Przedstawiamy antologię, zbiór opowiadań skierowanych do pokolenia, które nie miało bezpośrednich doświadczeń z murem berlińskim, czytelników urodzonych po 1989 roku. Autorami opowiadań są wybitni pisarze europejscy, wśród nich Olga Tokarczuk.

Niniejszy zbiór opowiadań współczesnych polskich pisarzy, w dużej mierze odzwierciedla to, co dzieje się obecnie w polskiej prozie. Zebrane w tomie utwory nie były dotąd publikowane, a większość z nich została napisana specjalnie z myślą o nim. Cieszymy się, że udało się nam skłonić do współpracy wielu znakomitych pisarzy z różnych pokoleń i o różnych poglądach artystycznych. Dzięki temu w antologii znalazły się zarówno teksty nieco bardziej tradycyjne w podejściu do języka i reguł narracji, proza realistyczno-satyryczna, jak i awangardowa.

2011 to druga (po 2008) Antologia współczesnych polskich opowiadań Wydawnictwa FORMA. To wybór najnowszej prozy reprezentantów kilku pokoleń, a wśród nich wielu znakomitych pisarzy o różnych poglądach artystycznych. W tomie przeważają teksty napisane specjalnie do niego, ani jedno z trzydziestu opowiadań nie znalazło się wcześniej w żadnej książce, a dwadzieścia osiem z nich to publikacje premierowe. Ich autorzy mieli całkowitą dowolność w wyborze formy i tematu, więc tak jak jej poprzedniczka, pozycja ta nie jest zbiorem okolicznościowym. O ile antologia 2008 była próbą ukazania przejawów twórczości prozatorskiej tamtego okresu, o tyle 2011 prezentuje to, co ? naszym zdaniem ? jest obecnie najbardziej interesujące w polskiej prozie. Czytelnicy znajdą tu opowiadania, do których mottem są założenia serii ?Kwadrat?, ale 2011. Antologia współczesnych polskich opowiadań jest przede wszystkim fascynującą lekturą. Zbiór tworzy spójną opowieść o przemijaniu, dezintegracji oraz zmianie obyczajów i sposobów komunikowania, o roli czasu, jego załamaniach, tworzących szczeliny, przez które przenikają z przeszłości historie oddziałujące na teraźniejszość i determinujące przyszłość. Ta książka bawi i skłania do zadumy, mówi o istnieniu innego ? niż doraźny ? porządku i ujawnia zarówno groteskową, jak i metafizyczną sferę życia.

Antologia opowiadań z lat 1991-2011 zbierająca teksty autorów związanych z pismem "Lampa" zarówno w epoce nieregularnika 1991-2003 jak miesięcznika 2004-2011, wyłącznie teksty niedostępne w wydaniach książkowych (nigdy nie publikowane w książkach bądź publikowane w edycjach wyczerpanych jeszcze w XX wieku. Wybrane utwory: Paweł Dunin-Wąsowicz, Andrzej S. Rodys - Mitteleuropa Marek Sieprawski - Mojo Marek Kochan - Wizyta Czarlsa Marek Karcerowicz - Idzie wiosna, Idzie wiosna - część druga, Idzie wiosna - niedziela, Strefa nowej miłości, Przedpołudnie Miłosz Rynarzewski - Anilana, Wulkan Mariolka Krzysztof Varga - Zenon Jan Sobczak - Dryfujące soboty Paweł Dunin-Wąsowicz, Andrzej S. Rodys - Chłopaki i dziewczyny nie płaczą Kazimierz Malinowski - Ogród 3M Podleś - Sprawa mięsa, Ian i doły Cezary Domarus - Gra w kulki Agnieszka Drotkiewicz - Stan podgorączkowy Sławomir Shuty - Pierwszego Juliusz Strachota - Osiedle, na którym chciałbyś mieszkać - Przedwiośnie Małgorzata Rejmer - Poczekalnia Stanisław Tekieli - Mój pan dyrektor z fabryki wynalazków

Autor książki przekazuje prawdy o Bogu, wierze i życiu w siedmiu ciepłych malowniczych opowieściach, złączonych postacią bohatera ? starszego już, pobożnego mnicha Bogumiła (Boguluba). Każda z nich opisuje inną sytuację, służącą przedstawieniu jakiegoś konkretnego problemu: piękna kontemplacji (1), stosunku do cierpienia i przemocy (2 i 5), przebaczenia, walki z pokusą (3), historii Kościoła i jej związków z filozofią (4) oraz pewnej wizji dziejów (3 i 6), łączenia codziennego życia chrześcijańskiego i sukcesu (7). W tle każdej z opowieści znajdziemy modlitwę nieustanną, co może nasuwać skojarzenia z Opowieściami pielgrzyma, zwłaszcza że Autor jest znawcą duchowości chrześcijańskiego Wschodu. Przedmowę do książki, co nie jest bez znaczenia, napisał kardynał Tomaš Špidlik, inny wybitny znawca duchowości prawosławnej. Najważniejsze zalety: Książka ma swoistą atmosferę, skłaniającą do refleksji nad życiem , cierpieniem, dziejami człowieka i miłością Boga.

Treścią opowiadań Etgara Kereta są proste, czasem zwyczajne, czasem nietypowe zdarzenia. Dziewczyna opala się nago na trawie; dwóch chłopców trafia za kratki; mężczyzna rozmawia z rybą na talerzu; kot wpada pod samochód. U Kereta okazują się jednak niecodzienne, prowokacyjne, uniwersalne. Pobudzają do refleksji o tym, co najważniejsze: sensie życia, miłości, posiadaniu dzieci, śmierci. Keret, mistrz krótkiej formy, postrzegany jest często jako ambasador młodej literatury izraelskiej na świecie, niekiedy mówi się, że stanowi symbol całego pokolenia. Jego proza, konstruowana z logiką snu, częstokroć absurdalna, daje świadectwo życia w kraju, którego bogactwo i siła łączą się z ciągłym poczuciem zagrożenia. W każdej chwili musisz otrząsać się z inercji, przekłuwać ją i zaburzać ? wtedy dopiero możesz zobaczyć to, co autentyczne, co naprawdę ludzkie. Etgar Keret