Mimo znacznej objętości i tematyki pierwszowojennej książkę Petera Englunda czyta się inaczej niż książki historyczne. Dzięki temu, że autor bazował na dziennikach osób, których losy przedstawił w „Pięknie i smutku wojny” można poczuć wręcz naoczność wydarzeń, w których uczestniczyli ci zwykli ludzie. Englund opisał perypetie wojenne dwudziestu ludzi, przeplatając je pomiędzy sobą w 220 rozdziałach, co dodatkowo też sprawia, że kolejne strony historii bohaterów są wręcz połykane. Tak bardzo są wciągające. Autor pokazuje działania i podejmowane decyzje zwykłych ludzi, lecz jest daleki od ich oceny, wszak to nie oni odpowiadali za biurkami za przebieg wojny, ale to im przyszło zmierzyć się w pierwszej kolejności z tego skutkami.

Bardzo poruszająca książka. Historia 20 ludzi, którzy żyli w trakcie wyniszczającej I wojny światowej. Wielkim plusem jest, że wojna w tej książce jednak nie ogranicza się tylko i wyłącznie do działań zbrojnych. Oprócz poznania historii żołnierzy czytamy również o sanitariuszkach, urzędnikach i jednej nastolatce, których to. historie nieraz były niemniej przejmujące, co losy żołnierzy. Polecam.