"ze szczegółowo zarysowanym życiem" miało być

Czytanie „Drzwi do piekła” naprawdę porusza. Obraz codzienności w żeńskim więzieniu, pełen brudnego seksu, rywalizacji i rozpaczy, przez które przebijają się także jaśniejsze promyki, przepleciony jest ze szczegółowo zarysowaną, życie głównej bohaterki, której raz się współczuje, a raz ciężko ją zrozumieć, narracja przypominająca ludzkie myśli, w których miesza się to, co było, jest i będzie – to wszystko wpływa na to, że najnowszą książkę Nurowską czyta się naprawdę świetnie. I zachłannie. Jedyne, co mi się mniej podobało, to wątki polityczne, ale i tak jest to powieść na poziomie, jedna z ciekawszych polskich pozycji, jakie się ostatnio ukazały.