18 brumaire'a Ludwika Bonaparte to klasyka eseju politycznego. W tym pisanym z polemicznym zacięciem, przesyconym szyderczym poczuciem humoru, pełnym literackich i historycznych odniesień tekście Karol Marks analizuje mechanizmy polityczne i społeczne, które umożliwiły Ludwikowi Bonaparte wykorzystanie rewolucji lutowej 1848 roku i ogłoszenie się cesarzem. Esej Marksa jest jednak nie tylko błyskotliwą analizą sytuacji we Francji w latach 1848?1851 ? to także opis pewnych stale powtarzających się w demokracji mechanizmów. Dlatego nowe wydanie 18 brumaire?a poprzedzamy wstępem Marka Beylina, publicysty ?Gazety Wyborczej?. Beylin krytycznie czyta tekst Marksa i zestawia go z piśmiennictwem epoki, szukając w nim odpowiedzi na pytanie o fenomen nowoczesnego populizmu i kondycję współczesnej demokracji.

W książce politologowie i historycy dziejów współczesnych opowiadają ze swadą dzieje upadku komunizmu w krajach Europy Środkowo-Wschodniej na przykładzie Bułgarii, Czechosłowacji, Niemieckiej Republiki Demokratycznej, Rumunii i Węgier. Ukazują, jak pękały i rozpadały się fragmenty muru oddzielającego narody regionu od wolności i demokracji, jak znikał komunistyczny system przemocy i zniewolenia, jak odchodziła w przeszłość dominacja radziecka nad państwami i społeczeństwami regionu, jak narody odzyskiwały suwerenność, budowały demokrację i gospodarkę rynkową.

Rok 1989 przebiegł tak, iakby został wyznaczony dla tej części Europy na główny akt szczęśliwego dramatu. W styczniu zapowiedzi zmian systemowych w naszych krajach były zaledwie znikome. W grudniu byt niepodległy stał się rzeczywistością Polski, Węgier, Czechosłowacji; również w NRD, Bułgarii, Rumunii i republikach bałtyckich ZSRR wizja zmian ustrojowych miała już mocne zakorzenienie. Nasze społeczeństwa przebiegły ten rok w prawdziwej sztafecie. Nie porozumiewając się wprost, nie uzgadniając terminów ani nawet siebie nawzajem nie namawiając do działania-jedno społeczeństwo przekazywało pałeczkę następnemu. Wiosna - była Polaków. Lato - Węgrów i mieszkańców republik bałtyckich. Jesień - Niemców, Czechów, Słowaków i Bułgarów. W pierwszych dniach zimy Rumuni mogli poczuć, że także u nich zmian nie da się już odwrócić. Przedstawiamy obraz tego niezwykłego roku.

As the year 1989 ran its course, it seemed as if it had been designated for this part of Europe as the main act of a joyous drama. In January, there was merely a hint of the impending changes to the political system in our countries. By December, independence was a reality in Poland, Hungary and Czechoslovakia, while in East Germany, Bulgaria, Romania and the Baltic Republics of the USSR the vision of regime changes had already become deeply rooted. That year was a veritable relay race, run by the peoples of our individual countries. Without any direct communication, without agreeing a programme or even exhorting each other to act -the baton was passed by one community to the next. Spring belonged to the Poles. The summer -to the Hungarians and to the inhabitants of the Baltic States. Autumn - to the Germans, Czechs, Slovaks and Bulgarians. In the first days of winter, the Romanians could already feel that the changes taking place in their country were also irreversible. This is a picture of that remarkable year.

Większość książek, których autorami są biznesmeni i politycy, chyba jeszcze bardziej niż klasyczne biografie, skażone są megalomanią. Czy jest tak również w przypadku książki Andrzeja Voigta? Faktom trudno zaprzeczyć. Widział bardzo dużo. I wiele wskazuje na to, że wie więcej niż inni o tym, co wydarzyło się w Polsce po 89 roku. W pewnym sensie w jego osobie mamy do czynienia z przykładem kariery w typowo amerykańskim stylu. Urodzony w 1966 roku, chłopak z wielodzietnej rodziny, z prowincji... absolwent prestiżowych uczelni... Mając zaledwie 25 lat otrzymał swoją szansę i szybko został "szarą eminencją" polskiej gospodarki - Kardynałem Richelieu - jak go wówczas nazywano. Tamte czasy zajmują dużo miejsca w "Abecadle według Andrzeja Voigta". Wiele można wyczytać między wersami... Fragment Intro, Adam Sinisa Rosłoniec

Członkostwo Polski w Unii Europejskiej stawia przed naszym państwem znaczące wyzwania modernizacyjne. Są one następstwem konieczności przyjęcia dorobku prawnego wspólnoty i wysokich standardów realizacyjnych różnych polityk wspólnotowych. Szczególną strukturą, od której zależy efektywne uczestnictwo Polski w mechanizmach Unii Europejskiej jest administracja publiczna. W procesie tym zaangażowane być muszą wszystkie jej szczeble i to zarówno w wymiarze normatywnym, instytucjonalnym, jak i funkcjonalnym. Wychodząc naprzeciw tym problemom Instytut Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego zorganizował międzynarodową konferencję naukową na temat: "Administracja publiczna w procesie integracji państwa z Unią Europejską". Niniejsza publikacja jest efektem przeprowadzonej konferencji. Zawarte tutaj teksty mają charakter autorski. Książka jest podzielona na pięć uzupełniających się części. ze Wstępu