Nigdy nie wierzyłam, że trafię na książkę, która najpierw doprowadzi mnie do łez, by na koniec zostawić mnie z szerokim uśmiechem na twarzy i nadzieją na przyszłość. Czytałam tę książkę, gdy leżałam w szpitalu. Dochodziłam do siebie po wypadku. Gdy przeczytałam pierwsze strony, pomyślałam – ale dół. Chcą mnie tu dobić? Ale później ze strony na stronę zaczęłam odzyskiwać nadzieję wraz z autorką. Podczas gdy ona stawiała pierwsze kroki w odzyskiwaniu sił, ja uczęszczałam na żmudną rehabilitację. Ale z rozdziału na rozdział dawałam sobie coraz lepiej radę. Zupełnie jak Cami, dawałam coś od siebie innym. Uśmiechałam się, wspierałam innych pacjentów i parłam do przodu ku uzdrowieniu. W pewnym momencie zaczęłam dostawać od losu coraz więcej podarków i zachęt do dalszej pracy i… życia. Dziś już odzyskałam sprawność, ale nie zaprzestałam obdarowywania. Bo Cami Walker nauczyła mnie, że jest to inwestycja, która na pewno zaprocentuje.