Karl Donitz to jedna z najbardziej kontrowersyjnych postaci wśród przywódców III Rzeszy. Wyrokiem Trybunału Norymberskiego uznany został za zbrodniarza wojennego i skazany na 10 lat pozbawienia wolności. Czy rzeczywiście twórca niemieckiej broni podwodnej w świetle obowiązującego prawa powinien zostać skazany? Po raz pierwszy polski czytelnik będzie mógł zapoznać się z głosem oskarżonego.

Napisana na podstawie autentycznych wydarzeń książka przedstawia historię, która przydarzyła się autorowi podczas podróży do egzotycznej Tajlandii. Jej bohater daje się tam wplątać w przemyt narkotyków. Niefortunna decyzja kończy się dla niego tragicznie, zamieniając egzotyczną wyprawę w niekończący się horror. To czego doświadczył autor dane jest nielicznym. Można powiedzieć - lekcja życia. Warto tę książkę przeczytać. Stanisław Sojka

Napisana na podstawie autentycznych wydarzeń książka przedstawia historię, która przydarzyła się autorowi w podróży do egzotycznej Tajlandii. Jej bohater daje się tam wplątać w przemyt narkotyków. Niefortunna decyzja kończy się dla niego tragicznie, zamieniając egzotyczną wyprawę w niekończący się horror. Trafia do aresztu, a następnie skazany na 12 kar śmierci, do jednego z najgorszych i najbardziej zatłoczonych więzień świata - Bang Kwang. Opisując swoje sześć lat za murami, ukazuje drugą stronę Krainy Uśmiechu - jak często nazywana jest przez turystów Tajlandia. Jego prośbę o ułaskawienie poparli trzej polscy prezydenci: Lech Wałęsa, Aleksander Kwaśniewski i Lech Kaczyński.

Była bita i poniżana, a 8 lat życia spędziła uwięziona w piwnicy ? wstrząsające wspomnienia Austriaczki, która cztery lata temu wyrwała się z rąk oprawcy! Natascha Kampusch doświadczyła najgorszego losu, jaki spotkać może dziecko: 2 marca 1998 roku, w wieku dziesięciu lat, została porwana w drodze do szkoły. Jej prześladowca, technik telekomunikacyjny Wolfgang Priklopil, trzymał ją w pomieszczeniu piwnicznym przez 3096 dni. 23 sierpnia 2006 roku udało się jej uciec z tego więzienia, a Prikopil jeszcze tego samego dnia odebrał sobie życie. Natascha Kampusch po raz pierwszy otwarcie mówi o swoim porwaniu, czasie spędzonym w izolacji, relacjach z porywaczem oraz o tym, jak udało się jej uciec z tego piekła. Kiedy wczesnym rankiem 2 marca 1998 roku w drodze do szkoły nieznany mężczyzna wciągnął ją do białej furgonetki, myślała, że niedługo umrze. Kilka godzin później dziesięciolatka leżała zawinięta w koc na zimnej podłodze w piwnicy domu jednorodzinnego. Wokół niej panowała całkowita ciemność, było duszno, czuć było stęchłe powietrze. Tutaj, w mierzącym zaledwie pięć metrów kwadratowych podziemnym pomieszczeniu, Natascha Kampusch spędziła osiem i pół roku swojego życia. Wolfgang Priklopil był jedynym człowiekiem, którego mogła uważać za kogoś bliskiego. Była przez niego maltretowana, poniżana, dręczona i prześladowana. Dopiero latem 2006 roku udało się jej uciec. Planowała to od pierwszego dnia swojego porwania. Dopiero dzisiaj Natascha Kampusch czuje się na tyle silna, aby sama opowiedzieć tę historię. W sposób otwarty i bezkompromisowy mówi o swoim trudnym dzieciństwie, uwięzieniu, o fizycznych i psychicznych maltretowaniach. Równocześnie opisuje, jak w tej sytuacji bez wyjścia nauczyła się trzymać prześladowcę w szachu. Jest to historia silnej dziewczyny, która zniosła rzeczy niewyobrażalne i nie dała się złamać.

Magdalena Samozwaniec (1894-1972), autorka ?Na ustach grzechu? i ?Marii i Magdaleny?, słynęła z ciętego języka i wyjątkowo błyskotliwego poczucia humoru. Jaka była naprawdę? Autor, mąż pisarki, opowiada o niej z wielką swadą, miłością i klasą. Z dziesiątek anegdot wyłania się inna nieco osoba od tej, którą znamy z życia publicznego: czasem nieporadna, zabawna, ale i bezmyślna, szczebiotliwa i zarazem milcząca w zadumie nad światem. Frapujący portret niezwykłej kobiety i długiego, pięknego związku dwojga ludzi.

Niniejsza pozycja opowiada o życiu w GUŁ-agach, o pracy Autora w kopalniach i w syberyjskiej tajdze.

Moja historia, to historia setek, tysięcy kobiet skazywanych na chłostę każdego dnia, miesiąca, roku, skazywanych szybkim wyrokiem sądów zajmujących się utrzymaniem porządku publicznego ? pisze autorka, skazana na czterdzieści batów za to, że? do restauracji weszła w spodniach. W książce ujawnia szokujące szczegóły z życia sudańskich kobiet, poddawanych obrzezaniu i upokarzanych nie tylko z niesławnego paragrafu 152, strzegącego obyczajów. Opowiada też o swym groteskowym procesie, nagłośnionym na cały świat. Wyjątkowe świadectwo.

"Proszę państwa, 4 czerwca 1989 roku skończył się w Polsce komunizm."Dlaczego właśnie Joanna Szczepkowska wypowiedziała to słynne zdanie i do dziś nazywana jest "kobietą, która zakończyła komunizm"?Osobiste i poruszające wspomnienia aktorki, która po raz pierwszy tak szczerze opowiada o dzieciństwie i dojrzewaniu w PRLu, o dylematach i rozterkach dorosłego życia z polityką w tle, o buncie i rozczarowaniach. Przede wszystkim jednak o nadziei na życie w normalnym kraju."Pisząc tę książkę, nie chciałam wdawać się w polityczne dyskusje - czy zrobiłam gest polityczny? Powiedziałam tylko to, co sama chciałam usłyszeć.Pisząc tę książkę, siłą rzeczy musiałam przypomnieć sobie wiele faktów historycznych. W Internecie natknęłam się na przeróżne wersje i interpretacje mojego wystąpienia. Tak musi być. Długo jeszcze moja prosta wypowiedź będzie uwikłana w podejrzenia, spekulacje i wątpliwości.Jedyne, co mogę zrobić, to opowiedzieć to zdarzenie tak, jak je pamiętam, i pokazać wiele innych, które do niego doprowadziły."Joanna Szczepkowska

Zapis dziennikowy z drugiego kontynentu i paru przystanków na Pacyfiku, jaki autor odwiedził, podróżując już samotnie. Perypetie peregrynacyjne, liczne przygody, refleksje natury kulturowej, religijnej, przyrodniczej, historycznej, polityczno-społecznej. Informacje praktyczne służące przyszłym globtroterom, jak też wynurzenia filozoficzne. Jest to literatura faktu, spisywana w drodze, z szybką akcją, zabarwiona emocjonalnie. Dzięki temu sprawia, że książkę czyta się jednym tchem.

Norman Davies ma już siedemdziesiąt lat! Nie jest pewnie zbyt zaskakujące, że uważamy książki za najlepszy prezent na każde urodziny. Ale jaką książką uczcić urodziny Normana Daviesa? Akademickim tomem pełnym uczonych artykułów? Oczywiście, że nie! Pomysłu szukaliśmy u samego jubilata: Norman Davies umieścił w Europie kapsułki o najważniejszych i najciekawszych wydarzeniach z dziejów kontynentu. My postanowiliśmy zebrać w jednej książce "kapsułki o Daviesie" - krótkie wspomnienia spisane przez osoby, z którymi Norman Davies miał okazję się zetknąć, i które uważa za ważne w swoim życiu, karierze i twórczości. Są kapsułki poważne i zabawne, są pochwalne i krytyczne. Książkę wzbogaciliśmy ponad setką nieznanych zdjęć i ilustracji. A ponieważ to prezent od przyjaciół z całego świata, połączyliśmy polską i angielską wersję językową w jeden tom. Wśród autorów: Ann Doroty Armstrong, Timothy Garton Ash, Alan Benett, Stanley Cloud, Rafał Dutkiewicz, Jacek Fedorowicz, Adolf Juzwenko, Antony Polonsky, Robert Service, Radosław Sikorski, Timothy Snyder, Elżbieta Tabakowska, Adam Zamoyski i wielu innych.

Don Piper wracał samochodem z konferencji. Miał wypadek - jego samochód został zmiażdżony przez wielką ciężarówkę, która nagle zjechała na zajmowany przez niego pas. Sanitariusze stwierdzili, że Piper poniósł śmierć na miejscu. Jego ciało leżało we wraku samochodu pozbawione życia - lecz w tym czasie Piper doświadczał wspaniałości nieba, z respektem podziwiając jego piękno i słuchając niezwykłej muzyki. Półtorej godziny po wypadku, w czasie gdy modlił się za niego pastor, Piper w cudowny sposób powrócił do życia na ziemi. Po jego nie dających się opisać słowami rozkoszach przebywania w niebie pozostało jedynie wspomnienie.90 minut w niebie pozwala nam ujrzeć w nadzwyczaj realistyczny sposób skrawek Bożej, niebiańskiej rzeczywistości. To książka, która dodaje otuchy dochodzącym do siebie ofiarom wypadków oraz ludziom opłakującym śmierć bliskiej osoby. Doświadczenia Dona Pipera w zasadniczy sposób odmieniły jego życie - odmienią i Twoje.

Książka opowiada o ludziach, którzy porzucają PRL na rzecz walki o wolną, demokratyczną Polskę. Ale nie porzucają swoich namiętności, błędów i grzechów.

To więcej niż tylko alfabetycznie ułożony zbiór wspomnień, historyjek, osobistych definicji, anegdot o miejscach i ludziach, którzy pozostawili ślad w pamięci poety. Mistrz wskazuje możliwości znalezienia wewnętrznej harmonii, sposoby ?ułożenia się? ze światem, który dla pisarza jest zawsze nieobjęty, wielowymiarowy, przeniknięty tajemnicą. Książka jest, zwłaszcza dla młodego czytelnika, elementarzem życiowych nauk, historią XX wieku z komentarzem człowieka zadomowionego w kilku kulturach: wschodnio-, środkowo-, zachodnioeuropejskiej i amerykańskiej.

To więcej niż tylko alfabetycznie ułożony zbiór wspomnień, historyjek, osobistych definicji, anegdot o miejscach i ludziach, którzy pozostawili ślad w pamięci poety. Mistrz wskazuje możliwości znalezienia wewnętrznej harmonii, sposoby ?ułożenia się? ze światem, który dla pisarza jest zawsze nieobjęty, wielowymiarowy, przeniknięty tajemnicą. Książka jest, zwłaszcza dla młodego czytelnika, elementarzem życiowych nauk, historią XX wieku z komentarzem człowieka zadomowionego w kilku kulturach: wschodnio-, środkowo-, zachodnioeuropejskiej i amerykańskiej.

Listy z getta warszawskiego, pieczołowicie zebrane i opracowane przez Ewę Koźmińską-Frejlak, to unikatowy dokument czasów Zagłady, poprzedzony wspomnieniem Jakuba (Janka) Gelbarta o życiu sprzed Zagłady.

Współczesny reportaż, relacja i powieść w jednym. Historia prawdziwa i poruszająca jak sama wojna. Piotr Langenfeld, dziennikarz i publicysta, przebywał dwukrotnie w Afganistanie w charakterze korespondenta wojennego, przydzielony do 10 Dywizji Górskiej oraz 25 Dywizji Piechoty. Jako jeden z nielicznych Polaków przemierzał z żołnierzami US Army bezdroża prowincji Chost i Logar. Nie zwiedzał wyłącznie bezpiecznych baz, wręcz przeciwnie. Brał udział w patrolach i konwojach, przeżył kilka potyczek z talibami, rozmawiał z prostymi żołnierzami, a także z wyższymi oficerami dowodzącymi bazami. Spotkał tu zwyczajnych ludzi, którzy walczą o przetrwanie, i prawdziwych bohaterów niełatwej afgańskiej codzienności. Był świadkiem przejmujących scen w ogarniętym wojną kraju. Próbuje zrozumieć Afganistan. O swoich przeżyciach i wrażeniach opowiada w niniejszej książce, pełnej akcji, często humoru, ale i refleksji, z której wyłania się prawdziwe oblicze wojny.