Przejmujące świadectwo żony alkoholika, która zmaga się z własnym współuzależnieniem. W oparciu o formację w Odnowie w Duchu Świętym oraz program 12 Kroków opisuje ona proces, który przechodziła w drodze ku duchowej wolności.

Książka jest budującym przykładem, jak dzięki systematycznej pracy, wytrwałości i pomocy najbliższych można pokonać ograniczenia wynikające z niepełnosprawności i uczestniczyć w normalnym życiu. Pozwala również lepiej zrozumieć, w jaki sposób można pomagać takim osobom, którym z naszej strony potrzebna jest empatia, a nie litość. Napisana w formie rozmowy z Katarzyną Nowak, jej rodzicami i siostrą oraz przyjaciółmi, a także z Ireną Santor, która zaprosiła Katarzynę Nowak do występu na swoim koncercie jubileuszowym. Katarzyna Nowak, bohaterka i współautorka 12 kropel życia, jest osobą niewidomą od urodzenia. Ukończyła dwa kierunki studiów (kulturoznawstwo i polonistykę) oraz podstawową i średnią szkołę muzyczną. Jest wokalistką i gitarzystką, z sukcesem występującą na festiwalach i koncertach (jest m.in. laureatką Festiwalu Zaczarowanej Piosenki im. Marka Grechuty w Krakowie organizowanego przez Fundację Anny Dymnej Mimo Wszystko).

W pierwszą rocznicę katastrofy pod Smoleńskiem ukazała się książka "12 rozmów o miłości. Rok po katastrofie" - rozmowy Joanny Racewicz z kobietami, które 10 kwietnia 2010 r. straciły bliskich. Wśród pasażerów tragicznego lotu był również Mąż autorki, kpt. Paweł Janeczek ? funkcjonariusz Biura Ochrony Rządu, szef ochrony Prezydenta RP. Książka "12 rozmów o pamięci. Oswajanie nieobecności", to 2 część dyptyku autorstwa Joanny Racewicz - tym razem o stracie opowiedzą mężczyźni - wśród nich Wojciech Wasserman, Maciej Komorowski, funkcjonariusze BOR.

Publikacja ta jest literacką biografią, przedstawiającą niezwyczajne losy oraz talent jednego z najwybitniejszych twórców awangardowych na świecie. To opowieść o młodzieńcu (Józefie Szajnie) i jego przyjaciołach, którzy przeżyli czasy obozu w Oświęcimiu. Autor ukazuje, jak historia kształtowała osobowość tego niezwykłego człowieka. Rozgrywa się tutaj ciekawy spektakl, w którym czytelnik czuje się widzem, a zarazem obserwuje rozgrywające się wydarzenia z pozycji naocznego świadka, obserwatora.

W felietonowej formie autor - znany popularyzator nauki, fizyk i były rektor UW - barwnie opowiada o słynnych uczonych, którzy byli ludźmi z krwi i kości, pełnymi słabostek i śmiesznostek. Kartezjusz uwielbiał wylegiwać się w łóżku, a współtwórca tranzystora, Shockley, tresował... mrówki. Przy okazji dowiadujemy się też jak i nad czym pracowali, i w jaki sposób ich odkrycia zmieniły nasz świat i jego postrzeganie. Od Janssena do Zeldowicza.

We wrześniu i październiku 2010 roku, kiedy ratownicy przedzierali się przez złoża granitu w poszukiwaniu chilijskich górników, los zasypanych mężczyzn stał się zbiorową narracją. Najlepsi dziennikarze i reporterzy z całego świata przybyli na miejsce, walcząc o niezbyt liczne bilety lotnicze do Copiapó. Pomimo olbrzymiego zainteresowania publiki na całym świecie, rzadko pozwalano operatorom kamer na bliskie ujęcia miejsca akcji ratunkowej czy obserwację podziemnego życia, w związku z czym większość reporterów musiała ograniczyć się do przeprowadzania wywiadów z bliskimi i politykami, podczas gdy widzowie, których można by chyba liczyć w setkach milionów, zastanawiali się nad znacznie ważniejszymi kwestiami ? co właściwie działo się na dole? 33 mężczyzn. Wokół cudownego ocalenia i dramatycznej akcji ratunkowej chilijskich górników jako jedyna odpowiada na pytanie, jak to możliwe, że po tak wielu tygodniach, trzydziestu trzech mężczyzn pogrzebanych w skwarnej, wilgotnej, kruszącej się jaskini wciąż pozostało przy życiu. To książka o niezwykłych ludziach, którzy jako jednostki mogą wyglądać dość przeciętnie, jednak razem tworzą słynną grupę ?Los 33?, która stała się rozpoznawalnym na cały świat symbolem siły i wytrwałości.

Książka ta opisuje dobre i złe chwile. Napisałem ją, aby przedstawić świat, z którego pochodzę. Wielu ludzi może stwierdzić, że jestem zbyt młody na rozmyślanie nad swoim życiem. Być może mają oni rację. Uważam jednak, że marnowałbym swoje możliwości, gdybym nie wykorzystał skupionej na mnie uwagi do rzucenia światła na moje życiowe doświadczenia, które sprawiły, iż wypowiadam takie a nie inne słowa i robię taką a nie inną muzykę. Pragnę pokazać środowisko, w którym żyłem tym, którzy poza kupowanymi albumami i scenami oglądanymi w telewizji, nie mają z nim styczności. Ludzie żądają prawdy. Chcą jej nawet wtedy, gdy nie są w stanie jej zrozumieć. Powiedziałem wam, że zostałem dziewięciokrotnie postrzelony nie dlatego, że chcę dzięki temu sprzedać więcej płyt, ale dlatego, że to jest prawdą. Podczas każdego wywiadu zostaje mi zadane następujące pytanie: ?50, jak to jest być postrzelonym dziewięć razy?? Wywiady nie oddają wagi, bólu i nadziei związanej z tym doświadczeniem. Zwyczajnie, nie jest to możliwe, ponieważ jedynie moje poglądy i wydarzenia, w których biorę udział, są to w stanie pokazać. To dlatego tworzę takie a nie inne rymy. Oto, co zdarzyło się, gdy próbowałem się wzbogacić, zanim umarłem w Southside Queens.

Historia życia Alana Alexandra Milne?a (1882?1956) pióra Ann Thwaite to właśnie to, co tygrysy lubią najbardziej. Pierwsza w Polsce biografia twórcy Kubusia Puchatka jest jednocześnie najpełniejszą spośród wszystkich istniejących. Pisarska biegłość Ann Thwaite w połączeniu z jej erudycją, dociekliwością, a także umiejętnością znajdywania niewykorzystanych dotąd źródeł gwarantują wciągającą i smakowitą lekturę: W zasadzie w szkole poszło mu całkiem nieźle. Nie ma jednak wątpliwości, że jedna negatywna opinia, którą otrzymał mając dwanaście lat, zmieniła jego spojrzenie na samego siebie i nastawienie do szkoły. Nauczyła go, by nigdy bezkrytycznie nie przyjmować ocen tych, którzy są u władzy. W jego wypadku była to ocena niesprawiedliwa; władza potrafi być niesprawiedliwa. [?] Westminster sprawiło, że nie potrafiłby zostać urzędnikiem, jednym z ludzi, którzy ?jadą rano do pracy i wracają wieczorem na obiad?. Niechcący szkoła popchnęła go ku pisarstwu. Kubuś Puchatek i jego przyjaciele to oczywiście najbardziej znani ze stworzonych przezeń bohaterów, ale nie uważał się za twórcę literatury dziecięcej i pisał głównie dla dorosłych, odnosząc niebagatelne sukcesy jako autor dramatów. Jego książki i sztuki pełne są wątków autobiograficznych (pierwowzorem Krzysia, przyjaciela Puchatka, był syn, Christopher Robin). Niezwykle utalentowany, dowcipny twórca był drażliwym, zamkniętym w sobie człowiekiem. To jedna z przyczyn, dla których jego relacje rodzinne obrosły wieloma legendami. Niektóre z nich, jak opowieści o nieudanym małżeństwie z Dorothy ?Daphne? de Sélincourt, mają pokrycie w rzeczywistości. Inne (np. plotka o tym, jakoby Milne nie znosił dzieci) zostają na kartach biografii podważone. Ann Thwaite subtelnie i ze zrozumieniem opisuje trudne życie jednego z najwybitniejszych (i najbardziej znanych) twórców brytyjskich.

Roman Abramowicz, miliarder, właściciel klubu piłkarskiego Chelsea, był sierotą i nędzarzem, który wyrastając na runach Związku Radzieckiego przeobraził się w jednego z najbogatszych i najbardziej wpływowego człowieka świata. Do chwili obecnej jego fascynująca historia była owiana tajemnicą. Prowadząc wyczerpujące badania u podstaw i tropiąc źródła wiadomości od Moskwy po Londyn, autorzy sięgają w głąb każdego z aspektów życia Abramowicza - wychowania, które go ukształtowało, kobiet, które wpłynęły na jego rozwój, przyjaźni, które otwarły mu drzwi Kremla, interesów, które dały mu fortunę oraz inwestycji w futbol, dzięki której w angielskim światku piłkarskim stał się swojską postacią. Przesłaniem tej książki jest próba odkrycia prawdziwej tożsamości Abramowicza. Wywiady z przyjaciółmi z dzieciństwa, sąsiadami i nauczycielami z Rosji ukazują go w autentycznej perspektywie, zaś kontakt z człowiekiem tak zorientowanym jak Borys Bieriezowski, jego byłym mentorom, daje obraz przedsiębiorczego człowieka interesu i wytrawnego polityka.

Postać Adama Ciołkosza nie tylko dowodzi, że lewica i socjalizm w Polsce mają piękne karty w swej historii. Pokazuje też, że przez całe dekady to właśnie socjaliści reprezentowali to wszystko, co w polskiej tradycji politycznej najlepsze: ideały demokracji, sprawiedliwości społecznej, wolności i praw obywatelskich, pluralizmu i tolerancji, wreszcie niepodległości. Książka Andrzeja Friszke o wybitnym działaczu Polskiej Partii Socjalistycznej to nie tylko zapis pasjonującej biografii politycznej to również opowieść o sukcesach, klęskach i patologiach II Rzeczpospolitej, dylematach wojennych uchodźców i powojennych emigrantów.

Powieść Ihara Babkowa to historia w dziesięciu odsłonach z życia dzielnego oświatowca i encyklopedysty Jana Adama Marii Kłakockiego, twórcy Białoruskiego Archiwum Snów i autora kontrowersyjnej rozprawy na temat kartezjanizmu. W rzeczywistości jednak książka Babkowa nie ma głównego bohatera. Na jej kartach, tak jak w marzeniach sennych, pojawiają się postaci fikcyjne i historyczne, bohaterowie współcześni i z dalekiej przeszłości. Spotykają się tutaj starożytni filozofowie i hipisi, Adam Mickiewicz i kagiebiści, hetman Ogiński i buddyjscy mnisi. Postaci bez przerwy mijają się na korytarzach sowieckich uniwersytetów, przypadkiem wpadają na siebie na ulicach, w hotelowych pokojach, kawiarniach i szpitalach wariatów. I żadna z nich nie jest całkiem pewna, czy historia, w której uczestniczy, rozgrywa się naprawdę. Wszyscy być może tylko śnią. A może tylko śni o nich czytelnik. Powieść "Adam Kłakocki i jego cienie" uważa się za pierwszą białoruską powieść postmodernistyczną. Porównuje się ją do utworów Borgesa, Pavicia i Cortázara. W samej Białorusi książka Babkowa nie mogła trafić do normalnej dystrybucji. Powieść do dzisiaj krąży tam z rąk do rąk, odczytywana jako zapis duchowych doświadczeń mieszkańców zapomnianej części Europy i wielkie oskarżenie reżimu Łukaszenki.

Cyril Bouyeure, pisząc tę książkę, wypełnił istotną lukę na rynku wydawniczym. Oto bowiem na półkach księgarni pojawia się nareszcie biografia Adama Michnika ? jednego z najważniejszych uczestników życia publicznego w Europie Środkowej ostatnich czterdziestu lat ? twórcy i działacza opozycji demokratycznej, więźnia politycznego PRL, wreszcie architekta przemian roku 1989 i szefa największego opiniotwórczego dziennika w wolnej Polsce. Autor nie formułuje jednoznacznych ocen, oferując w zamian wnikliwe i wolne od przemilczeń spojrzenie na głównego bohatera. Pierwsza biografia Adama Michnika jest zarazem wielkim historycznym freskiem Polski ostatnich dziesięcioleci. Świetnie udokumentowana polityczna droga, emigracyjne doświadczenia, losy rodzinne, przyjaźnie, wątki osobiste, szeroki krąg ludzi, z którymi Adam Michnik stykał się i współpracował. Autor opisuje dzieciństwo Michnika, jego szkolne przyjaźnie, pierwszy kontakt z polityką, doświadczenia roku 1968, więzienie, wyjazdy na Zachód, KOR. Czasy ?Solidarności?, okrągłego stołu, tworzenia ?Gazety Wyborczej? oraz aferę Rywina. Książka obok której nie sposób przejść obojętnie.

Znakomicie napisana przez francuskiego politologa, ekonomistę i dyplomatę pierwsza biografia Adama Michnika, będąca zarazem wielkim historycznym freskiem Polski ostatnich dziesięcioleci. Świetnie udokumentowana polityczna droga, emigracyjne doświadczenia, losy rodzinne, przyjaźnie, wątki osobiste, szeroki krąg ludzi, z którymi Adam Michnik stykał się i współpracował. Autor opisuje dzieciństwo Michnika, jego szkolne przyjaźnie, pierwszy kontakt z polityką, doświadczenia roku 1968, więzienie, wyjazdy na Zachód, KOR. Czasy ?Solidarności?, okrągłego stołu, tworzenia ?Gazety Wyborczej?. Książka, obok której nie sposób przejść obojętnie...

Czy Mickiewicz cierpiał na depresję? Na co chorowała jego żona Celina? Gdzie po studiach chciał zamieszkać Juliusz Słowacki? Co Salomea myślała o wyjeździe syna na emigrację? Jak wyglądały relacje Mickiewicza ze Słowackim podczas ich spotkań w Paryżu? Dlaczego obaj poeci tak łatwo uwierzyli Andrzejowi Towiańskiemu? Dlaczego wreszcie po opuszczeniu towiańczyków Mickiewicz przestał pisać, a Słowacki ? wręcz przeciwnie? Te kwestie, jak i wiele innych, wciąż powracają w biografiach obu wielkich romantyków. Książka ?Adam Mickiewicz ? Juliusz Słowacki: psychobiografia naukowa? przypomina pytania, które interesowały zarówno literaturoznawców, jak i wielbicieli twórczości wybitnych romantyków. Jej interdyscyplinarny paradygmat, dający możliwość wykorzystania zarówno wiedzy literaturoznawczej, jak i metodologii psychologicznej, pozwala inaczej niż dotychczas odpowiedzieć na wiele z nich. Równocześnie pojawiają się zagadnienia nowe, zwłaszcza pytania o odmienność drogi twórczej Mickiewicza i Słowackiego w świetle psychologii twórczości, a także o specyfikę rozwoju osobowości każdego z nich. Prezentowana książka poświęcona jest również biografice i biografistyce w naukach humanistycznych. Zawiera zaktualizowany opis gatunków biograficznych, rozważania na temat wykorzystywania metod psychologicznych w badaniach literaturoznawczych oraz kwestię statusu badań biograficznych w kontekście tez narratywistycznej filozofii historii.

Bogactwo narodów Adama Smitha ukazało się po raz pierwszy w 1776 roku. Niemal od razu zostało uznane za dzieło fundamentalne dla zrozumienia ekonomii i stanowi podstawę myśli wolnorynkowej. W swej dowcipnej książce P.J. O'Rourke pokazuje, dlaczego myśl Smitha wciąż zachowuje aktualność i dlaczego to, co dziś oczywiste, uchodziło kiedyś za rewolucyjne. P.J. O'Rourke jest autorem trzynastu bestsellerów, w tym Eat the Rich, Give War a Chance, CEO of the SOFA. Regularnie pisuje do "Atlantic Monthly".

Taka płyta jak "21" Adele zdarza się raz na kilkanaście lat. Nie pamiętam, kiedy ostatni raz ktoś trafił równocześnie do dwunasto- i siedemdziesięciodwulatków, i oczywiście do wszystkich pomiędzy. Być może nigdy wcześniej. Jej piosenka Someone Like You po prawie szesnastu latach zastąpiła Angels Robbiego Williamsa w roli standardu najczęściej wybieranego przez Brytyjczyków zarówno na śluby, jak i pogrzeby - kto wie, czy to nie ważniejsze od wszystkich statuetek i nagród. Wszyscy kochają Adele. Ja też. Poznajcie ją lepiej - w tej książce jest wszystko. Piotr Metz, Trójka Polskie Radio Nie kupiła zamku nad Loarą, choć jest dziewiąta na liście najbogatszych Brytyjczyków przed trzydziestką. Za to kupiła dom w Londynie dla matki, a kuzynom pozakładała fundusze emerytalne. Nie reklamuje soków ani ubezpieczeń. Z kolegami ze szkoły nadal chodzi do pubu na gin z sokiem porzeczkowym, tyle że teraz przeszkadza im ochroniarz. Marzy, żeby spotkać w końcu odpowiedniego faceta i urodzić mu dzieci. Co zmieniło się w życiu Adele, gdy podpisała pierwszy kontrakt na płytę? - Dawniej paliłam skręty, a po podpisaniu kontraktu przerzuciłam się na Marlboro Light. Jak poradziła sobie z tremą przed rozdaniem Brit Awards? - Łyknęłam sobie trochę dla kurażu. Co myśli o narkotykach? - Nigdy w życiu. Chcę, żeby pisano o mojej muzyce, a nie o tym, że wciągam kokę. A nuż przeczyta to moja babcia. Jak chciałaby się ubierać? - W nosie mam, jak jestem ubrana. Wolę wydawać pieniądze na papierosy i alkohol. Czy lubi chipsy? - Są zajebiste!

Zamknięty historycznie ( ale chyba nie literacko) okres literatury enerdowskiej przynosi po przełomie "jesieni narodów" szereg literackich publikacji autorstwa pisarzy różnych pokoleń. Ciekawie zwłaszcza prezentują się utwory najmłodszego pokolenia, urodzonego po roku 1965, a więc jeszcze z rodowodem wschodnioniemieckim i socjalizacją w NRD. I z każdym upływającym rokiem od cezury roku 1989 narasta w nauce o literaturze coraz więcej pytań związanych z metodą badania tej twórczości i jej wartościowaniem. Pytania te są tym bardziej skomplikowane na styku różnych dyscyplin humanistycznych gdyż prowadzą do wniosków, że pola badawcze interferują , wciągając coraz więcej otaczających je kontekstów.

Zmieniona, poprawiona i rozszerzona jedyna biografia wiceadmirała Józefa Unruga, dowódcy Floty Polskiej Marynarki Wojennej w latach 1925-1939. Były oficer Cesarskiej Marynarki Wojennej (Kaiserliche Marine) w stopniu kapitana marynarki podczas pierwszej wojny światowej na przestrzeni trzech lat był dowódcą czterech z sześciu, okrętów podwodnych (U-Bootów). Przez blisko piętnaście lat służył w zawodowej kajzerowskiej flocie. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do PMW; uznawany jest za twórcę przedwojennej polskiej floty wojennej. Wybitny oficer, wychowawca i dżentelmen. Legendarny dowódca obrony Wybrzeża podczas pierwszych tygodni września 1939 roku. Po kapitulacji Helu trafił do niewoli niemieckiej. Zachowanie Unruga w niewoli stworzyło legendę wokół jego osoby. Były dowódca polskiej Floty w latach 1939-1945 przebywał w 7 obozach jenieckich. Po wojnie pozostał na emigracji. Rząd brytyjski przyznał Józefowi Unrugowi emeryturę ? ale admirał jej nie pobierał! Zamieszkał w Anglii, Maroku, na końcu w Domu Polskim dla emerytów pod Orleanem we Francji, gdzie zmarł w 1973 roku. Został pochowany w Montresor. Książka została wzbogacona o wiele unikalnych materiałów ilustracyjnych i dokumenty źródłowe przechowywane zarówno w kraju, jak i zagranicą, m.in. pochodzące ze zbiorów rodziny Unrugów we Francji, oraz ze zbiorów prywatnych i państwowych we Flensburgu, Berlinie, Cuxhaven i Freiburgu.

? portrety kobiet, które w czasie II wojny światowej pracowały dla brytyjskich służb wywiadowczych ? opisy trzystopniowego szkolenia kobiet szpiegów ? nieznane karty historii brytyjskiego wywiadu Latem1940 roku Churchill nakazał stworzenie własnych służb wywiadowczych. W przeciwieństwie do tradycyjnych tajnych służb, agenci nie musieli mieć obywatelstwa brytyjskiego. Od 1942 roku do służby werbowano także kobiety. Wszystkie agentki musiały otrzymać stopnie oficerskie. Uczono je, jak umiejętnie maskować swoją prawdziwą tożsamość i jak nie zdradzić tajemnic podczas przesłuchania, nawet podczas tortur.