilometrów. Ta książka zachęca do wskoczenia na rower, ale nie tylko: jest zachętą do bardziej wnikliwego spojrzenia na życie, do otwarcia się na bodźce i myśli, z których istnienia czasem nawet nie zdajemy sobie sprawy. Zawarł w tej książce ciekawość świata i energię działania, które widać także w innych jego artystycznych przedsięwzięciach. ?The New Yorker" Refleksje Byrne'a są tak różnorodne, jak kraje, które odwiedza. ?The Washington Post"

Po wydanym w roku 2006 debiutanckim, rockowym albumie 'Ahead Of The Lions' i przebojowym singlu 'Boom Boom Boom'. Trójka rodzeństwa [Lillian Berlin (wokal, gitara), Eve Berlin (bas) oraz Bosh Berlin (perkusja)] z St. Louis powraca z nowym krążkiem. Zespół nowy album określa, jako rozszerzoną wersje ich debiutu. Band jednak nie stoi w miejscu, zaznaczając, że jest on przede wszystkim wynikiem ich muzycznej ewolucji. Płyta nagrana została w Berlinie w Hansa Studios (powstały tam płyty takich wykonawców jak, Iggy Popa 'The Idiot', Davida Bowiego' Heroe's, czy też Depeche Modes 'Violator'), dokąd zespół przeprowadził się na kilka miesięcy. Za wspólną produkcję 'Habeas Corpus' (ustawa zabraniająca aresztowania obywatela bez zgody sądu) odpowiedzialni są Michael Ilbert wraz z zespołem. Singlem promującym album jest kawałek "Let It Rain".

U W O L N I J F U R I Ę ! Zhikotse. Shallingsport. Louvain. Uświęcone pola bitew, na których wojownicy Imperialnej Kadry rozlewali krew i ginęli w obronie ludzkiej cywilizacji. Alicia DeVries tam była; szła na szpicy natarcia. Jej nagroda? Zdrada ze strony oszukańczego imperium. Zapomnienie w cywilu. Teraz Alicia jest jedyną ocalałą z brutalnego ataku na jej rodzinę, mieszkającą na planecie pogranicza. Od czasów potężnego Achillesa starożytny duch furii Tyzyfone nie zamieszkał w ciele śmiertelnika. Ale też od czasów Achillesa rodzaj ludzki nie wydał wojownika tak zdolnego, tak wyjątkowego i posiadającego tak rozwinięty zmysł walki. Bohaterka Imperium. Odznaczona Sztandarem Ziemi. Trzeba zapłacić cenę krwi. Furia się zbudziła. Elitarna wojowniczka formacji wywodzącej się z US Marines Starej Ziemi rodzi się i osiąga potęgę w powieści o bohaterstwie i przygodach autorstwa Davida Webera, autora licznych bestsellerów ?New York Timesa? i twórcy sagi Honor Harrington!

Książka nakreśla rozwój radzieckich sił pancernych od lat przedwojennych, przez wczesne misje bojowe na Dalekim Wschodzie i w Finlandii, do skutecznego natarcia Armii Czerwonej na Berlin w kwietniu 1945 r. Zawiera ponad 250 kolorowych rysunków w ujednoliconej skali z pełnym opisem przedstawiającym wszystkie główne pojazdy opancerzone używane przez Armię Czerwoną w czasie II wojny światowej. Kompletny i wyczerpujący przewodnik po bojowych pojazdach opancerzonych Armii Czerwonej przeznaczony dla osób interesujących się techniką wojenną i historią II wojny światowej.

UWOLNIJ FURIĘ! Zhikotse. Shallingsport. Louvain. Uświęcone pola bitew, na których wojownicy Imperialnej Kadry rozlewali krew i ginęli w obronie ludzkiej cywilizacji. Alicia DeVries tam była; szła na szpicy natarcia. Jej nagroda? Zdrada ze strony oszukańczego imperium. Zapomnienie w cywilu. Teraz Alicia jest jedyną ocalałą z brutalnego ataku na jej rodzinę, mieszkającą na planecie pogranicza. Od czasów potężnego Achillesa starożytny duch furii Tyzyfone nie zamieszkał w ciele śmiertelnika. Ale też od czasów Achillesa rodzaj ludzki nie wydał wojownika tak zdolnego, tak wyjątkowego i posiadającego tak rozwinięty zmysł walki. Bohaterka Imperium. Odznaczona Sztandarem Ziemi. Trzeba zapłacić cenę krwi. Furia się zbudziła. Elitarna wojowniczka formacji wywodzącej się z US Marines Starej Ziemi rodzi się i osiąga potęgę w powieści o bohaterstwie i przygodach autorstwa Davida Webera, autora licznych bestsellerów ?New York Timesa? i twórcy sagi Honor Harrington!

(..)Nie powinno nikogo dziwić, że ktoś z jego pozycją zaczął zachowywać się jak rozkapryszony, myślący tylko o sobie, rozpuszczony bachor. Co innego mógł zrobić ze swoim życiem? Było tak, zanim sabotażysta próbował wysadzić w powietrze jego statek. Potem jego statek zestrzeliły okręty najgorszego rywala Imperium Człowieka.

KONTYNUACJA POWIEŚCI: MARSZ W GŁĄB LĄDU, MARSZ KU MORZU, MARSZ KU GWIAZDOM Krew, pot i łzy... Rozpuszczony książę-playboy Roger Ramius Sergei Alexander Chiang McClintock dojrzał dopiero na planecie Marduk. Kiedy człowiek widzi, jak ginie dziewięćdziesiąt procent jego gwardii przybocznej - żołnierzy, którzy stali się jego przyjaciółmi, bliższymi nawet niż bracia i siostry - szybko dorośleje. Często jednak staje się także niebezpieczny... Książę wraca do domu, ale dom nie jest już taki sam, jakim go pozostawił. Zdrajcy zamordowali jego brata i siostrę, bratanice i siostrzeńców. Jego matka, Cesarzowa, wciąż żyje, ale jest w rękach biologicznego ojca Rogera, który kontroluje ją za pomocą narkotyków oraz psychicznych i cielesnych tortur. Poczęto nowego następcę tronu, i kiedy ten się narodzi, Cesarzowa nie będzie już zdrajcom potrzebna. Wielka Flota, największa i najpotężniejsza z flot Imperium, jest pod kontrolą zdrajców, a żadna ze znaczących osobistości na Starej Ziemi nie może ani nie ma chęci podjąć jakichkolwiek działań. Do tego, żeby było jeszcze weselej, mieszkańcy całego Imperium zostali poinformowani, że prawdziwym zdrajcą jest książę Roger Ramius Sergei Alexander Chiang McClintock. Roger musi - wraz z tuzinem ocalałych członków kompanii Bravo Osobistego Pułku Cesarzowej, kilkoma setkami trzymetrowych Mardukan, dawnym mentorem, a obecnie szefową świty, juczną flar-ta rozmiarów słonia, wierną Pieszczurą i duchem największego ze swoich przodków - odbić Imperium z rąk ludzi, którzy przejęli nad nim kontrolę, i to zanim narodzi się jego brat, a matka umrze. To zadanie niemożliwe do wykonania, ale książę Roger jest specjalistą od takich właśnie zadań, a ocalali Brązowi Barbarzyńcy i Mardukanie z Osobistego Pułku Basika wierzą, że mu się uda. Są gotowi przypuścić szturm na bramy samego piekła, żeby tylko odzyskać Imperium. Ale czy zdołają ocalić Imperium także przed samym księciem Rogerem?

Po bardzo udanym światowym tournee w 2009 roku pro-ekologiczna Tunstall zaczęła nagrywać wersje demo piosenek na trzeci studyjny album, "Tiger Suit" (tytuł zainspirowany snem) w zasilanym energią słoneczną domowym studio, które urządziła w swoim angielskim siedlisku na wsi. Po przedprodukcji w londyńskich Sarm Studios, Szkotka Tunstall pojechała do Berlina. Tam w ciągu trzech styczniowych tygodni nagrała "Tiger Suit" w słynnym Hansa Studio, gdzie powstało wiele legendarnych albumów, w tym "Heroes" Davida Bowiego, "Achtung Baby" U2 i "Lust for Life" Iggy`ego Popa. Ostatnie szlify nadano materiałowi w londyńskich RAK Studios. Płytę wyprodukował Jim Abbiss, znany ze współpracy m.in. z Arctic Monkeys, Adele, Kasabian i Editors. Tunstall opisuje nowy materiał jako "naturalne techno" (połączenie organicznej instrumentacji z elektronicznym, tanecznym charakterem). Współautorami kilku utworów są topowi producenci i kompozytorzy: Linda Perry i Greg Kurstin, inne Tunstall napisała z wieloletnimi współpracownikami Martinem Terefe i Jimmym Hogarthem, których wkład pojawił się na "Drastic Fantastic" oraz na debiucie artystki, platynowym "Eye To The Telescope" z 2006 roku. (EMI)