Siedem opisów Pokucia i Huculszczyzny, powstałych na przestrzeni prawie 150 lat (1794- 1939), a sporządzonych przez cudzoziemskich podróżników, było dotąd znanych jedynie wąskiemu gronu badaczy. Dzięki tej publikacji, opisami tymi będą mogły się zainteresować szersze kręgi miłośników Huculszczyzny. Autorami prezentowanych prac są: profesor nauk przyrodniczych, który pod koniec XVIII w. prowadził badania w Karpatach Wschodnich, w Siedmiogrodzie i na Bukowinie; angielski podróżnik powracający w 1836 r. z Kaukazu; czeski urzędnik pracujący we Lwowie, który odwiedził Pokucie w 1844 r.; młoda Szkotka, przebywająca na Huculszczyźnie w 1890 r.; angielski dziennikarz i dawny szpieg z czasów I wojny światowej, objeżdżający w latach trzydziestych XX w. Polskę na rowerze; amerykańska dziennikarka zwiedzająca Pokucie i Huculszczyznę ? również na rowerze ? na rok przed wybuchem II wojny światowej; wreszcie szwajcarski pisarz i naukowiec-socjolog, przebywający tam aż do pierwszych dni września 1939 r.

Postać Lucyny Winnickiej ? jednej z największych dam polskiego kina lat. 60. i 70. ? przybliża dziennikarz prasowy Paweł T. Felis. W na poły biograficznym szkicu ten znany krytyk filmowy opowiada o karierze aktorki i omawia dzieła, które składają się na jej filmografię. Przygoda Lucyny Winnickiej z filmem zaczęła się od ?Gwiazdy frygijskiej? ? adaptacji głośnej w latach 50. socrealistycznej powieści Igora Newerlego. Zanim aktorka otrzymała tę rolę, musiała przekonać do siebie Jerzego Kawalerowicza, reżysera tej realizacji kinowej. Zrobiła to tak skutecznie, że nie tylko zagrała Madzię, lecz także została jego muzą i żoną. Swoje najlepsze kreacje stworzyła w filmach męża. W ?Pociągu? wcieliła się w napisaną specjalnie dla niej rolę Marty, tajemniczej pasażerki, uciekającej przed zawiedzioną miłością. Razem z Gustawem Holoubkiem zachwycała w ?Grze? ? fascynującym do dziś dramacie o małżeństwie przeżywającym głęboki kryzys. Na ekranie pojawiła się ostatni raz w 1977 r. Potem poświęciła się całkowicie dziennikarstwu i podróżom.

Postać Tadeusza Konwickiego ? uznanego pisarza, utalentowanego scenarzysty i reżysera ? przybliża krytyk filmowy Jacek Szczerba. W swoim szkicu kreśli portret artysty o niezwykle silnej osobowości i omawia dzieła składające się na jego filmografię. Tadeusza Konwickiego kojarzy się przede wszystkim z literaturą. Był on jednak równie mocno związany ze światem filmu. Pisywał recenzje, które ukazywały się w piśmie ?Odrodzenie?, kierował działem filmowym w ?Nowej Kulturze?, potem został scenarzystą i wkrótce kierownikiem literackim Zespołu Filmowego ?Kadr?. Wraz ze swoim szefem Jerzym Kawalerowiczem stworzył ?Matkę Joannę od Aniołów?, ?Faraona? i ?Austerię?. Jest autorem scenariusza do ?Jowity? Janusza Morgensterna. Zaadaptował też tekst własnej powieści ? ?Kronika wypadków miłosnych? ? na scenariusz filmu Andrzeja Wajdy.

Postać Jana Machulskiego ? aktora, reżysera teatralnego i pedagoga ? przybliża krytyk filmowy Paweł T. Felis. W szkicu poświęconym wybitnemu artyście wspomina jego błyskotliwą karierę, różnorodne dokonania oraz niezwykłe relacje z synem Juliuszem. Jan Machulski chciał zostać aktorem takim jak w kinie amerykańskim. Początkowo jednak realizował się głównie w teatrze. W filmach występował w mało znaczących epizodach, a jego nazwisko nie pojawiało się nawet w napisach końcowych. Poważniejszą rolę otrzymał w ?Historii jednego myśliwca? Huberta Drapelli. Potem były doskonały ?Ostatni dzień lata? Tadeusza Konwickiego, a także ?Wolne miasto? Stanisława Różewicza, ?Sublokator? Janusza Majewskiego i ?Lalka? Wojciecha Jerzego Hasa. Mimo tych świetnych kreacji Machulski ciągle czekał na ?swojego? reżysera. Okazał się nim? jego syn. Juliusz obsadził go nie tylko w ?Vabanku?, lecz również w innych swoich filmach, m.in. w ?Kingsajzie?, obu ?Kilerach?, serialu ?Matki, żony i kochanki?. Jan Machulski był też reżyserem teatralnym i zaangażowanym pedagogiem. Razem z żoną stworzył teatralną scenę Reduta 61, prowadził warszawski Teatr Ochota, a przy nim ognisko dla utalentowanej młodzieży, które przygotowało do zawodu wielu znanych obecnie aktorów, m.in. Katrzynę Figurę, Edytę Jungowską, Cezarego Pazurę, Piotra Adamczyka. Wykładał w łódzkiej Filmówce, założył prywatną szkołę aktorską.

Postać Edwarda Dziewońskiego ? wszechstronnego aktora, świetnego reżysera i arcyzabawnego kabareciarza ? przybliża krytyk filmowy Jacek Szczerba. W częściowo biograficznym szkicu opowiada o barwnym życiu artysty i omawia dzieła polskiej kinematografii, do których powstania się przyczynił. Życie Dziewońskiego od początku związane było ze sceną. Wszak jego ojciec Janusz to współzałożyciel Teatru Ateneum. Sam Dudek ? wyrastający w środowisku aktorskim ? był na ty choćby z Hanką Ordonówną, a uczył się u wielkiego Aleksandra Zelwerowicza. Tuż po wojnie znakomicie nadawał się do ról hitlerowców dzięki biegłej znajomości języka niemieckiego. Był gestapowcem w ?Zakazanych piosenkach? Leonarda Buczkowskiego, esesmanem w ?Ostatnim etapie? Wandy Jakubowskiej. Słynący też z celnego dowcipu po prostu musiał założyć kabaret ? nazwany od jego przezwiska ?Dudek?. Polaków rozśmieszał wraz z Ireną Kwiatkowską, Wiesławem Gołasem, Janem Kobuszewskim i Wiesławem Michnikowskim. Już w starszym wieku, ale nadal w doskonałej formie, zachwycał m.in. rolą dziadka Surkonta w ?Dolinie Issy? Tadeusza Konwickiego, a także w ironicznym ?Strasznym śnie Dzidziusia Górkiewicza? Kazimierza Kutza.

Kolejny tom z cyklu "Sztuka. Mały przewodnik" opisujący w skondensowanej formie informacje na temat życia i twórczości Monet`a.

Wszyscy pamiętamy podróże Jana Pawła II. Zasłynął przecież jako papież, który niezwykle chętnie wychodził do wiernych poza watykańskie mury, odbywając w czasie swojego pontyfikatu niezliczoną ilość pielgrzymek oraz wizyt w rzymskich parafiach. Powszechnie znana jest także jego wielka miłość do gór, wspinaczki i sportów zimowych. Jednak niewiele wiadomo o tym, jak realizował te pasje już po wyborze na Stolicę Piotrową. Właśnie o tym, o potajemnych wyjazdach Jana Pawła II z Watykanu, opowiada nie szczędząc anegdot i frapujących szczegółów Enrico Marinelli. Prefekt policji włoskiej, który przez ponad 14 lat był odpowiedzialny za bezpieczeństwo Papieża podczas jego podróży oraz pobytów w górach na terenie Włoch. Jako jeden z garstki zaufanych osób uczestniczących w tych eskapadach, miał niepowtarzalną okazję przyjrzeć się Ojcu Świętemu nie tylko kiedy otaczały go tłumy, ale także gdy samotnie stawał wobec bezkresnej potęgi natury. Owocem wieloletniego kontaktu z Papieżem, który pieszczotliwie nazywał Marinellego swoim ?generałem?, są zawarte w tej książce wspomnienia, refleksje oraz anegdoty. Wyłania się z nich niezwykle osobisty obraz Jana Pawła II, który mimo powagi zajmowanego urzędu nigdy nie tracił dystansu do siebie i zawsze pozostawał wrażliwy na otaczających go ludzi i świat. Dla czytelników, którzy interesują się życiem Jana Pawła II, to niejako lektura obowiązkowa, gdyż przedstawione tu wydarzenia nie były wcześniej przez nikogo opisane. Cennym uzupełnieniem książki są fotografie pochodzące z osobistego archiwum autora.

Kolejny tom z cyklu "Sztuka. Mały przewodnik" opisujący w skondensowanej formie informacje na temat życia i twórczości Toulouse - Lautrec`a.

Tocząca się na przestrzeni ponad stu lat rodzinna saga

Wojna. Miłość. Zdrada To kilkanaście portretów kobiet z okrutnej historii XX wieku. Decydowały się na najbardziej niebezpieczne zadania, w których granica miedzy życiem a śmiercią była tak niewidoczna jak pole minowe. Jedne szukały przygody lub łatwej drogi do fortuny. Inne uważały, że spełniają obowiązek wobec ojczyzny i gotowe były poświęcić życie albo... dokonać najohydniejszych zbrodni. Jedne były piękne, naiwne i kierowały się najszczytniejszymi motywami. Inne-odrażające w swojej bezwzględności i braku wszelkich zasad moralnych, tak dalece, że donosiły na swoich najbliższych, wiedząc, że ściągają na nich śmierć. Ich losy związały się z wielkimi mechanizmami świata XX wieku. Każda z nich zyskiwała wpływ na bieg spraw najważniejszych. Czasami tak bardzo, że do dzisiaj nie poznaliśmy całej prawdy o ich służbie, poświęceniu, przewrotności, śmierci... Prawdziwy Grób Jezusa Najbardziej kontrowersyjne odkrycie archeologiczne wszech czasów. Trzymająca w napięciu, autentyczna detektywistyczna opowieść, która na podstawie badań historycznych, archeologicznych i z dziedziny nauk ścisłych rozwiązuje tajemnicę sprzed dwóch tysięcy lat - Naukowe szczegóły na temat ossuariów z rodzinnego grodu Jezusa. Ich pochodzenie ani treść którejkolwiek z widniejących na tych ossuariach inskrypcji nie budzi żadnych kontrowersji wśród badaczy.

Tytułowa niesłusznie zapomniana rzeźbiarka, to jedna z pierwszych studentek ASP w Krakowie, uczennica Konstantego Laszczki. Autorka portretów, dzieł religijnych (w tym rzeźb ołtarzowych w kościołach św. Marii Magdaleny i św. Elżbiety we Lwowie) oraz monumentalnej rzeźby pomnikowej, laureatka konkursów na pomnik Marszałka Piłsudskiego we Lwowie, Katowicach i Wilnie, autorka Pomnika Poległych w Brzeżanach zniszczonego podczas wojny, podobnie jak gotowe do odlewu modele lwowskich pomników Marii Konopnickiej i biskupa Władysława Bandurskiego.

Książka Był dom... stanowi dla mnie jednak swoiste objawienie. Sztukę prostego, sugestywnego opowiadania o dramatycznych faktach przeżywanej historii II wojny światowej i jej następstw posiadła bowiem Anna w stopniu znakomitym. Okazała się kolejną utalentowaną przedstawicielką rodu Kossaków. Zawdzięczamy jej pasjonujący w swej szczerości i jasności obraz, świadectwo życia Zofii Kossak i jej najbliższych w dobie wielkiej próby serc i sumień, w Polsce ciemiężonej i walczącej, wśród wielu ludzi, których już nie ma między nami. Władysław Bartoszewski

Kolejny tom z cyklu "Sztuka. Mały przewodnik" opisujący w skondensowanej formie informacje na temat życia i twórczości Leonarda da Vinci.

Postać Andrzeja Łapickiego ? zasłużonego aktora, reżysera i wykładowcy ? przybliża dziennikarz prasowy i telewizyjny Kamil Śmiałkowski. W szkicu poświęconym wybitnemu artyście krytyk filmowy przedstawia jego wielotorową karierę i omawia dzieła, które złożyły się na imponującą filmografię. Duża liczba znakomitych kreacji teatralnych i doskonale wyreżyserowanych przedstawień dała Łapickiemu pozycję jednego z najważniejszych twórców środowiska warszawskiego. Film natomiast mistrz polskiej sceny uważa za swoją niezapisaną do końca kartę ? jest zdania, że nie ukazał w nim wszystkich możliwości aktorskich. Poniekąd był to jego wybór. Już na początku drogi zawodowej odrzucił propozycję zagrania w ?Kanale? Andrzeja Wajdy na rzecz roli w spektaklu ?Zaproszenie do zamku?.

Jedna z najpopularniejszych polskich pisarek, wzbudzająca skrajne emocje, żona Macieja Szumowskiego, matka dwóch córek, indywidualistka i prowokatorka, kobieta o silnym charakterze i wielkiej wrażliwości, niepokorna, niezależna, nieodgadniona.