?Monografia Hanny Solarczyk jest pierwszym w języku polskim tak kompleksowym i kompletnym opracowaniem prezentującym proces rozwoju i aktualny stan andragogiki niemieckiej. Praca ma nie tylko charakter opisowy. Autorka stawia sobie za cel identyfikację czynników warunkujących rozwój myśli andragogicznej, prześledzenie ich zmieniającej się w czasie roli, wreszcie - co najważniejsze -wyjaśnienie kierunków rozwoju badań i analiz naukowych ujmowanych w szerokim i dynamicznym kontekście społeczno-kulturowym. [...] Zarysowany obraz niemieckiej andragogiki przedstawiony został kompetentnie i z niekwestiono­wanym znawstwem. Nie tylko wzbogaci polską andragogikę, ale i dostarczy materiału do komparaty­stycznych analiz andragogicznych". z recenzji wydawniczej prof. dr. hab. Mieczysława Malewskiego ?Rozprawa Hanny Solarczyk Andragogika w Niemczech. Warunki rozwoju dyscypliny pedagogicznej jest w moim przekonaniu pracą wyróżniającą się na tle literatury z zakresu nauk o wychowaniu. Charakteryzuje ją: struktura bez zarzutu, ogromna wartość informacyjna, logiczna narracja, staranny język, oparcie się na bardzo bogatej niemiecko-języcznej literaturze przedmiotu, trafne tłumaczenia na język polski tytułów najróżniejszych tekstów i organizacji, liczne podsumowania ułatwiające lekturę. [...] Za jej wydaniem przemawiają co najmniej trzy argumenty: - rozprawa ma duże walory poznawcze, - rozprawa jest ważnym i poważnym głosem w aktualnej dyskusji nad tożsamością andragogiki, - rozprawa napisana została z wyraźną troską o czytelnika". z recenzji wydawniczej prof. dr. hab. Mirosława S. Szymańskiego

Inscenizacje baśni (m.in. Kopciuszka, Brzydkiego Kaczątka, Królewny Śnieżki, Śpiącej Królewny, Tomcia Paluszka) przeniosą małych akt orów w świat, gdzie dobro zawsze zwycięża nad złem. Dzieci wyrażą to słowem, śpiewem i ruchem. Ważną rolę w przedstawieniu zagra każ dy uczeń z klasy. Ilustracje pozwolą wyobrazić sobie baśniowe postaci i zaprojektować kostiumy. Zainspirują nauczyciela jako reżyser a i scenografa przedstawień. W inscenizacjach przewidziano po dwie, trzy lub cztery piosenki. Zapis ich melodii znajduje się po tekś cie każdej baśni. Dla osób grających na fortepianie na końcu książki zamieszczono opracowanie wszystkich 24 piosenek. Do książki jes t dołączona płyta CD z piosenkami w wersjach wokalno-instrumentalnej i instrumentalnej.

Bajeczki logopedyczne: • zostały opracowane z myślą o dzieciach w wieku wczesnoszkolnym z zaburzeniami kinestezji artykulacyjnej przy prawidłowym słuchu fonematycznym • sprzyjają płynności ekspresyjnej dzięki wzbogacaniu słownictwa, kształtowaniu mowy dialogowej i opowieściowej • usprawniają myślenie przez określanie związków przyczynowo-skutkowych • mogą być wykorzystywane przez logopedów, terapeutów i rodziców w pracy z dziećmi dyslektycznymi, z zaburzeniami kinestezji artykulacyjnej lub z dziećmi o opóźnionym rozwoju mowy.

Książka o Celi, dziewczynce z zespołem Downa, opisuje jej rozwój od narodzin aż po pierwsze lata szkoły podstawowej. Dowiadujemy się, jakie są możliwości, ograniczenia i talenty ludzi obciążonych tą genetyczną wadą. Autorka przedstawia najpierw narodziny upośledzonego dziecka jako bolesne doświadczenie dla rodziców i pokazuje jednocześnie, jak można ten ból przezwyciężyć. Małą Cecylię, obdarzoną talentem plastycznym i potęgą wyobraźni, kolejne rozdziały opisują w domu, w przedszkolu integracyjnym, na wakacjach. Anna Sobolewska prezentuje metody rehabilitacji dziecka z zespołem Downa: sposoby stymulacji (Program Wczesnej Interwencji), uczenie samodzielności, naukę w szkole. Podstawą nie jest tu specjalistyczny trening, ale terapia zabawą i wspólne uczestnictwo w świecie kultury (książki, film, teatr, wideo). Autorka przekonująco dowodzi, jak twórcze, ciekawe, pełne radości i satysfakcji może stać się dla rodziców życie z dzieckiem upośledzonym. Cela jest świadectwem złożonym przez matkę, książką o tym, jak kochać dziecko.

Autorki, kreując wizję szkoły jako organizacji stale uczącej się i rozwijającej, dostarczają narzędzi, które ułatwiają rozumienie siebie i instytucji, podejmowanie nowych ról, szukanie nowych rozwiązań i tworzenie nowej rzeczywistości edukacyjnej. Każdy rozdział wprowadza wiedzę na dany temat, odwołuje się do doświadczenia i ukierunkowuje działanie poprzez odniesienie omawianego zagadnienia do realnego życia.

Scenariusze są praktyczne i sprawdzone, gdyż były już zrealizowane z udziałem grup dzieci przedszkolnych i stanowią niezbędnik do organizacji wycieczek, przechadzek poznawczych dla rodowitych mieszkańców Krakowa i ich dzieci. Treści zestawione w sposób przemyślany aby wywołać u dzieci obraz szacownego miasta z ciekawymi zabytkami, dziejami historycznymi i kulturą można z powodzeniem realizować w każdym zakątku Polski, gdyż przybliżają i zachęcają do poznania Krakowa - naszego skarbu narodowego: ...związek z własnym regionem, z naszym dziedzictwem kulturowym, da poczucie siły, ugruntuje wartości i pomoże młodym ludziom odnaleźć się w życiu społecznym i osobistym. Świadomość własnej przeszłości pomoże nam wszystkim dołożyć swoją cząstkę do szeroko pojętego dorobku poprzednich pokoleń, by przekazać następnym nasze wspólne dobro ojczyznę... (prof. Edmund Wittbrodt).

Najnowszym osiągnięciem polityki językowej Rady Europy jest Europejski system opisu kształcenia językowego: uczenie się, nauczanie, ocenianie. Dokument ten stanowi ważne narzędzie opisu, które można wykorzystać w analizie potrzeb uczniów, wyznaczaniu celów nauki, opracowywaniu programów nauczania i materiałów dydaktycznych oraz ewaluacji wyników nauki. Z kolei narzędziem, które ma umożliwić praktyczną realizację zawartych tam założeń jest Europejskie portfolio językowe, dokument, który ma promować różnorodność językową i kulturową, umożliwiać dokumentację doświadczeń i osiągnięć w zakresie różnych języków, zachęcać do nauki przez całe życie oraz wykształcić umiejętność samodzielnego uczenia się. Oba te dokumenty od kilku już lat wywierają spory wpływ na nauczanie języków obcych w Polsce, co znajduje odzwierciedlenie w programach nauczania, podręcznikach i narzędziach ewaluacji. Istnieje obecnie możliwość rozpoczęcia pracy z Portfolio w przedszkolu, jej kontynuacji w szkołach podstawowych, gimnazjalnych, ponadgimnazjalnych i w wyższych uczelniach oraz refleksji nad celami i sposobami nauki języków w dorosłym życiu.

Drama zajmuje ważne miejsce w edukacji angielskiej i jest wkorzystywana na wszystkich jej etapach. W kształceniu uniwersyteckim jest samodzielnym kierunkiem studiów. W szkolnictwie niższych szczebli często stanowi odrębny przedmiot, bywa też stosowana jako kreatywna metoda nauczania w istniejących przedmiotach szkolnych, a także na kursach, treningach i w innych formach edukacji. Drama jest metodą integrującą większość metod kształcenia. Jest uczeniem przez działanie, wymaga myślenia wysoko zorganizowanego, aktywizuje ucznia emocjonalnie (motywacja i przeżywanie), intelektualnie (myślenie i odkrywanie), sensorycznie (obserwacja i spostrzeganie), motorycznie (manipulowanie i działanie), recepcyjnie (przyjmowanie informacji słownych) oraz werbalnie (ekspresja słowa i dyskusja). Określenie efektywności dramy w zakresie edukacji prozdrowotnej i innych obszarów kształcenia jest celem niniejszej publikacji. "Drama jest formą atrakcyjną poprzez pobudzanie pozytywnych emocji, ale ma także dodatkowe walory zawierające się w szczególnym przekazie treści, który dokonuje się w znacznym stopniu technikami niewerbalnymi. Walorem tej pracy są starannie zaplanowane badania własne, które pozwalają w empiryczny sposób zapoznać się z zaletami tej metody u jej praktycznym zastosowaniu. Wnioski wynikające z tych badań są tyleż wartościowe naukowo, co i przydatne dla praktyki społecznej, a także już bezpośrednio -pedagogicznej. Dobrze wpisują się w narastającą krytykę metod dydaktycznych współczesnej szkoły, stanowiąc konstruktywną i bardzo konkretną propozycję w procesie tworzenia nowoczesnej edukacji. Opracowanie to może być docenione przez szeroki krąg czytelników rekrutujących się nie tylko ze środowiska pedagogów (teoretyków i praktyków), ale także spośród innych przedstawicieli nauk społecznych, zainteresowanych rozwojem i uwspółcześnieniem edukacji". Z recenzji prof. dr. hab. Lechosława Gapika