Zbiór krótkich felietonów publikowanych w latach 2008-2009 we włoskim magazynie "La Republika delle Donne". Sam autor nazywa w przedmowie swoje krótkie teksty "korespondencją ze świata, który podlega nieustannym i błyskawicznym zmianom", zasypując nas lawiną informacji i wszelkiego rodzaju bodźców zmysłowych, których często nie potrafimy już poddawać racjonalnej selekcji.

W książce zrekonstruowany został mechanizm budowania tożsamości przez kobiety zatrudnione w agencjach towarzyskich. Autorka opowiedziała się za teorią ugruntowaną i wywiadem pogłębionym. [?]?Praca? w agencji towarzyskiej jest ramą, w której badane kobiety realizują siebie. W tej ramie organizują swoje życie i doświadczają rzeczywistości. [?] Wysoko oceniam uzyskany przez autorkę materiał badawczy oraz jego analizę. Z recenzji prof. dr hab. Marii Flis

Zapraszając badaczy życia społecznego do udziału w prezentowanej publikacji zaproponowałyśmy debatę nad rolą, jaką odgrywa Internet w aktywności grup mniejszościowych ? czy jest platformą do artykulacji ich interesów oraz mobilizacji grupy, czy też miejscem, gdzie bez ingerencji cenzury można prezentować różnorodne treści (jakie?), które niekonieczne znalazłyby miejsce w mediach tradycyjnych? [?] Dla niektórych grup mniejszościowych Internet jest jedyną płaszczyzną, w której ? z powodu ograniczeń narzucanych przez sytuację polityczną i ekonomiczną ? mogą istnieć w sferze publicznej. Takie funkcje, jak ułatwienie komunikacji wewnątrzgrupowej i tym samym integrowanie grupy, prezentacja tradycji i kultury, a tym samym transmisja treści kulturowych, tak już istniejących jak i tworzonych na bieżąco, podtrzymywanie i wzmacnianie tożsamości (a niekiedy wręcz jej kreowanie), artykulacja interesów i mobilizacja polityczna, wydają się najważniejszymi korzyściami płynącymi z faktu zaistnienia w Sieci? (Z Wprowadzenia, s. 12 i 23)

Zaradność, która jako cecha i jako kategoria analityczna robiła w latach dziewięćdziesiątych karierę, znajdowała swe przeciwieństwo w bezradności, którą przypisywano polskiej wsi. Czy polska wieś rzeczywiście jest bezradna wobec zmian, wobec własnej przyszłości? Czy bezradna jest młodzież wiejska? Pytanie społecznie ważne (bo pozwalające na weryfikację hipotez mówiących o dziedziczeniu elementów przeszłości), lecz nierozstrzygalne na poziomie przekonań czy powierzchownych obserwacji. Cóż bowiem znaczy bezradność? Intuicyjnie wiadomo. Po to, by orzekać w kategoriach naukowych potrzebne jest bardziej czułe instrumentarium, sięgające źródeł bezradności, tkwiących głęboko w systemie społecznym, w kulturze i w ludzkiej psychice.

Alfabet szwedzki jest próbą zwięzłej prezentacji północnego sąsiada Polski ?od środka?. Szwecja jest krajem zamożnym, który imponuje rozbudowanym systemem opieki społecznej, równością i demokracją. Rozwój społeczeństwa szwedzkiego pod wieloma względami wyprzedza wiele państw europejskich o kilka dziesięciolecia, na dobre i na złe. Autor wskazuje na plusy tej ewolucji społecznej, ale również i na minusy, które warto uniknąć. Alfabetyczne hasła poszczególnych rozdziałów książki należy traktować w sposób umowny. Niektóre z nich zachodzą tematycznie na siebie, inne zaś poruszają wątki, które niekiedy odbiegają swoją treścią od tytułu rozdziału. Wybór haseł jest oczywiście subiektywny, ale nie przypadkowy. Całość tworzy w zamyśle fresk, którego celem jest przybliżenie czytelnikowi polskiemu wizerunku dzisiejszej Szwecji.

Autorzy wykazują, że nie ma jednej ?przyrody" jako takiej, lecz są tylko rozmaite konkurencyjne ?przyrody" i że każdą z ni< konstytuuje rozmaitość procesów społeczno-kulturowych, od których nie dają się one zasadnie oddzielić. Phil Macnaghten i John Urry występują więc przeciw trzem rozpowszechnionym we współczesnym myśleniu o przyrodzie i środowisku doktrynom przeciw realizmowi, idealizmowi i instrumentalizmowi środowiskowemu. Podkreślają, że to specyficzne praktyki społeczne (zwłaszcza zamieszkiwanie) wytwarzają, odtwarzają i przeobrażają różne przyrody i różne wartości.