1001 albumów muzyki klasycznej to obszerne kompendium zawierające opisy 1001 klasycznych nagrań płytowych, ułożonych w kolejności chronologicznej. Od najwcześniejszych hymnów po dzieła współczesnej awangardy.

... szukający drogi do świata muzyki ciekawą podróż mają gwarantowaną... Profesor Ewa Łętowska Książka jest adresowana do tych wszystkich, którzy chcieliby wiedzieć, skąd naprawdę się biorą znane im melodie, a przy okazji - zechcą może zainteresować się tym, jak brzmią one "w oryginale": jak pomyślał to sobie kompozytor. Tym sposobem autor buduje most do świata muzyki poważnej i zachęca do wejścia do tego świata tych, którzy zainteresowani zgrabnymi opowieściami wysłuchają tego, co nagrano na czterech dołączonych do książki płytach CD, lub skorzystają ze wskazanych linków internetowych. Dobra popularyzacja, wolna od nachalnej dydaktyki, jest rzadka - z tym większą satysfakcją można polecić 100 przebojów muzyki klasycznej. Profesor Ewa Łętowska

Ponad 500 ilustrowanych akordów do muzyki rock, blues, soul, country, jazz i klasycznej. Ten niewielki podręcznik zawiera ponad 500 najpopularniejszych akordów przedstawionych na diagramach, fotografiach i opatrzonych przystępnym komentarzem. Jeśli chcesz grać muzykę rock, pop, blues, soul, jazz, funk, country lub klasyczną, ten wygodny w użyciu podręcznik pomoże ci w krótkim czasie zostać mistrzem akompaniamentu akordowego!

Ponad 500 ilustrowanych akordów do muzyki rock, blues, soul, country, jazz i klasycznej. Ten niewielki podręcznik zawiera ponad 500 najpopularniejszych akordów przedstawionych na diagramach, fotografiach i opatrzonych przystępnym komentarzem. Jeśli chcesz grać muzykę rock, pop, blues, soul, jazz, funk, country lub klasyczną, ten wygodny w użyciu podręcznik pomoże ci w krótkim czasie zostać mistrzem akompaniamentu akordowego!

Niniejszy tomik stanowi czwartą, konieczną część wydanej ostatnio pozycji Śpiewy międzylekcyjne, cz. I-III. Zawiera melodie psalmów zaczerpnięte ze Śpiewnika liturgicznego wydanego przez Towarzystwo Naukowe KUL, Lublin 1991 i z pozycji ks. K. Pasionka Śpiewy międzylekcyjne, Tarnów 2002. Zbiorek zawiera melodie autorstwa: ks. I. Pawlaka, ks. K. Mrowca, ks. K. Pasionka, ks. W. Kądzieli, ks. Z. Rogali, o. J. Ścibora CSsR, ks. H. Chamskiego, J. Łasia, ks. H. Cempury, E. Sitki, W. Buraka, J. Furmanika, J. Gładysza, M. Machury, I. Pfeiffera, ks. M. Michalca CM, R. Dwornika, F. Rączkowskiego, ks. J. Zawitkowskiego, P. Sitki, ks. L. Deissa, ks. Z. Bernata. Na końcu tomiku umieszczono "puste" pięciolinie, aby można było dopisać jeszcze inną melodię - wg życzenia użytkownika.

Wspólne śpiewanie to nasza narodowa tradycja. W tym śpiewniku znajdziesz nie tylko teksty najpiękniejszych kolęd i pastorałek polskich, ale także chwyty na gitarę i na instrumenty klawiszowe. Dzięki temu będziesz mógł sprawić, że chwile przy świątecznym muzykowaniu staną się jeszcze bogatsze. Śpiewniki z serii ?55 piosenek?? to pretekst i pomoc do dobrej, niebanalnej zabawy.

Wspólne śpiewanie to nasza narodowa tradycja. W tym śpiewniku znajdziesz nie tylko teksty pięknych i wzniosłych pieśni patriotycznych, ale także chwyty na gitarę i na instrumenty klawiszowe. Dzięki temu będziesz mógł sprawić, że chwile z piosenką staną się jeszcze barwniejsze. Śpiewniki z serii ?55 piosenek?? to pretekst i pomoc do dobrej, niebanalnej zabawy.

Wspólne śpiewanie przy ognisku, na weselu, czy też na zwyczajnej biesiadzie to nasza narodowa tradycja. W tym śpiewniku znajdziesz nie tylko teksty odpowiednich do każdej sytuacji piosenek, ale także chwyty na gitarę i na instrumenty klawiszowe. Dzięki temu będziesz mógł sprawić, że chwile z piosenką staną się jeszcze barwniejsze.

Wspólne śpiewanie przy ognisku, na żaglówce, czy też na zwyczajnej biesiadzie to nasza narodowa tradycja. W tym śpiewniku znajdziesz nie tylko teksty odpowiednich do każdej sytuacji piosenek, ale także chwyty na gitarę i na instrumenty klawiszowe. Dzięki temu będziesz mógł sprawić, że chwile z piosenką staną się jeszcze barwniejsze. Śpiewniki z serii ?55 piosenek?? to pretekst i pomoc do dobrej, niebanalnej zabawy.

Wspólne śpiewanie przy ognisku, na weselu, czy też na zwyczajnej biesiadzie to nasza narodowa tradycja. W tym śpiewniku znajdziesz nie tylko teksty odpowiednich do każdej sytuacji piosenek, ale także chwyty na gitarę i na instrumenty klawiszowe. Dzięki temu będziesz mógł sprawić, że chwile z piosenką staną się jeszcze barwniejsze.

Wspólne śpiewanie przy ognisku, na żaglówce, czy też na zwyczajnej biesiadzie to nasza narodowa tradycja. W tym śpiewniku znajdziesz nie tylko teksty odpowiednich do każdej sytuacji piosenek, ale także chwyty na gitarę i na instrumenty klawiszowe. Dzięki temu będziesz mógł sprawić, że chwile z piosenką staną się jeszcze barwniejsze. Śpiewniki z serii ?55 piosenek?? to pretekst i pomoc do dobrej, niebanalnej zabawy.

Książka, która jest muzyką, gdzie nie ma przypadkowych słów, a melodia przenika każdy wers. Płynie powoli, mieni się, wiruje, opowieści przenikają się, sączą... Regularnie wypływają najważniejsze tematy: dzieciństwo, młodość, pierwsze miłości, przyjaźnie, ślady, jakie zostawiło życie i sztuka. To opowieści, które mają swoje korzenie w Pink Floydach, Rolling Stonesach, Dylanie, Doorsach, Zappie. Tu muzyka miesza się z życiem, nie sposób odróżnić tego, co było wcześniej. Ale to nie ważne - bo tekst gra. Słodko, gorzko. Pięknie. Czasem pachnie piżmem i korzeniami, czasem zakłuje, zaboli, czasem jakiś smak, dawno zdawałoby się utracony wybrzmi, i pamięć na nowo rozbłyska. To książka, którą możną czytać na okrągło, do zasłuchania. "Od Testamentu Stachury i Obłędu Krzysztonia nie czytałem równie rozpłaczliwej spowiedzi ze zmagań o sens, o "istotę tego wszystkiego", o Boga (jakkolwiek go pojmujemy). O Światło." Edward Redlińśki Dariusz Bugalski, z wykształcenia filmolog. Pracował w Muzeum Sztuki w Łodzi. Dziennikarz radiowy i telewizyjny. Najpierw związany z Tok FM, a ostatnio z Trójką, gdzie prowadzi programy "Klub Trójki" i "Polska według Polaków". Pisał o sztuce i edukacji. Autor kilku tomów wierszy, m.in. Miejsce, w którym nic się nie stało; Przekłady, Turtle, turtle, turtle. Po godzinach słucha jazzu i Bruce'a Springsteena.

Szkoła gry na fortepianie autorstwa wybitnego pedagoga - profesora Konserwatorium Warszawskiego. Publikacja dzieli się na 3 części. W części pierwszej uczeń zapoznaje się z notacją w kluczu wiolinowym, wartościami rytmicznymi (cała nuta, półnuta i ćwierćnuta) i odpowiadającym im pauzom oraz znakami chromatycznymi (krzyżyk, bemol). W drugiej części zaznajamia się z notacją w kluczu basowym, wartością rytmiczną ósemki oraz znaczeniem kasownika przy nucie. Trzecia część została poświęcona wprowadzeniu drobniejszych wartości, triol, różnych tonacji z użyciem przykluczowych znaków chromatycznych. Cennym uzupełnieniem jest dodatek, w którym znalazły się elementarne wiadomości z teorii muzyki.

Najpopularniejszy podręcznik do nauki gry na gitarze. Na początku uczeń poznaje instrument: jego części składowe, sposoby trzymania gitary, oznaczenia palców i strun. We wstępie Powroźniak przedstawia również ogólne uwagi na temat wydobywania dźwięków i sposobów ćwiczenia. W dalszej części podręcznika uczeń poznaje tonacje, artykulację, sposoby gry wielodźwięków oraz w pozycjach i in. Ważnym elementem szkoły są również rozdziały zatytułowane ?Powtarzamy wiadomości o muzyce? przy lekturze których uczeń systematyzuje zdobytą wiedzę.

Oto historia najbardziej paradoksalnego zespołu świata. Zespołu, który uchodzi za australijski, choć jego założyciele urodzili się w Szkocji. Zespołu, który jest uosobieniem bezpretensjonalnej prostoty, a występuje na stadionach, dając efektownie wyreżyserowane koncerty dla dziesiątków, a czasem setek tysięcy ludzi. Zespołu, który opiewając rozrywkowe podejście do życia, przetrwał tragedię po śmierci swojego charyzmatycznego wokalisty i jest uznawany za jedną z najbardziej pracowitych formacji na świecie. Zespołu, który wyrastał z rock?n?rolla lat 50. i dalej twierdzi, że nie gra nic innego, a odbierany jest jako zespół hardrockowy lub metalowy. Zespołu, który jest wielki, choć jego liderzy mają mniej niż metr sześćdziesiąt wzrostu. Oto historia AC/DC.

Mający za sobą ponad 35 lat koncertowania na całym świecie i kilkanaście albumów na koncie, AC/DC są bezdyskusyjnie jednym z najbardziej cenionych i niezawodnych rockowych zespołów w historii gatunku. Dziedzictwo AC/DC jest imponujące ? sięga od pierwszych klubowych występów na Antypodach, po ostatnią ogromną trasę koncertową promującą album Black Ice. W tym albumie znajdziecie: - ponad 400 zdjęć ze sceny i z zaplecza, biletów, plakatów, identyfikatorów, okładek płyt, wydań promocyjnych i wiele innych ciekawostek. - zdjęcia z początku kariery autorstwa Philipa Morrisa i Boba Kinga, rzadkie ujęcia z klubowych koncertów w Stanach zrobione przez Jenny Lens i Roberta Francosa, fantastyczne kadry zza sceny autorstwa Roberta Ellisa i Roberta Alforda. - historię zespołu oraz obszerną dyskografię napisaną przez weterana muzycznego dziennikarstwa, Phila Sutcliffe?a. - przypisy i recenzje takich znawców tematu jak Joe Bonomo, Anthony Bozza, Jen Jewel Brown, Daniel Bukszpan, Gary Graff, Martin Popoff, Sylvie Simmons i Bill Voccia - komentarze i wspomnienia takich gwiazd jak Jimmy Page, Billy F Gibbons, Joe Perry, Steve Vai, Ace Frehley, Meat Loaf i Jack Johnson oraz esej Joe Elliotta z Def Leppard.

O książce: Nick Johnstone, autor książki Amy Amy Amy. O Amy Winehouse historia, opisuje życie i karierę najbardziej utalentowanej, błyskotliwej i ?problemowej? gwiazdy brytyjskiej muzyki pop ostatniej dekady. Śledzi pełną potknięć drogę Amy do sławy z północnolondyńskiego, żydowskiego przedmieścia przez szkoły artystyczne do odkrycia przez ekipę znanego impresaria Simona Fullera i podpisania przez osiemnastoletnią artystkę kontraktu płytowego z wytwórnią Island. Johnstone opisuje z niezwykłą dokładnością, jak wielki wysiłek był włożony przez Amy ? oraz towarzyszących jej producentów i muzyków ? w nagranie dwóch albumów, które wyniosły wokalistkę na sam szczyt mimo jej uzależnienia od alkoholu i narkotyków, a także pełnego komplikacji życia osobistego. Nieustannie nagłaśniane problemy Amy z anoreksją, bulimią, domniemanym samookaleczaniem się oraz nadużywaniem alkoholu i narkotyków, zapewniają artystce miejsce na pierwszych stronach gazet, a jednocześnie przesłaniają jej bezdyskusyjny talent wokalny i kompozytorski. Z kolei punkowe małżeństwo z Blakiem Fielderem-Civilem stanowi realne zagrożenie dla dalszej kariery, a nawet życia Amy. Książka Amy Amy Amy jest pierwszą próbą pełnej odpowiedzi na zadawane przez wszystkich pytanie: ?Co jest nie tak z Amy Winehouse??. Fragment książki: Muzyka odgrywała ważną rolę w domu Winehouse?ów. Janis wspomina, że Mitch zawsze śpiewał dzieciom i zachęcał je do słuchania muzyki. Mitchell i Amy byli ze sobą bardzo blisko, powiedziała ?The Daily Mail? w roku 2007. Śpiewał jej Sinatrę, a ponieważ zawsze śpiewał, ona też śpiewała, nawet w szkole. Nauczyciele skarżyli się, że robi to na lekcjach. Muzykę jazzową rodzina miała w genach. Wuj Amy, Leon, był profesjonalnym trębaczem, a jej babka ze strony ojca, Cynthia, została zaangażowana przez Ronniego Scotta ? saksofonistę, który założył w Soho słynny londyński klub jazzowy. W styczniu 2007 roku Amy powiedziała ?The Sunday Herald?: Była bardzo piękna. Zawsze powtarzam, że gdyby Frank Sinatra poznał ją przed Avą Gardner, urodziłabym się w rodzinie monarchów estrady. W domu i w samochodzie Mitch słuchał jazzowej klasyki, natomiast Janis wolała wokalistów-kompozytorów, takich jak Carole King czy James Taylor. Amy powtarza, że w aucie mamy non stop słuchała Carole King. Rodzina przeprowadziła się do wiktoriańskiego domu z trzema sypialniami przy Osidge Lane w Southgate. Osidge Lane to spokojna, wysadzana drzewami uliczka, oddalona o pięć minut drogi od supermarketu Asda. Stojące przy niej domy są ładne i obszerne. W tym czasie Amy miała obsesję na punkcie Michaela Jacksona. Jak przyznała później, nie mogła się zdecydować, czy wolałaby być Michaelem Jacksonem, czy wziąć z nim ślub. I wtedy ? gdy Amy miała dziewięć lat ? doszło do separacji Mitcha i Janis. Niewiele wiadomo o rozpadzie tego małżeństwa, choć Janis wspomniała krótko o przyczynach rozwodu w wywiadzie dla ?The Daily Mail? z roku 2007: Nigdy się nie kłóciliśmy, byliśmy dosyć zgodnym małżeństwem, ale problem polegał na tym, że Mitcha nigdy nie było w domu. Był handlowcem, więc ciągle wyjeżdżał, ale pojawiła się też inna kobieta, Jane, która została jego drugą żoną. Mitch najchętniej żyłby z nami obiema, ale ja nie miałam na to ochoty. Kiedy Mitch i Janis rozstali się na dobre, Amy miała 10 lat. Wraz z bratem zamieszkała z Janis w East Finchley. Matka Janis wspierała córkę w wychowywaniu dzieci, ponieważ Janis musiała pracować. Dorastanie w East Finchley było w porządku, powiedziała kiedyś Amy. East Finchley, podobnie jak Southgate w sąsiedniej dzielnicy Barnet, jest północnolondyńskim przedmieściem, które powstało w XIX wieku po wybudowaniu w roku 1867 wiktoriańskiej stacji kolejowej East End, Finchley. Stacja ta została zburzona, a na jej miejscu wybudowano w roku 1939 stację metra East Finchley. Stację zaprojektował Charles Holden, budowniczy stacji Southgate, w tym samym stylu art déco. Stacja słynie nie tylko z architektury Holdena, ale i z rzeźby łucznika autorstwa Erica Aumo