Zaskakująca, inspirująca, miejscami dowcipna relacja z miejsca, gdzie bycie spotyka się ze śmiercią? Książka dla fanów ekstremalnych doznań! Podczas wędrówki przez rzadko uczęszczane kaniony Utah dwudziestosiedmioletni wspinacz i amator aktywnego wypoczynku podziwiał dzikie piękno otaczającej go przyrody. Do czasu, kiedy w głębokim szczelinowym kanionie runął na niego niemal czterystukilogramowy głaz i przygwoździ mu prawą dłoń do skalnej ściany wąwozu. Przez sześć dni ? straciwszy nadzieję na ratunek ? nagrywał kamerą wideo pożegnania kierowane do rodziny i przyjaciół. Nagle w przypływie olśnienia zrozumiał, że jest jeden ? choć desperacki ? sposób uwolnienia? Na ekranach film w reżyserii Danny'ego Boyle'a (twórcy Slumdoga. Milionera z ulicy) z udziałem Jamesa Franco.

Oto Polska: * proboszcz z HIV, * pluton ZOMO, który strzelał w "Wujku"; * dwie matki i poczęte przez nie dziecko; * student Rydzyka, który uciekł ze szkoły; * Sprawiedliwi ratowali Żydów, a teraz się wstydzą sąsiadów; * dumny homofob udziela wywiadu; * przemycali kokainę w żołądkach, żeby spłacić czynsz 26 (a nawet więcej) historii, zapisanych przez najlepszych polskich reporterów. To mój osobisty wybór reportaży o tym, gdzie zaczęła się i dokąd doszła nowa Polska. Nie ta, którą widzimy w Sejmie, ani ta z pierwszych stron gazet. Raczej Polska, która musiała ?mentalność sobie w jeden dzień zrobić?. Mariusz Szczygieł Wśród autorów: Irena Morawska, Joanna Sokolińska, Joanna Wojciechowska , Karol Podgórski, Włodzimierz Nowak , Wojciech Staszewski, Edyta Gietka, Ewa Winnicka, Witold Szabłowski, Marcin Kołodziejczyk, Anna Fostakowska, Wojciech Bojanowski, Paweł Piotr Reszka, Jacek Antczak, Artur Pałyga, Lidia Ostałowska, Tomasz Kwaśniewski, Katarzyna Surmiak-Domańska, Paweł Smoleński, Jacek Hugo-Bader, Grzegorz Sroczyński, Wojciech Tochman, Mariusz Szczygieł. Ilustracje i projekt okładki: grupa Twożywo

81:1 to niezwykła reporterska etiuda na cztery ręce o osiemnastu punktach wulkanicznych na północy Atlantyku, stanowiących archipelag Wysp Owczych. Marcin Michalski i Maciej Wasielewski odwiedzają jeden z najmniej znanych zakątków świata położony w pozostającym pod duńską jurysdykcją trójkącie między Szkocją, Islandią a Skandynawią. Pełni pasji młodzi reporterzy dają nam kompendium wiedzy o owianym tajemnicą archipelagu i jego mieszkańcach. Historia, ekonomia, polityka, kultura, a przede wszystkim mentalność Farerów przedstawiona jest w formie reporterskich obrazków i barwnych anegdot. Nie brak tu zarówno zaskakujących danych statystycznych i encyklopedycznych, fascynujących ciekawostek, jak i przygód reporterów oraz portretów napotkanych przez nich nietuzinkowych postaci. 81:1 to znakomita okazja, by poznać ojczyznę farerskich szczypiornistek, które pokonały albańską reprezentację, doprowadzając do tytułowego wyniku - ten pełen sprzeczności fascynujący kraj naszych najmniej znanych europejskich sąsiadów. Dwóch chłopaków na hulajnogach z kraju tanich dentystów przyjechało do miejsca, gdzie wszyscy znają bieliznę wszystkich - tak można streścić tę szaloną książkę. Marcin Michalski i Maciej Wasielewski zmonopolizowali Wyspy Owcze. Stało się to w ten sposób, że zamieszkali tam, poznali niemal wszystkich mieszkańców, a potem o nich napisali. Tak powstała (idę o zakład) pierwsza na świecie i jedyna reporterska książka o tych wyspach. Jedna książka, dwa debiuty. I oba świetne. Mariusz Szczygieł

"Książka ta jest opisem moich podróży do Afganistanu od marca 2002 roku, do sierpnia 2007 roku. Jest to zapis wspomnień związanych z konkretnymi sytuacjami, jakie miały miejsce podczas tych wizyt, i refleksji związanych z moimi wcześniejszymi pobytami poczynając od 1976 roku. Kiedy porównywałem stare i nowe notatki, często zaskakiwała mnie aktualność dawnych zapisów. Książka jest bardzo osobista: opisuję własne spostrzeżenia i przemyślenia. Wbrew zwyczajowi reporterskiemu narzucam czytelnikowi własne zdanie, z którym można się zgodzić lub nie. I tym, sądzę, różni się od innych publikacji ukazujących ten kraj. Jest to moje własne postrzeganie codziennego życia i ludzi, z którymi zetknąłem się osobiście lub tylko o nich słyszałem. Może ono czytelnika denerwować, wzbudzać kontrowersyjne opinie co do przedstawionych wydarzeń i wysnuwanych przeze mnie wniosków. Staram się w niej ?rozprawić? ze stereotypem Afganistanu jaki tkwi w naszej europejskiej świadomości.Jak każdy stereotyp jest oparty na emocji, nie zaś na rzetelnej wiedzy, jest bardzo szkodliwy. Przeszkadza w dotarciu do racji drugiego człowieka i często prowadzi do wyrządzenia mu krzywdy. Niestety dużą rolę w utrwalaniu stereotypów odgrywają radio i telewizja, a słowem pisanym jest bardzo trudno z nimi walczyć. Niemniej każda próba obalenia oszustwa i przekazanie prawdy o innych kulturach i innych ludziach jest konieczna. Na pewno nie zaszkodzi nikomu, lecz przyniesie trochę dobra na tym ?zakręconym jak domek ślimaka? świecie. Bardzo istotnym jest fakt, iż Afganistan jest jednym z najbardziej dynamicznie zmieniającym się krajów. Wiele spraw opisywanych na początku książki, straciło swój byt rok lub dwa poźniej. Nastroje polityczne zmieniają się szybciej niż można było się tego spodziewać. Z gospodarką jest podobnie. Nie ma postaci, organizacji ani też siły która kontrolowałaby wydarzenia polityczne i ekonomiczne kraju. Po ataku terrorystów na World Trade Center wiadomości o Afganistanie praktycznie do 2003 roku nie schodziły z pierwszych stron gazet, a w telewizji trafiały na początek programu. Ten obraz tak wrył się ludziom w pamięć, że powstał stereotyp kraju niebezpiecznego i dzikiego, stereotyp daleki od prawdy, przynoszący Afganistanowi wielkie szkody. .................................. W latach 1976-77 przebywałem wraz z trójka przyjaciół: Pstyną, Czółkiem i Behemotem, na stypendium naukowym Wydziału Literatury i Nauk Społecznych Uniwersytetu w Kabulu. Od tego czasu Afganistan jest moją drugą ojczyzną. Wszystko, co się wtedy wydarzyło i co dzieje się tam obecnie, ma dla mnie znaczenie osobiste; marzę, by wreszcie w tym kraju nastał spokój i żebym mógł tam wyjechać ponownie".

"Iran od środka. Niezwykła, osobista podróż w głąb jednego z najbardziej intrygujących i zagadkowych państw świata. Zapierająca dech w piersiach opowieść o nieznanych aspektach irańskiej tradycji i współczesności. Na czym polegał fenomen irańskiej rewolucji i dlaczego Irańczycy zbuntowali się przeciw zachodniemu stylowi życia? Skąd wziął się Ahmadineżad? Po co Iranowi broń jądrowa i jakie były kulisy konferencji negującej Holokaust? Czy kobiety w Iranie mogą prowadzić taksówki i jak radzą sobie z męską dominacją? O co chodzi z perskimi kotami? Jak palić opium z sąsiadami, nie tracąc przy tym poczucia rzeczywistości? Te i inne tajniki irańskiej kultury i polityki ujawnia w swej książce Hooman Majd, syn irańskiego ambasadora w Stanach Zjednoczonych, wnuk jednego z ważnych irańskich ajatollahów. Jako Irańczyk może dotrzeć do miejsc niedostępnych dla turystów i zachodnich reporterów. Jako człowiek wykształcony na Zachodzie wie, jak opisać swój kraj, by stał się on bardziej zrozumiały dla ludzi z zewnątrz. Robi to z pasją, ale też z dystansem i szalonym poczuciem humoru, które sprawiają, że książkę czyta się jednym tchem. To jeden z najbardziej odkrywczych i przełamujących stereotypy reportaży, jakie powstały w ciągu ostatnich lat. Najlepsza książka roku 2008 według ?The Economist? i ?Los Angeles Times?. Książka znalazła się w 2008 roku na liście bestsellerów ?New York Timesa?. Hooman Majd, urodzony w Teheranie w 1957 roku, syn dyplomaty rządu szacha, wnuk jednego z irańskich ajatollahów, uczęszczał do szkół w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. Przez wiele lat pracował w przemyśle muzycznym w Los Angeles, pozostając w nieustannym kontakcie z rodzinnym krajem i często do niego wracając. W 2009 roku był tłumaczem Ahmadineżada w ONZ, pracował jako tłumacz i doradca prezydenta Chatamiego. Mieszka w Nowym Jorku, publikuje w najważniejszych amerykańskich pismach, jak ?The New York Times?, ?The New Yorker?, ?Newsweek?. Podwójna ? zachodnia i bliskowschodnia ? perspektywa wyróżnia go spośród licznych dziennikarzy i reporterów próbujących analizować irańską rzeczywistość. Osobiste kontakty zarówno z elitami, jak i zwykłymi ludźmi oraz częste wizyty w rodzinnym kraju pozwalają mu pisać o Iranie tak, jak nie robił tego dotąd nikt inny. Książka AJATOLLAH ŚMIE WĄTPIĆ jest pierwszą z serii reportażowej wydawnictwa Karakter. W serii Z INNEJ STRONY będą ukazywać się książki, które w nowy, świeży, niebanalny sposób prezentują zapalne lub mniej znane regiony świata. Naczelną zasadą książek z serii będzie wewnętrzna perspektywa przyjmowana przez autorów. W najbliższym czasie w serii ukażą się: TAXI. OPOWIEŚCI Z KURSÓW - reportaż z życia kairskich taksówkarzy pióra egipskiego dziennikarza Chalida al-Chamisiego oraz PALESTYŃSKIE WĘDRÓWKI. ZAPISKI O ZNIKAJĄCYM KRAJOBRAZIE, których autorem jest palestyński adwokat i pisarz Raja Shehadeh."

?Kto nie lubi ludzi, niech nie jedzie do Indii. Nie można zwiedzać tej osobliwej republiki w bezpiecznym kokonie, w autobusie turystycznym, jadącym od zabytku do zabytku, z oczami zamkniętymi na kraj i ludzi. Byłoby to zamierzenie niepojęte, niewykonalne. Najważniejszym krajobrazem jest tutaj tłum. Uczestniczy we wszystkim. Pewnie dlatego bohaterów literatury indyjskiej od najdawniejszych czasów tak często pociągało wygnanie i samotność, wyrzeczenie, odejście?.